Kwiaty ogrodowe, rośliny i krzewy

Wschodnia biota: zdjęcia, opis, cechy sadzenia i pielęgnacji

Pin
Send
Share
Send
Send


Ze względu na popularność drzew iglastych liczba uprawianych dzisiaj odmian tui jest w dziesiątkach i setkach. Coraz częściej na stronach rozwijają się zachodnie tuja, jednak wschód tuji zasługuje na nie mniejszą uwagę.

Niedawno rośliny o tej nazwie stanowiły wspólny rodzaj z tujami, ale z powodu wielu różnic w strukturze, warunkach wzrostu i rozmnażania zostały one wyizolowane w nową wspólnotę składającą się z jednego gatunku tuji, a raczej wschodniej bioty lub bioty orientalis.

Organiczna biota lub tuja: opis gatunku

Zmiana w oficjalnej klasyfikacji dała początek innej nazwie, wywodzącej się od nazwy podrodzaju tej kultury, flatbattle.

Ojczyzną zakładu są Chiny i inne regiony azjatyckie, gdzie fauny i flory rosną w postaci dużych krzewów, a czasem drzew o dość szerokiej koronie. Dorosłe okazy, zdolne do życia na wolności przez kilkaset lat, osiągają wysokość 18, a ich średnica osiąga 12 metrów.

Specyfika wschodniej tuji jest płaska z licznymi pędami rozgałęzionymi pokrytymi igłami. Na pniu gałęzi znajdują się promieniowo i ku górze, dlatego z boku dają wrażenie cienkich żywych płyt.

Zielone, łuskowate igły o długości nie przekraczają 1,5 milimetra, szczelnie pokrywają pędy, których końce są zwieńczone szyszkami, w przeciwieństwie do tych, które dojrzewają na zachodniej ścianie. Jak widać na zdjęciu, wschodnia tuja jest ozdobiona zielono-niebieskawymi rogami o długości do 15 mm, które w czasie dojrzewania stają się brązowawo-czerwone, wysychają i otwierają się w środku jesieni, uwalniając nasiona.

Zielone, z matowym nalotem, zimą igły bioty stają się brązowo-brązowe, ale nie umierają. Ich życie trwa od 3 do 5 lat, po czym igły spadają, obnażając pędy światła.

W kulturze najczęściej znajduje zastosowanie tuja Orientalny kształt piramidy. Istnieje wiele odmian tej rośliny, różniących się odcieniem igieł i rozmiarem krzewu.

Sadzenie fauny i flory, tuja orientalna i pielęgnacja drzew iglastych

W porównaniu z zachodnią tują, jej wschodnia kongener, płaska ćma, jest bardziej termofilna. W centralnej Rosji kultura poważnie zamarza lub całkowicie umiera, a jeśli przetrwa, traci gęstość korony, staje się ciemna.

W południowych regionach, na przykład na wybrzeżu Morza Czarnego i na Krymie, roślina czuje się świetnie, osiąga znaczne rozmiary, cieszy się puszystą koroną i doskonałym efektem dekoracyjnym.

Fani upraw iglastych, którzy chcą udekorować wschodnią tuję, mogą posadzić krzew w pojemniku. W tym przypadku fauny i flory będą rosły pod gołym niebem latem, a zimą piękno termofilne będzie musiało być transportowane pod dachem.

Podobnie jak inne kultury z rodziny cyprysów, płazińca wymaga światła, ale zakorzenia się w cieniu. Jednak w tym przypadku korona jest bardziej rozrzedzona, co osłabia postrzeganie odmian piramidalnych. A rośliny z dekoracyjnymi złotymi igłami w cieniu mogą stać się całkowicie zielone.

Sadzenie i troska o wschodnią tuję nie obciąży nawet początkującego ogrodnika. Kultura ma niski skład gleby i obecność w niej dużej ilości materii organicznej. Do uprawy fauny i flory uprawianej gliny piaszczyste i iły. Gleba powinna być wystarczająco luźna, aby aktywnie rozwinąć system korzeniowy i osuszyć, aby uniknąć zastoju wody i gnicia podziemnej części rośliny.

Roczne dodatki są potrzebne tylko dla młodych osób do piątego roku życia. W tym czasie odporny na suszę krzew jest regularnie podlewany, ponieważ powierzchnia koła tułowia wysycha. Po 6 latach wschodnia fauna i flora jest podlewana tylko w gorących suchych okresach.

Rośliny tego gatunku nie boją się transplantacji. Pogłębianie szyjki korzeniowej nie jest niszczące dla tuji płaskiej żyły, jak w przypadku zachodniej tuji. Krzew zareaguje na błąd ogrodnika, tworząc nowe korzenie i pędy, stając się bardziej gęsty i otrzymując dodatkowe pożywienie i wsparcie.

Jak wynika z opisu, wschód tui wyhoduje zarówno nasiona, jak i warstwy i szczepienia. Jednocześnie sadzonki zachowują cechy roślin rodzicielskich odmian.

Powszechne odmiany wschodniej tuji, fauny i flory

Nie ma tylu odmian wschodniej fauny, jak jej zachodni sąsiad, Tui. Istniejące gatunki różnią się wielkością, kształtem korony i kolorem igieł. W wyniku wykładu poszczególne rośliny hybrydowe otrzymały większą odporność na zimę niż okazy gatunków, dlatego mogą rosnąć na północ od naturalnego zasięgu.

Najpopularniejszymi odmianami są tuja Oriental Aurea Nana z gęstą jajowatą koroną, z 10-letnim krzewem osiągającym wysokość 70–80 cm. .

W zależności od odmiany, w projektowaniu krajobrazu, thuja Oriental są używane jako duże tasiemce, część nasadzeń grupowych lub podstawa do stworzenia żywego dekoracyjnego ogrodzenia.

Obszar uprawy

W naturze roślinę tę można zobaczyć w regionach górskich, gdzie przeważają kamieniste gleby o zróżnicowanej i złożonej rzeźbie. Biota może rosnąć w grupach lub w pojedynczym okazie, czasami w lasach mieszanych ze słabą glebą. Początkowo wschodnią faunę i florę znaleziono głównie w Chinach, a następnie migrowano do sąsiednich regionów. Obecnie można go zobaczyć na Krymie, w Azji Środkowej i na Kaukazie. Roślina dobrze czuje się w ciepłym, umiarkowanym klimacie. Inną naukową nazwą drzew iglastych jest płaska płytka ćmy. W naturze występują tuje w formie krzewów i drzew, które osiągają wysokość 17 m.

Płaski szkielet należy do rodziny cyprysów, jest to rozłożyste, jednopienne drzewo lub duży krzew o stojących, podniesionych pędach. Główną zaletą wschodniej fauny i flory jest jej ażurowa, wysoce estetyczna korona. Gałęzie mają kształt talerzy, są ułożone ciasno, układają się jedna na drugiej. Na końcach łuskowatych igieł uformowane są stożki pokryte niebieską patyną. Z czasem stają się czerwono-brązowe i wysychają. W październiku torebki otwierają się i uwalniają nasiona. Zimą igły stają się brązowe.

Z wiecznie zielonych przedstawicieli flory, lepiej znane są żyły zachodnie i wschodnie. W pewnym sensie są do siebie podobne, ale każdy z nich ma swoje własne cechy. Wschodnia zachodnia tuja wyróżnia się obecnością żywicznych gruczołów na igłach. Ze względu na tę funkcję roślina jest uważana za leczniczą i niezwykle użyteczną. Olejek eteryczny otrzymywany z gumy aromatycznej jest wykorzystywany w opracowywaniu leków homeopatycznych.

Istnieje wiele odmian wschodniej fauny i flory. Ozdobne drzewa i krzewy są wykorzystywane przy projektowaniu działek i krajobrazów miejskich, a niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny szklarniowe. Możesz uprawiać Tui w pomieszczeniach. Według cech odmianowych są one podzielone na kuliste, złote i kolumnowe. Oferujemy nazwy najpopularniejszych odmian:

  • Kompaktowy Ungeri. Ma konfigurację sferyczną, krawędzie igieł są pomalowane na biało.
  • Siboyad Karłowata roślina z kulistą koroną i jasnozielonymi igłami.
  • Aureo-variegenta. Tuja ma złoty kolor, wygląda dość pstrokato, krzew ma kształt kuli.
  • Rosentalis compact. Rośnie w formie krzewu, korona jest jajowata, kolor igieł jest pożółkły.
  • Elegantus. Liczne pędy drzew są bardzo gęsto ułożone, są wspaniałą piramidą. Roślina może zmieniać kolor w zależności od pory roku - wiosną jest bardziej złota, a latem dominuje zielonkawy odcień.
  • Nana. Ta gałąź charakteryzuje się silnym rozgałęzieniem i małym wzrostem. Pędy od niego zauważalnie różnią się w dłoni.

Wymagania dotyczące warunków klimatycznych

W opisie wschodniej fauny i flory wspomniano, że jest to kultura południowa. W zależności od charakteru jego pochodzenia konieczne jest stworzenie podobnych warunków. Podczas uprawy tuji należy wziąć pod uwagę jej indywidualne cechy:

  • Roślina charakteryzuje się powolnym wzrostem.
  • Odporna na suszę.
  • Negatywnie reaguje na zalane gleby.
  • Czuje się świetnie w cieniu.
  • Może rosnąć na słonecznych terenach.
  • Niezbyt wymagający co do składu gleby.
  • Wiosną na igły wpływają oparzenia pierwszych promieni słonecznych.
  • Preferuje glebę o dobrej reakcji alkalicznej, glinę i osuszony.
  • Temperatura, którą tuje toleruje zimą, waha się od -17 do -23 o C (bardzo ważna jest tutaj odmiana roślin).

Ogrodnicy, którzy uprawiają płastownicę w regionach o bardziej surowym klimacie, powinni pamiętać, że roślina ta potrzebuje ocieplenia w miesiącach zimowych. W przeciwnym razie gałązki są w nim zamrożone, a drzewo może umrzeć. Na wybrzeżu Morza Czarnego iw innych południowych regionach wschodnia fauna i flora nie potrzebuje schronienia, rośnie szybciej i wygląda bardziej luksusowo.

Jeśli podoba Ci się ta roślina, ale żyjesz w zimnych obszarach, sadzisz odmiany karłowatych tuj w pojemnikach do sezonowej konserwacji. Latem będzie rosnąć na świeżym powietrzu, a zimą należy przenieść do pokoju.

Daty lądowania

Byliny iglaste są sadzone pod gołym niebem w każdym sezonie z wyjątkiem zimy. Doświadczonym ogrodnikom zaleca się sadzić późną jesienią, ponieważ wiąże się to z wieloma zagrożeniami. Na przykład, jeśli przeprowadzisz ten proces w listopadzie, roślina może się nie osiedlić. Dlatego porozmawiamy o tym, jak wiosną sadzić tuję na otwartym terenie.

Platyllum musi być umieszczone w półcieniu. Należy to wziąć pod uwagę natychmiast po rozbiciu wykresu na sekcje. Jeśli roślina zostanie posadzona w cieniu, wpłynie negatywnie na kolor igieł - będzie wyblakła i niezbyt bujna. Lepiej jest, aby zapewniona przestrzeń była chroniona przed wiatrem.

Sposób, w jaki Twoje zielone zwierzę będzie rosło w przyszłości zależy w dużej mierze od stanu wybranej sadzonki. Jeśli łuski na pędach nie są mocno trzymane, nie trzeba ich kupować. Podłoże, w którym znajduje się młoda sadzonka, musi być wystarczająco wilgotne. Ważny jest również wygląd pędów. Muszą być sprawdzone pod kątem elastyczności i obecności niechcianych plam.

Sadzonki z otwartym systemem korzeniowym są sadzone na wiosnę, kupowane w pojemnikach mogą być przenoszone na ziemię latem.

Zasady lądowania

Przed umieszczeniem w ziemi należy dokładnie sprawdzić korzenie żywicy. Wschodnia biota będzie rosła lepiej, jeśli nie będzie sucha, dlatego przez krótki czas sadzonka jest zanurzona w wodzie. Już w pierwszym sezonie roślina może stać się ozdobą twojej rezydencji. Aby tak się stało, należy wdrożyć kilka etapowych działań:

  1. Otwór do sadzenia powinien być głęboki - 1 mi mniej więcej tej samej średnicy. Dla roślin karłowatych zmniejsza się rozmiar dołu.
  2. Tuyu osadza się w zagłębieniu, aby ziemisty gruz z korzeniami pasował swobodnie. Jeśli nie ma wystarczającej ilości miejsca, powinieneś nieznacznie powiększyć otwór do lądowania.
  3. Szyjka korzeniowa jest umieszczona na tym samym poziomie co wierzchnia warstwa gleby.
  4. Ziemia wydobyta ze studni jest mieszana w równych proporcjach z torfem i wypełnia puste przestrzenie wokół ziemnej śpiączki.
  5. Gleba powinna być mocno zalana.

Odległości między odmianami drzew wynoszą około 5 metrów, między krzewami - 1 metr. W tym przypadku pomysł na projekt również odgrywa rolę, na przykład w alejach płaskie płyty są osadzone bardziej gęsto.

Nie można powiedzieć, że po posadzeniu wiecznie zielonej rośliny praca ogrodnika dobiegła końca. W opiece znajdują się wschodnia biota i funkcje. Roślina wymaga regularnego podlewania, ubierania, przycinania i terminowego rozluźniania gleby.

Wiosną tuja nie potrzebuje dużo wilgoci, wystarczy wlać ją raz w tygodniu. Optymalna ilość wody dla każdej rośliny wynosi 10 litrów. Wraz z nadejściem gorącej pogody wilgoć jest podwojona.

Ażurowa korona wymaga również nawadniania. Prowadząc obfite opryskiwanie igieł, można znacznie poprawić walory dekoracyjne roślin, które zawsze będą świeże, a ich pędy bardziej elastyczne.

Wiosenny opatrunek przeprowadza się za pomocą specjalnych kompleksów z dodatkiem stymulatora wzrostu. Dorosłe rośliny nawożą fosforem i potasem co 12-15 dni. Dla nich odpowiednie i organiczne z dodatkami mineralnymi. Dobrym lekarstwem w tym zakresie jest lek „Fertika”. Dwa razy w roku można zgniatać kompost na obszarze ostu.

Aby zmniejszyć wielość rozluźnień, można mulczować ziemię wokół pnia. W tym celu należy zastosować słomę, trociny, łupiny orzechów.

Produkowany jest głównie do celów sanitarnych. Czyścić suche, chore lub uszkodzone pędy. Przycinanie domu odbywa się wiosną, przy suchej pogodzie. Biota nadaje się również do topiaru. Dorośli Thuys dostosowują się przez cały ciepły okres. Przycinanie rovok to twórczy i bardzo interesujący proces. Co nie powstaje w przypadku doświadczonych projektantów, dając zakładom pewne konfiguracje. Po takich manipulacjach można obserwować formy kwadratowe, figurowe, schodkowe i inne. Dla fauny i flory mniej chorych, gdy przycinanie wymaga pozostawienia miejsca dla cyrkulacji powietrza.

Hodowla

Tuya mnoży się na trzy sposoby: nasienie, szczepienie i szczepienie. Ten ostatni jest używany niezwykle rzadko. Uprawa fauny wschodniej nasion jest najlepszą metodą hodowlaną, którą najczęściej uprawiają amatorzy. Z pomocą szczepienia lepiej hodować młode kultury za pomocą igieł w kształcie igieł.

Nasiona wieloletnie można kupić w specjalistycznym sklepie lub uzyskać ze stożków. Odbywa się to jesienią.

  1. Oskubane stożki umieszcza się w dobrze oświetlonym, wentylowanym pomieszczeniu i czeka, aż się rozwiną.
  2. Przed siewem nasiona są przechowywane w wilgotnej szmatce w celu obrzęku.
  3. Następnie są równomiernie posypane powierzchnią uprzednio przygotowanej mieszanki humusu z torfem (1: 1) znajdującym się we wspólnej doniczce.
  4. Nad materiałem do sadzenia posypanym ziemią nie warto go pogłębiać.
  5. Konieczne jest trzymanie garnka z nasionami w warunkach rozproszonego oświetlenia, regularnie nawilżając w nim glebę.

Zakres zastosowania

Trwałość roślin iglastych zawsze przyciągała koneserów projektowania roślin. Większość z nich toleruje upał, suszę i odporność na choroby. Można to powiedzieć o wschodniej faunie i florze. Drzewo podobne do drzewa doskonale nadaje się do pojedynczego lądowania lub kompozycji grupowych. Jest używany jako żywopłot. Wygląda szczególnie pięknie, gdy jej szczyty są cięte.

Odmiany karłowate są szeroko stosowane w kompozycjach krajobrazowych. Z nimi są ogrody skalne, rockeries i mixborders. Oryginalny wygląd trawników, na których rosną niskie odmiany drzew iglastych.

Opis kultury

Roślina należy do wiecznie zielonych drzew z rodziny cyprysów.

Rodzaje żywotników dekoracyjnych:

Ojczyzną zachodniej tuji jest Ameryka Północna. Jest to najbardziej popularny rodzaj projektowania krajobrazu. Sadzonki po przesadzeniu dobrze zakorzeniają się w nowym miejscu. Toleruje mały cień, ale rozwija się lepiej na słonecznych obszarach. W warunkach naturalnych rośnie na wilgotnych glebach gliniastych. Drzewo jest bezpretensjonalne w opuszczaniu, dekoracyjne, odporne na mróz.

Drugą nazwą rośliny jest Standish. W warunkach naturalnych rośnie na wyżynach Japonii. Jest bardzo wymagająca dla czystości otaczającego powietrza, dlatego praktycznie nie zapuszcza się w miastach. Toleruje niskie temperatury. Górna część gałęzi ma kolor zielony, a dolna - biały.

W przeciwieństwie do innych gatunków odnosi się do krzewów. Nie toleruje zimna. Ten typ tui różni się rozległą szeroką koroną. Igły są miękkie, dwukolorowe. Zewnętrzna strona jest zielona, ​​a dolna srebrna.

Składany

Najwyższy ze wszystkich gatunków. Osiąga wysokość 70 m, podczas gdy średnica pnia może osiągnąć 2 m. Odmiany ozdobnej tuji tego gatunku są bardziej miniaturowe.

W literaturze nazywane jest inaczej biotopem tuji, płazińcem lub platicladusem. Roślina rośnie w krajach o umiarkowanym ciepłym klimacie i łagodnych zimach. W naturalnych warunkach można go znaleźć na elewacjach w Chinach, więc można go nazwać chińską tują. Najczęściej rośnie pojedynczo lub w małych grupach na skalistych terenach lub kamienistych glebach. Można słusznie uznać ją za tuję rockową.

Wysokość drzewa zwykle sięga 10 m, choć występują osobniki o wysokości do 18 m. Wymiary korony - do 11 m średnicy.

Kora drzewa ma jasnobrązowy kolor. Kora gałązek - żółtawo-czerwona.

Kształt pędów jest płaski, szeroki, z licznymi rozgałęzieniami, skąd pochodzi nazwa „płaska fala”. Gałęzie są rozmieszczone wokół pnia i skierowane do góry.

Igły w skali lub igły, mocno dociśnięte do gałązek. Żyj około 3-5 lat. Ich średnica osiąga 3 mm. Kolor igieł zależy od pory roku: latem - jasnożółty lub jasnozielony, a bliżej zimy - czerwonawo-brązowy.

Piękna letnia tuja wschodnia o niebieskich lub zielonkawych szyszkach, których rozmiar sięga 1,5 cm (męski) i 2-3 cm (żeński). Po dojrzewaniu stają się suche i brązowieją. Nasiona w szyszkach mają podobny kształt do ziarna. В середине осени шишки раскрываются, и семена попадают на землю.

Основная масса корней располагается в поверхностных слоях, однако имеется несколько основных глубоких корней.

Туя относится к деревьям долгожителям. В Китае имеются экземпляры, которые были высажены около 1000 лет назад. В культурных посадках её возраст может достигать 200 лет.

Flatlanet jest rośliną odporną na cienie, ale rozwija się lepiej na otwartych obszarach słonecznych. W cieniu korona rośnie dobrze na glebach gliniastych i piaszczystych. Może rosnąć na niezbyt żyznych glebach. Nie lubi gleb gęstych i podmokłych. Gleba może być lekko kwaśna lub silnie zasadowa. Łatwy transfer przeszczepu.

Sadzenie powinno odbywać się wiosną, na samym początku lata lub jesienią. W tym okresie obserwuje się najwyższy odsetek przeżywalności sadzonek. Zaleca się podczas sadzenia pogłębić szyjkę korzenia, ponieważ spowoduje to dodatkowy wzrost systemu korzeniowego.

Uwaga! Wschodnia tuja nie lubi stojącej wody. Dlatego, jeśli w miejscu wody gruntowej znajduje się wystarczająco blisko powierzchni, konieczne jest zorganizowanie odwadniania.

Po posadzeniu konieczne jest obfite podlewanie. Zaleca się również okresowe podlewanie sadzonki w ciągu pierwszych dwóch miesięcy.

Pielęgnacja rośliny w ciepłym sezonie polega na okresowym podlewaniu. Jeśli lato jest wystarczająco gorące, można wykonać zraszanie korony rano lub wieczorem.

W ciepłej porze roku konieczne jest mulczowanie gleby i usuwanie chwastów w kole zbliżonym do pnia.

Wiosną można karmić nawozami azotowymi, latem - nawozami fosforanowymi, jesienią - nawozami potasowymi.

Zwróć uwagę! Wskazane jest ogrzanie żyły płaskiej na zimę, ponieważ może ona umrzeć, jeśli jest zimna poniżej -30 ° C.

Propagowane przez nasiona i sadzonki.

W procesie wzrostu efedryna uwalnia fitoncydy do otaczającego powietrza, dlatego korzystne jest sadzenie tui poza domem.

Architektura krajobrazu popycha tuję do wiodącej pozycji wśród drzew iglastych w organizowaniu żywopłotów, dekorowaniu alejek, ścieżek w parku, w skalnych itp. Toleruje formowanie.

Charakter weterynarza pługa drewnianego pozwala na stosowanie go w produkcji mebli, a także do produkcji okien, drzwi, schodów itp. Jest miękki, piękny, o subtelnym sosnowym aromacie. W przemyśle rozróżnij ciemność i światło.

Tuya wschodnia Aurea

To bardzo piękna odmiana dekoracyjna. Rośnie dość wolno. W ciągu roku jego wzrost wynosi zaledwie 0,08-0,1 m.

Tuja wschodnia Aurea Nana to karłowata odmiana Tui Aurea. Liście tui wschodniej Aurea Nana mają złoty odcień.

Interesujące! Kształt drzewa przypomina jajko lub stożek.

Skład i żyzność gleby nie jest wymagająca. Toleruje silne mrozy, dlatego młode drzewa wymagają schronienia na zimę. Do lądowania najlepiej wybrać podwyższony, zamknięty z przeciągów.

Wschodnia Aurea z tui, w przeciwieństwie do zachodniej tui Aurea, jest mniej odporna na mróz, ma gęstszą koronę i mniejszy roczny wzrost. Jego gałęzie tworzą specjalne ściągacze.

Tuja Oriental Justinka

Wybór polskiej bioty. Jej korona ma kształt kolumny. Podobnie jak tuja Aurea, Nana należy do odmian karłowatych, jednak w przeciwieństwie do niej ma nieco większy roczny wzrost - 0,1-0,11 m.

Tuja Oriental Justinka

Formowanie gałęzi jest zorientowane pionowo w górę. Pozostałe gałęzie mają kształt wachlarza i są ułożone w płaszczyźnie pionowej.

Kolor igieł - ciemnozielony.

Tuja Justinka bardziej odporna na mróz niż Aurea.

Tuja wschodnia Morgan

Odmiana wyhodowana przez australijskich hodowców. W przeciwieństwie do poprzednich odmian, kolor igieł wiosną i latem jest zielony szmaragdowy, zielony cytrynowy lub zielony sałatkowy. Zimą kolor zmienia się na brązowy z pomarańczowym odcieniem.

Korona ma kształt ostrosłupa, spiczasta, jest gęsta, praktycznie nie wymaga formowania.

Tuja wschodnia Morgan

Rośnie bardzo powoli. Roczny wzrost wynosi tylko 0,05-0,07 m. W wieku dorosłym osiąga wysokość 140-150 cm, a szerokość korony wynosi do 0,9 m.

Słabo tolerowane niskie temperatury, więc zimą potrzebują schronienia. Toleruje suszę.

Thuja east Platikladus

Korona ma kształt stożka. W skalnych można uprawiać jako duży jasny zielony krzew. Rośnie powoli. W ciągu roku jego wzrost osiąga 15 cm.

Uwaga: Wysokość bioty dorosłego sięga 10 m, szerokość korony 3-4 m, średnica pnia do 1 m.

Gałęzie w kształcie wachlarza mocno przyciśnięte do tułowia, mają kierunek do góry. Ta odmiana tuji jest lepiej rozwinięta na słonecznych obszarach lub w lekkim półcieniu.

Thuja Eastern Pyramidalis

Krzew ma wąski kształt kolumny. Dorosła roślina osiąga wysokość 4 m, a szerokość korony może zmieniać się od 0,8 do 1,5 m. Rośnie dość wolno. W ciągu roku pędy rosną nie więcej niż 10 cm.

Odporny na cienie Toleruje niskie temperatury. Jednak wczesną wiosną oparzenia słoneczne są możliwe dla młodych tuis. Dlatego w tym okresie są przycinane z agrofibre. Schronienie jest usuwane po rozmrożeniu gleby wokół buszu.

Thuja Eastern Pyramidalis

W gatunku Tui Pyramidalis Aurea igły są intensywnie żółte. A kolor nie zmienia się w zależności od sezonu.

Specyficzne funkcje

Eastern Plovovechnik szeroko stosowany w projektowaniu krajobrazu podczas tworzenia żywopłotów. Istnieje około 60 odmian tuji orientalnej, ale nie wszystkie nadają się do uprawy w naszej strefie klimatycznej. Najbardziej popularne są dwa typy:

  • Pyramidalis aurea - tuja ze złotożółtymi igłami. Często używany do tworzenia parawanu. Latem dobrze znosi suszę, w zimie - mróz do -25 stopni.
  • Wschodnia aurea nuja jest krasnoludem. Dorasta do 2 m, wyróżnia się grubymi igłami. Latem ma złoty odcień, w zimie jest brązowy. Preferuje dobrze oświetlone obszary, ponieważ korona jest nieprawidłowo uformowana w cieniu.

Istnieją nawet odmiany odpowiednie do uprawy bonsai w pomieszczeniach. Z zachodnich odmian Thuja jest niezwykle popularny, który ma jasnozielone igły, białe na końcach pędów.

Rosnąca tuja wschodnia

Tuja wschodnia nie jest zła, przyzwyczaja się do gleby neutralnej, podstrefowej, sztucznych podłoży i na kamienistych obszarach. Wytrzymuje odporność na suszę, ale jednocześnie nie boi się bliskiego przepływu wód gruntowych. Drzewo wschodnie nie różni się wysoką odpornością na mróz, dlatego rośnie w regionach południowych lub w zamkniętej przestrzeni.

Tuyu lepiej sadzić w ogrodzie wiosną, bliżej początku maja. Dozwolone sadzenie roślin na miejscu do połowy września. Ale od wiosny Tui mają większe szanse na przystosowanie się do mrozu. Wybierz dobrze oświetlone miejsce bez bezpośredniego światła słonecznego.

Optymalny skład gleby dla tui składa się z 2 części ziemi liściastej lub darniowej, 1 części torfu i 1 części piasku. Dorosła roślina nie jest wymagająca dla ziemi, ale lepiej jest wypełnić studnię sadzonką taką właśnie mieszaniną.

Głębokość dołu powinna odpowiadać rozmiarowi systemu korzeniowego, zazwyczaj 60-80 cm, wystarczy położyć warstwę drenażową na dnie. Jeśli woda gruntowa jest blisko, grubość tej warstwy powinna wynosić co najmniej 15 cm.

Podczas sadzenia sadzonki nie zakopuj szyjki korzeniowej, pozostawiając ją równo z ziemią. Utrzymuj odległość między sadzonkami 1-5 metrów, w zależności od tego, czy zamierzasz wykonać żywopłot. Pamiętaj, że tuja rośnie w szerokości.

Drzewko aja aaa nana.

W pierwszym miesiącu po wysiadaniu młode tuje należy podlewać raz w tygodniu. W tym samym czasie wlać około 10 litrów wody pod każde drzewo. Pomiędzy podlewaniem można zorganizować tryskanie - nawadniać koronę.

Chociaż tuja wytrzymuje suszę, w gorącym okresie wymaga dodatkowego podlewania. 15-20 litrów wody wlewa się pod drzewo, a nawadnianie odbywa się dwa razy w tygodniu. Potrzeba wilgoci zależy od gleby.

Żywotnik wschodni rośnie dobrze na bagnistych, torfowych, gliniastych glebach. Drewno uprawiane w takich glebach wymaga rzadszego podlewania. Ale pamiętajcie: dla tuji susza jest znacznie gorsza niż podmokłość.

Po każdym podlewaniu glebę należy rozluźnić do głębokości 10 cm, nie jest już tego warta, ponieważ Tui ma płytki system korzeniowy i może go łatwo uszkodzić. Tłoczące się kółka obierają, torfują, trociny lub kruszą korę tak, że grubość warstwy sięga 5-7 cm.

Drewno nie wymaga nawozów. Kompleksowe suplementy mineralne lub specjalne dla drzew iglastych zrobią. Mogą być nakładane na glebę przed sadzeniem sadzonki lub bezpośrednio w procesie. Następne karmienie Tui powinno nastąpić za 2 lata.

Tworzenie korony rozpoczyna się, gdy sadzonka ma 3 lata. Odbywa się to latem. Sekatory przecinają wszystkie dodatkowe gałęzie, tworząc koronę o wymaganym rozmiarze. Tui są często używane do żywopłotów. Ponieważ drzewa łatwo tolerują przycinanie, tworzą fantazyjne ozdobne kształty. Niezależnie od wieku drzewa, suche i martwe gałęzie są stale usuwane.

Konieczne jest regularne usuwanie suchych gałęzi.

Orientalne tuje nie tolerują zbyt niskich temperatur. Znak „-25” na termometrze może być dla nich krytyczny. Niektórzy ogrodnicy chronią zimą drzewo ze świerkowymi gałęziami, zasypiają z warstwą śniegu, ale rośliny nie zawsze przetrwają zimowanie.

Wszystkie tui w wieku do 5 lat powinny być bardzo spudowane, a łodyga powinna być pokryta warstwą torfu. Aby zapobiec łamaniu gałęzi przez śnieg i wiatr, korona tui jest wiązana sznurkiem na zimę i pokryta włókniną (na przykład lutrasil). Dla drzewa straszne jest nie tyle zimno, co silne wiosenne słońce i odwilż. Dlatego należy usunąć osłonę, instalując stałe dodatnie temperatury.

Jeśli są pęknięcia spowodowane spadkiem temperatury na korze, wiosną trzeba je pokryć boiskiem ogrodowym. A kora powinna być mocno naciągnięta, aby uszkodzone obszary się zagoiły. Z odmian wschodnich, tuja Harmony i Biota dobrze się hibernuje.

Problemy z rosnącą tują

Wschodnia tuja jest atakowana przez szkodniki i choroby. Z tego powodu igły mogą żółknąć i spaść, pędy zdeformować się i spowolnić wzrost. Ważne jest, aby na czas wykryć problem.

Żywotnik jest podatny na choroby grzybowe: obserwuje się brunatną pleśń, fuzarium, zarazę, suche pędy.

  • Późna zaraza jest najniebezpieczniejszą chorobą tui. Kiedy wpływa na górną warstwę korzenia, z powodu tego, co zanika tuja, staje się szary, dolna część tułowia traci swoją twardość. Tkaniny pod korą nabierają brązowego odcienia, pojawia się patyna. Korzenie są kruche, mają zgniły zapach. Choroba pojawia się, gdy rośnie tui na słabo osuszonych obszarach, gdzie woda często się stagnuje. Grzyb jest w stanie żyć w glebie przez długi czas, więc lepiej jest spalić dotkniętą chorobą roślinę, wymienić ziemię. Do zapobiegania pomaga rozlanie fitoncydów glebowych.
  • Brązowa nieśmiała jest chorobą grzybiczą atakującą tuję wczesną wiosną. Towarzysząca żółknąca łuska, stopniowa porażka całej ucieczki. W rezultacie gałęzie stają się brązowe i giną. Po zauważeniu uderzenia ucieczki należy je natychmiast usunąć. Aby zapobiegać, korzenie tujów są regularnie posypywane wapieniem. Od lipca do października drzewo opryskuje się 2% roztworem „Fundazolu”.
  • Korzeń Fusarium wywołany przez grzyby glebowe. Występuje z powodu nadmiaru wilgoci. Tuja żółknie i zmienia kolor na brązowy. Aby pomóc roślinie poradzić sobie z grzybem, jest ona jednocześnie traktowana „cyrkonem” i fungicydem (0,2% roztwór „na przykład fundazolu”). Spryskać koronę i rozlać ziemię.
  • Suszeniu pędów i gałęzi towarzyszy żółknięcie i opadanie igieł, brązowienie młodych gałązek. Aby zwalczyć wiosnę, thuy są regularnie spryskiwane Zineb lub preparatami zawierającymi miedź.

Kurczące się pędy wschodnie tui.

Tuyu najczęściej dotykają mszyce i fałszywe tarcze. Po pokonaniu fałszywej tarczy na igłach pojawiają się żółte plamy. Szaro-brązowa mszyca osiada na igłach i uderza w nią, przez co staje się żółta i upada. Aby walczyć, użyj jednego z narkotyków: „Aktellik”, „Rogor”, „Karbofos”, „Antio”.

Inne problemy

Żółknięcie igieł na tujach nie musi być spowodowane chorobami. Czasami oznacza to błąd w opiece.

  • Żółknięcie wierzchołków może wskazywać na nadmiar nawozu w glebie.
  • Żywotność każdej igły wynosi 3-6 lat, po osiągnięciu tego czasu zmienia się na żółty i spada. Dlatego lekkie zażółcenie jesienią jest naturalnym procesem.
  • Na wiosnę tuja może poparzenia słoneczne, dlatego igły stają się żółtawe.
  • Zakorzenienie korzeni i zażółcenie igieł może być spowodowane nadmiernym podlewaniem.
  • Zmiana koloru pojawia się czasami, gdy rośnie tuja w niewłaściwej glebie. W torfie występuje wysokie ryzyko gnicia korzeni, w piaszczystej wodzie i górnym opatrunku szybko trafiają do niższych warstw, w gliniastym nie ma wystarczającej ilości tlenu.
  • Suszenie i upuszczanie igieł może powodować, że tuja siedzi zbyt głęboko. Następnie pień może gnić.
  • Zagęszczone sadzenie tui prowadzi do zażółcenia igieł w punktach kontaktu z sąsiednim drzewem.
  • Wybielanie i żółknięcie pojedynczych pędów spowodowane brakiem żelaza w glebie.
  • Czarne igły i kora w kontakcie z moczem zwierząt. Osoby często są oznakowane psami i kotami, należy temu zapobiec.

Rosnące z nasion

Do tej metody nadają się świeże nasiona tui. Są zbierane jesienią, a następnie poddawane stratyfikacji - przechowywane do wiosny pod śniegiem lub w lodówce. Wiosną są zasiewane w ziemi, wybierając miejsce w półcieniu. W glebie są wykonane rowki o głębokości zaledwie 0,5 cm, nasiona są ułożone i trochę posypane trocinami iglastymi.

Gleba jest luźna i mokra. Rośliny pokryte są osłonami przeciwsłonecznymi. Kiedy pojawiają się pędy, miejsce musi być mulczowane torfem. Dwa razy w miesiącu kiełki muszą być karmione mineralnym roztworem nawozów.

W pierwszym sezonie młode tui będą rosły o 7-8 cm, w pierwszą zimę okrywają je lapnikiem, a następnie - filmem. Usuń schronienie na wiosnę i kontynuuj opiekę nad sadzonkami. Na stałym miejscu drzewa można sadzić trzecią wiosną, gdy ich wysokość osiągnie 50 cm.

Rosnące drzewa tui.

Sadzonki

W czerwcu zdrewniałe pędy w wieku 2-3 lat, 10-20 cm długości, odrywają drzewo, zauważ, że nie są cięte, a mianowicie zrywają się wraz z piętą. Miejsce łamania traktuje się roztworem „Heteroauxin” i sadzi na głębokość 2,5 cm.

Mieszanka do sadzenia jest przygotowywana z równych części ziemi darniowej, piasku i torfu. Jest on rozlewany z ciepłym roztworem nadmanganianu potasu do dezynfekcji, a następnie sadzonki są zakopywane. Przykryj je przezroczystą folią lub pojemnikiem, aby utrzymać wysoką wilgotność.

Gleba nie jest podlewana i spryskiwana. Wietrzenie cieplarni rozpoczyna się po ukorzenieniu sadzonek. Stopniowo szklarnia pozostaje otwarta przez dłuższy czas - więc pędy są stwardniałe. W środku jesieni sadzonki są przygotowane do zimowania: pokryte suchymi liśćmi lub trocinami, świerkowe gałęzie. Gdy temperatura spadnie poniżej -5-7 stopni, dodatkowo zakryj film.

Dzielący się krzew

Metoda polega na oddzieleniu dużej rośliny macierzystej. Dzieje się tak, gdy tuja ma kilka pni. Podział powinien nastąpić tak, aby każda tuja miała nie tylko oddzielny pień, ale także własne korzenie.

Najlepszą porą na to jest wiosna. Separacja wymaga dezynfekowanego instrumentu. Roślina macierzysta niekoniecznie całkowicie wykopuje się z gleby. Czasami separacja może być przeprowadzona w taki sposób, a wtedy już oddzielona część może zostać wykorzeniona z ziemi.

Miejsca cięć muszą być sproszkowane kruszonym węglem, po czym oddzielona część powinna być wyładowana w stałym środowisku. Usunięty działka powinna być spryskana stymulatorem wzrostu, regularnie podlewana i posypywana.

Wniosek

Po zrozumieniu, jak sadzić tuję na otwartym terenie wiosną, można ją uprawiać. Wskazane jest przestrzeganie zasad podanych w artykule. W tym przypadku zakład będzie mniej narażony na czynniki zewnętrzne i boli. Latem będziesz mógł obserwować, jak zachowa się młode drzewko, dostosowując jego rozwój.

Wschodnia biota

Wschodnia biota - naturalna roślina w Chinach, ale przez długi czas, przez kilka stuleci, była szeroko hodowana w Azji Środkowej i na Krymie, gdzie w niektórych miejscach stała się dzika, a nawet wpisana do Czerwonej Księgi. Wschodnia biota występuje także na Ukrainie, ale z wielu powodów jest mniej popularna niż zachodnia tuja. W rzeczywistości orientalna biota i jej formy, jak oryginalne rośliny ozdobne, mogą i powinny zająć godne miejsce w naszych ogrodach. Wschodnia biota - jest rozległym, wiecznie zielonym, jednopiennym drzewem (do 12–15 m wysokości) lub dużym krzewem z ażurową koroną uformowaną przez gałęzie uniesione ku górze. Kształt korony okazów naturalnych jest piramidalny lub jajowaty, często silnie rozgałęziony u podstawy i osiąga średnicę 9–11 m. Gałęzie fauny i flory są skierowane pionowo i zorientowane w krawędzi korony do pnia.

Gałęzie bioty są skierowane pionowo i zorientowane w krawędzi korony do pnia.

Kora jest cienka, czerwonawo-brązowa lub szara, blaszkowata. Łuskowate igły, ciemnozielone od początku sezonu wegetacyjnego do jesieni, zimą zmieniają kolor na brązowy. Szyszki są duże, w przeciwieństwie do innych rodzajów tuj, przed dojrzewaniem są mięsiste i niebieskawo-zielone, później suche i twarde, czerwonawo-brązowe, dojrzewają w pierwszym roku jesienią, zbierają je na samym początku ujawnienia. W każdym stożku od 2 do 8 matowych brązowych nasion bez orzecha włoskiego. Nasiona przypominają ziarno pszenicy. Wschodnia biota jest długowieczną rośliną, którą buddyjscy mnisi nazywają „drzewem życia” dla maksymalnej długości życia 1000 lat.

Thuja Eastern Golden Minaret

Inną odmianą płaskiej żółtej żyły o żółtym kolorze jest Złoty Minaret.

Wysokość osiąga 3-4 metry, szerokość korony - 1-1,5 m. Jeśli roślina jest sadzona w półcieniu, wtedy złoto-żółty kolor igieł zmienia się na zielony. Морозостойкость нормальная, но требует защищённых от сквозняков мест.

Для создания комфортных условий приствольный круг желательно замульчировать. В качестве мульчи используют торф или кору деревьев.

Wykorzystanie wschodniej tuji w projektowaniu przyległego domu pozwoli stworzyć unikalny projekt dziedzińca, a także oczyścić otaczające powietrze z drobnoustrojów.

09.16.2018 admin Komentarze Brak komentarzy

Ze względu na popularność drzew iglastych liczba uprawianych dzisiaj odmian tui jest w dziesiątkach i setkach. Coraz częściej na stronach rozwijają się zachodnie tuja, jednak wschód tuji zasługuje na nie mniejszą uwagę.

Niedawno rośliny o tej nazwie stanowiły wspólny rodzaj z tujami, ale z powodu wielu różnic w strukturze, warunkach wzrostu i rozmnażania zostały one wyizolowane w nową wspólnotę składającą się z jednego gatunku tuji, a raczej wschodniej bioty lub bioty orientalis.

Film o wschodniej tue

+ -Czytaj więcej ≫Kliknij, aby zwinąć

Żywotnik we wszystkich odmianach ma szczególną fitoncydenność. Tuja wschodnia jest w stanie sama oczyścić pomieszczenie o średniej pojemności sześciennej, aby nasycić go tlenem w wystarczającej ilości. „Drzewo Życia” - ta nazwa zasługuje na tuja ze względu na jej wyjątkowe właściwości i właściwości lecznicze.

W północno-zachodnim regionie Chin, w prowincjach Gansu, Henan, wschodnia tuja została znaleziona w jej dzikiej formie. Inne nazwy to: wschodnia płaska stopa lub wschodnia fauna i flora. Skały i kamieniste strome zbocza wyżyn - naturalne siedlisko rośliny. Kulturowa forma tuji występuje najczęściej w Japonii, Chinach i Korei. Z tych wschodnich krajów biota została sprowadzona na terytorium Azji Środkowej i została wykorzystana jako roślina kultowa: przyciągnęła oko swoją koroną w pobliżu świętych czyśćców i meczetów. W XVIII wieku wschodnia tuja została wprowadzona na terytorium Europy i stała się jedną z najlepszych ozdobnych roślin iglastych. We współczesnym świecie jest z powodzeniem uprawiana na Ukrainie, w Rosji, w krajach europejskich, a także w USA.

Co przyciąga uwagę wschodniej fauny i flory? Jego wygląd jest dość jasny: wysokość drzewa wynosi do 10 metrów, korona ma piękny kształt piramidy lub jaj. Gałęzie są uniesione do góry, pędy są płaskie z łuskowatym liściem. Roślina uwielbia dobrze oświetlone miejsce, bezpretensjonalna w opiece, łatwo toleruje ciepło, suchą glebę. Szczególnie dekoracyjne są kulturowe formy tui ze złotymi barwnymi i srebrzystymi liśćmi. Ponieważ roślina powoli rośnie, jest łatwa do uprawy w warunkach domowych, w pomieszczeniach.

Wiosną na wierzchołkach pędów tworzą się niebieskawo-zielone guzki, w miarę dojrzewania ich odcień zmienia się na brązowoczerwony. Roślina kwitnie od początku wiosny przez około 2 miesiące. Nasiona w kształcie jaja, bezskrzydłe, do 5 mm długości.

Szyszki biota wschodnia

Tuja na wschód - nie tylko dekoracyjna, ale także roślina lecznicza. Od dawna wiadomo o jego korzystnych właściwościach. Przedstawiciele plemion Indian amerykańskich używali leków leczniczych z kory i liści tuji do leczenia różnych procesów zapalnych, choroby o charakterze zakaźnym, do reumatyzmu, do zapobiegania tym samym chorobom. Nic dziwnego, że w tamtych czasach fauny i flory były wymowne - „drzewo życia”.

W XIX wieku amerykańscy homeopaci używali naparów orientalnego rovolpusa do leczenia powszechnych chorób. Krwotoki (maciczne i jelitowe), krwioplucie, choroby weneryczne, astma oskrzelowa dobrze reagowały na gojenie. Szczególnie przydatny jest olej tuja, który zawiera kariofillen, cedrol, aromadendren. Olejek eteryczny znajdujący się w liściach i nasionach rośliny.

Garbniki, pektyny, żywice są również obecne w kompozycji żywicy. Chinictiol jest szczególnie ceniony ze względu na jego działanie przeciwgrzybicze. Zastosowanie nasion nasion wschodniej tuji ma tonizujący i ujędrniający wpływ na organizm. Cóż, lekarstwo na tuję również w leczeniu przeziębienia, jako środek wykrztuśny na zapalenie płuc i zapalenie oskrzeli. Toczeń, wysypka skórna kauteryzuje proszek z liści fauny i flory.

Napój leczniczy ze wschodniej tui

Thuja Eastern jest stosowany w medycynie alternatywnej w postaci proszku, wody i naparu alkoholowego do zapobiegania i leczenia pospolitych dolegliwości. Proszek jest wykonany z dobrze wysuszonych liści fauny i flory. Należy spożywać nie więcej niż 3 gramy naraz.

Alkohol 10% nalewka z liści i młodych pędów jest również łatwa do przygotowania, jeśli weźmiesz pół litra wódki i 100 g rozdrobnionych liści. Zaparz zawartość w szklanym pojemniku w ciemnym miejscu przez co najmniej tydzień. Następnie infuzję można przefiltrować przez gazę. Lek alkoholowy z fauny i flory jest stosowany w chorobach skóry, z przekrwieniem oskrzeli trzy razy dziennie, 25-30 kropli w celu poprawy stanu.

Jeśli nie ma czasu na czekanie, możesz ugotować wywar z młodych gałązek z liśćmi tui. Weź 20 g surowców, zalej 1 litrem wrzącej wody. Domagaj się około 5-10 minut, później szczep. Weź pod uwagę powyższe choroby, a także zapalenie pęcherza, zapalenie gruczołu krokowego, reumatyzm, macicę, krwawienie z jelit, astmę w szklance trzy razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi co najmniej 2 tygodnie.

Olej tuja jest skuteczny w niewydolności serca, zapaleniu pęcherza moczowego, przekrwieniu miednicy, moczeniu, reumatyzmie, inwazji robaków, w leczeniu brodawek, kłykcin i brodawczaków. Olej nakłada się na problematyczne obszary skóry za pomocą wacików bawełnianych dwa razy dziennie.

Wanny z dodatkiem olejku thuja zwiększają oziębłość, eter stosuje się do masażu.

Zanim zaczniesz samoleczenia, skonsultuj się z lekarzem. Pamiętaj również, że leczenie uzdrawiające oparte na tujach jest przeciwwskazane dla kobiet w ciąży i karmiących oraz tych, które cierpią na napady padaczkowe.

Materiał jest publikowany wyłącznie w celach informacyjnych iw żadnym wypadku nie może być traktowany jako substytut konsultacji medycznej ze specjalistą w placówce medycznej. Administracja strony nie jest odpowiedzialna za wyniki wykorzystania opublikowanych informacji. W celu diagnozy i leczenia, a także wyznaczenia leków i określenia sposobu ich przyjęcia, zalecamy skontaktowanie się z lekarzem.

Ploskovetochnik w projektowaniu krajobrazu

Płaska ćma, znana również jako biota, orientalna tuja i drzewo życia, przybyła do ogrodów środkowego pasa z Chin.

W warunkach naturalnych drzewo może rosnąć przez ponad tysiąc lat, w kulturze - 150–200 lat. Tworzy koronę w kształcie jaja, składającą się z grubych płaskich pędów przypominających ażurowe płytki. Liście są zielone, przypominające skalę, a szyszki mają dość haczykowate łuski.

Ze względu na zgodność z topiary, zakład jest często wykorzystywany do tworzenia żywopłotów i oryginalnych kompozycji.

Liczba odmian dekoracyjnych, które zdobią krajobraz ogrodu rośnie z każdym rokiem. Wysokie drzewo, zdolne do osiągnięcia 10-18 m, jest często wykorzystywane do tworzenia alejek i różnych grup ogrodniczych.

Niewymiarowa forma jest idealna na krawężniki, żywopłoty, krasnolud wygląda świetnie w mini-ogrodach i skalnych.

Uprawa i opieka

Płaski kiełek jest bardziej trwały niż zwykła tuja, ale lepiej go posadzić w otwartym, słonecznym miejscu, ponieważ w cieniu nie będzie w stanie uformować normalnej dekoracyjnej korony. Preferuje lekkie gleby wapienne i nie czuje się dobrze na gęstym i zbyt mokrym.

Płaska żyła dorosła jest dość odporna na suszę, ale po posadzeniu musi być podlewana co tydzień przez pierwsze dwa miesiące. Gatunki karłowate powinny być regularnie podlewane, a inne od czasu do czasu czerpią korzyści z posypywania.

Zaleca się karmienie młodych drzew wiosną, gdy śnieg topnieje. Górny opatrunek na zimę jest zabroniony, ponieważ młode pędy, które rosną, mogą zamarzać. Dorosłe osobniki nie potrzebują dodatkowego karmienia.

Dla większego komfortu drzewo jest przydatne do mulczowania warstwy trocin lub torfu. Jeśli podłoże jest zbyt gęste, należy systematycznie je rozluźniać, ale nie spaść głębiej niż 8-10 cm.

Spośród wszystkich drzew iglastych drzewo płaskich fal wyróżnia się wystarczającą odpornością na pasożyty i choroby. Czasami mszyce i różne choroby grzybowe mogą być niebezpieczne. Po zauważeniu oznak zakażenia grzybiczego, krzew powinien być traktowany podłożem 10 g na 10 l i powtórzyć procedurę po dwóch tygodniach.

Aby tuja miała atrakcyjny wygląd, zwłaszcza jako żywe ogrodzenie, zaleca się nadanie jej kształtu. Powinieneś stale usuwać suche, chore, odłamane gałęzie korony, a także przycinać wiosną do jednej trzeciej pędu.

Kup sadzonki tui w przedszkolu jest bardzo prosta. Wystarczy podejść do określonego adresu i wybrać z różnorodności ulubionej kopii. Płatność za wybrany produkt z reguły jest możliwa zarówno gotówką, jak i kartą.

Cena sadzonek tui w różnych szkółkach może się różnić, dlatego należy ją wyjaśnić na miejscu lub dzwoniąc najpierw na telefon. Ponadto koszty sadzonek są zazwyczaj wymienione na oficjalnej stronie przedszkola. W tym samym miejscu możesz zobaczyć zdjęcia różnych tui, z cechami charakterystycznymi i powoli wybierz żądaną opcję.

Prawie wszystkie żłobki, w których można kupić thuya, świadczą usługi dostawy sadzonek: kurier na miejsce, odbiór, wysłanie pocztą lub firmą transportową. Proszę sprawdzić informacje dotyczące wysyłki z wyprzedzeniem.

Mamy nadzieję, że pomogliśmy Ci znaleźć odpowiednie szkółki dla tui, w których zdobędziesz potrzebny materiał do sadzenia.

Thuja - uniwersalna roślina, która cieszy się dużym zainteresowaniem wśród ogrodników i projektantów krajobrazu. A wszystko dlatego, że roślina ta jest w stanie przekształcić dowolny obszar. To drzewo może rosnąć w niemal każdych warunkach. I pomimo tego, że w przyrodzie zachodnia tuja rośnie na bagnach z dość żyznymi glebami, rośnie również dobrze w warunkach słabej gleby i niewystarczającej wilgotności.

Dodatkową zaletą jest doskonała zdolność adaptacji tui do prawie wszystkich warunków oświetleniowych. Oczywiście najlepiej rośnie w dobrze oświetlonych miejscach, ale również czuje się całkiem dobrze w pełnym cieniu pod okapem wysokich drzew, chociaż w tym przypadku nie spodoba się widok gęstej teksturze igieł.

Zalety zachodniej tujy słusznie obejmują również wysoką odporność na gaz i dym, co jest głównym czynnikiem przy wyborze roślin do kształtowania krajobrazu dużych miast i stref przemysłowych.

Hodowcy przynieśli ogromną liczbę odmian tej kultury o zróżnicowanej formie korony, koloru i faktury igieł.

Jak wybrać sadzonki tui

Opcja kontenera. W Rosji często sugeruje się materiał sadzeniowy przywieziony z europejskich szkółek. Są to rośliny uprawiane w plastikowych pojemnikach, które są corocznie przenoszone do nowych większych pojemników. Sadzonki te, poza ich zaletami, mają szereg wad.
Zalety kontenerów: wysoki procent ukorzenienia i możliwość lądowania w ziemi w ciepłym sezonie (od kwietnia do października). Wady są związane z wysokim odsetkiem zgonów roślin w przypadku niewłaściwego przechowywania w zimie. Pozostaje to w świadomości organizacji handlowych.

Jeśli zdecydujesz się kupić drzewko tui w pojemniku, zrób to nie wcześniej niż w drugiej połowie maja, ale najlepiej od czerwca. Ze względu na to, że nie wiesz, w jaki sposób drzewo było przechowywane zimą, może umrzeć, jeśli nie zostaną spełnione specjalne warunki. I właśnie o tej porze (i nie wcześniej) nie będzie można dać zmarłym żywym.

Roślina wegetatywna ma na zewnątrz soczyste igły bez oznak suszenia (dla odmian z zielonymi igłami jest nasycona zieleń, a nie jasnobrązowo-zielono-żółty kolor).

A jeśli usuniesz kulę korzeniową z żywego pojemnika sadzonki tui (która jest na etapie intensywnego wzrostu), to powinieneś zobaczyć jasne wierzchołki korzeni, prawie białe - to jest dobre. Grubość korzeni powinna wynosić od 1 do 3 mm grubości.

Jeśli kupisz sadzonki w pojemniku po upalnym i suchym okresie, sprawdź jeszcze korzenie rośliny.

Thuja Eastern lub Flatbranch: opis, dopasowanie i troska

Faktem jest, że bryła korzeniowa w takich okresach w roślinach kontenerowych wysycha bardzo szybko. Jednak tylko stacjonarne szkółki i duże centra ogrodnicze mogą pozwolić sobie na normalne nawilżanie sadzonek. To znaczy, prawdopodobne jest, że korzenie rośliny już wyschły, to znaczy, że umarły, chociaż nie zostało to jeszcze odzwierciedlone przez igły.

Drzewko gleby. Często szkółki oferują materiał do sadzenia tui uprawiany bezpośrednio w glebie strefy klimatycznej. Dobra szkółka domowa ma duże obszary zajmowane przez uprawę sadzonek. Według tej technologii, roczne sadzonki są sadzone w rzędach, które przez kilka lat rosną w nich jak w stałym miejscu. A kiedy osiągną odpowiedni rozmiar, są wykopywane i sprzedawane.

Jednocześnie korzeń sadzonek jest owinięty workiem i dodatkowo wzmocniony metalową siatką. Wadami tego rodzaju materiału do sadzenia są jego duża waga (bryła korzeniowa znajduje się w glebie, a nie w podłożu, więc jest cięższa) i ograniczony czas na sadzenie takich roślin w stałym miejscu. Nadaje się do sadzenia wczesną wiosną przed sezonem wegetacyjnym lub w drugiej połowie jesieni. Pozytywne cechy obejmują pełną adaptację Tui do klimatu w regionie, gdzie będzie nadal rosnąć i krótszy okres przeżycia.

Kolejny pozytywny punkt - materiał do sadzenia (w wielu szkółkach) można zobaczyć w prawdziwych warunkach uprawy.

Trzecia opcja to sadzonki tui - mieszane. Składa się z kombinacji pojemnika i wykopanego materiału do sadzenia. To wtedy, gdy wiosną specjaliści szkółkarscy wykopują drzewko, pakują bryłę korzeniową do siatki, a następnie sadzą ją w większym pojemniku i wystawiają na sprzedaż. Oznacza to, że dorastał na otwartym terenie i jest sprzedawany w pojemniku.

Nawet w wyspecjalizowanym przedszkolu nie należy całkowicie ufać opinii sprzedawcy. Musisz sprawdzić roślinę, jej system korzeniowy i pędy oraz kupić sadzonkę tylko wtedy, gdy spełnia ona określone standardy jakości.

Opis wschodniej tuji

Tuja wschodnia (płaskowyż) należy do rodziny cyprysów, a jej naturalnym środowiskiem jest terytorium północnych Chin. Roślina należy do czempionów wśród długich wątróbi jest w stanie przeżyć całe tysiąclecie. Średnio dorosłe drzewo dorasta do 15–20 m, a niektórzy członkowie rodziny do 35 m, a średnica korony - do 14 m.

Cechą wschodniej tuji jest jej powolny wzrost.to ma zarówno pozytywy, jak i negatywy. Roślina może być używana na obszarach o niskich budynkach, nie zasłoni słońca. Pozwala na rzadkie przycinanie.

Młode drzewo ma piramidalny kształt korony, który przez kilka lat staje się bardziej zaokrąglony, bliższy formie kolumnowej. Guzki takiego Tui wyglądają interesująco - na początku (we wrześniu) są jasnozielone, pulchne, z haczykowatymi naroślami, dojrzewanie następuje w przyszłym roku: marzec, kwiecień - zapylenie, październik - dojrzewanie nasion. W tym czasie szyszki stają się brązowe, a nasiona wyglądają jak ziarna pszenicy.

Rodzaje wschodniej tuji

Wschodnia tuja ma około 60 odmian. Nie wszystkie z nich nadają się do surowego rosyjskiego klimatu, Najpopularniejsze są następujące odmiany:

  • Pyramidalis Aureya - roślina z żółtozłotymi igłami. Służy do produkcji żywopłotów, które chronią teren przed wiatrem i ciekawskimi oczami. Tuja - odporna na suszę latem i odporna na mróz - zimą (do minus 25 stopni).
  • Tuja wschodnia Aurea Nana. Piękna i zwarta roślina o średnicy korony 0,7 m na wysokości 2 m. Igły są bujne, w lecie z przewagą w palecie kolorów złotych odcieni, w zimie - brązu. Aurea Nana rośnie lepiej w jasnych, słonecznych miejscach, aw obszarach cieni - korona rozrzedza się i traci kształt. Roślina nazywana jest „drzewem życia” dla powolnego wzrostu (do 5 cm rocznie) i długowieczności - 1 tys. Lat. Chociaż zachodnia tuja jest szeroko rozpowszechniona w Europie, tuja Aurea Nana zajmuje również godne miejsce w projektowaniu krajobrazu wielu krajów kontynentu.
  • Wschodnia biota. W warunkach naturalnych rośnie na wysokościach (300–3300 m) i osiąga 12–15 m wysokości. Biota ma bogatą zieloną barwę, mało wymagającą dla gleb, ale bardzo wymagającą światła i ciepłolubną. W buddyjskiej filozofii Chin Oriental Biota wiąże się z długim życiem i energią. Zakłada się, że niektóre rośliny, które zdobią działki starożytnych świątyń buddyjskich, w tym w Pekinie, mają ponad 1000 lat. Wschodnia fauna i flora jest odporna na krótkotrwałe przymrozki, odporna na suszę, ale rośnie bardzo wolno w zimnym klimacie.

Rosnąca tuja orientalna

Tuja wygodnie czuje się na glebach neutralnych lub lekko kwaśnych, w skalistym terenie. Roślina nie boi się suszy, nie stanowi dla niego przeszkody i bliskiego występowania wód gruntowych. Ale nie wszystkie odmiany rodziny mają odporność na mróz.

Optymalny czas na sadzenie tuji orientalnej to przedział czasu od końca kwietnia do początku maja. Okres ten można przedłużyć do połowy września, ale roślina zasadzona na wiosnę ma o wiele więcej czasu na dostosowanie się w oczekiwaniu na zimne zimno.

Dorosłe tuji są mało wymagające dla składu gleby, ale w przypadku sadzonek konieczne jest przygotowanie mieszanki składników odżywczych w następujących proporcjach:

  • 2 части дернового грунта,
  • 1 часть торфа,
  • 1 часть песка.

Яму надо подготовить исходя из размера саженца, обычно, глубиной 80 см и по 60 см в длину и ширину. На дне ямы нужно уложить слой дренажа толщиной 15–20 см. При посадке следует следить, чтобы корневая шейка осталась вровень с поверхностью земли. Дистанция между туями зависит от цели посадки: живая изгородь — 1 м, аллея — до 5 м.

Najpierw (4–5 tygodni) sadzonki należy podlewać co najmniej raz w tygodniu, przy objętości wody wynoszącej co najmniej 10 litrów pod każdą tują. Między nawadnianiem stosuje się zraszanie (nawadnianie wodą korony rośliny). Częstotliwość nawadniania i wymagana ilość wody zależy od rodzaju gleby: im bardziej sucha gleba, tym częściej. Wschodnia tuja lepiej znosi nadmiar wody niż jej brak.

W gorącym okresie suchym dorosłe rośliny wymagają co najmniej 20 litrów pod korzeniem.

Aby gleba nie była zagęszczona, po nawadnianiu podłoże powinno być wyżłobione na głębokość nie większą niż 10 cm, ponieważ głębiej system korzeniowy może zostać uszkodzony. Ściółkowanie pnia drzewa o grubości 4–6 cm pomoże zachować wilgotność i kruchość gleby do następnego podlewania. Jako mulcz można stosować trociny, torf, zgniecioną korę itp.

Zapłodnienie

Tuja wschód nie dotyczy częstego stosowania nawozów. Do mieszanki odżywczej przygotowanej do sadzenia można dodać nawóz dla upraw iglastych. Kolejne karmienie może być potrzebne po 2 latach.

Przycinanie suchych i umierających gałęzi podlega wszystkim roślinom, niezależnie od wiekui przycinanie formujące jest zalecane dla tujów, które mają co najmniej 3 lata. Aby to zrobić, wytnij niepotrzebne gałęzie nożyczkami ogrodowymi, nadając roślinie pożądany kształt. Żywotnik jest łatwo przycinany, więc opcje określenia wyglądu tuji są wystarczające: od surowych kształtów geometrycznych po skomplikowane, ozdobne wzory.

Przygotowania do zimy

Tuja na wschód, z pewnymi wyjątkami, nie jest odporna na mróz, a temperatura minus 25 stopni i niższa może stać się krytyczna dla rośliny. Dlatego przygotowanie do zimy jest niezbędne do uprawy tych odmian tui.

Do osiągnięcia piątego roku życia, każda wschodnia tuja powinna być chroniona przed zimnem.. Dla tej wysoce spudowanej rośliny warstwa mulczowa torfu. Koronę drzewa napina się sznurkiem i owija materiałem włókninowym, chroniąc go przed wiatrem, śniegiem i zimnem. Ważne jest, aby pamiętać, że po przetrwaniu zimy roślina może być zagrożona w jasnym wiosennym słońcu, po otrzymaniu niszczycielskich oparzeń. Dlatego konieczne jest usunięcie materiału pokrywającego po ustaleniu stabilnych dodatnich temperatur.

Niektórzy przykrywają roślinę zimą świerkiem później, aby posypać ją śniegiem.

Żywotnik jest niebezpieczny do rozmrażania w zimie, wahania temperatury mogą uszkodzić korę drzewa, w którym tworzą się pęknięcia. W tym przypadku konieczne jest pokrycie uszkodzonych obszarów smołą ogrodową, a w celu szybszego wyleczenia kory ściągnij jej krawędzie sznurkiem.

Niektóre gatunki tuji wschodniej są lepiej tolerowane przez rosyjskie zimy, między innymi: „Aurea Nana”, „Harmonia”, „Biota”.

Choroby i szkodniki

Różne choroby i szkodniki mogą spowolnić wzrost tuji, niekorzystnie wpłynąć na jej wygląd, aw niektórych przypadkach prowadzić do śmierci rośliny. Dlatego konieczne jest zwrócenie uwagi na wystąpienie objawów choroby, prawidłowe zdiagnozowanie i terminowe leczenie.

  • Późna zaraza - bardzo niebezpieczna choroba. Wpływa na górną część korzeni, co prowadzi do zmiany koloru korony na szarą i jej więdnięcia. Występuje w miejscach, w których woda może się stagnować i nie ma odpływu lub nie jest prawidłowo zainstalowana. Aby zapobiegać, możesz zrzucić glebę pod fitoncydami roślin.
  • Brown shutte - spowodowane przez grzyby. Objawy choroby zaczynają się wczesną wiosną, początkowo łuski zaczynają żółknąć, stopniowo ten proces obejmuje cały pęd, który staje się brązowy i umiera. Konieczne jest usunięcie i spalenie dotkniętych gałęzi na czas. W celu zapobiegania chorobie wapień jest dodawany do korzeni tui, a samo drzewo opryskuje się „Fundazolem” od lipca do października.
  • Fusarium korzeniowe. Sprawcą choroby są grzyby glebowe. Zwykle spowodowane nadmiarem wilgoci. Oznaki choroby to żółknięcie lub brązowienie korony tui. Kompleksowe leczenie pomaga wyleczyć roślinę. Konieczne jest spryskanie korony i zrzucenie ziemi za pomocą „cyrkonu” i 2% roztworu „Fundazolu”.

Niektóre szkodniki są niebezpieczne dla wschodniej tuji, w większym stopniu dotyczy to mszyc i fałszywych osłon. Pojawienie się żółtych plam na igłach wskazuje na porażkę rośliny za pomocą tarczy osłonowej. Szaro-brązowa mszyca jest widoczna, osiada na igłach, a także prowadzi do jej żółknięcia i odcięcia.

Aby zwalczyć te szkodniki, koronę drzewa należy starannie spryskać „Karbofos” lub „Rogor”.

Obejrzyj film: Przycinanie, formowanie żywotnika (Lipiec 2020).

Загрузка...

Pin
Send
Share
Send
Send