Drzewa owocowe

Migdałowy trzyczęściowy: sadzenie i pielęgnacja na otwartym polu

Pin
Send
Share
Send
Send


Migdałowy trzyczęściowy (Prúnus tríloba) - To roślina rękodzieła z różowymi kwiatami. Roślina ta ma również nazwę luizeania o trzech ostrzach, ale popularnie nazywa się ją sakura moskiewska. Przyciąga uwagę przechodniów i znajduje się na pożądanej liście wielu ogrodników i ogrodników. Migdałowy trójramienny Rosenmund jest jedną z najpiękniejszych roślin ogrodowych, która rośnie wyłącznie ze względu na swój ornamentalny wygląd.
Opis

Pierwotnie został otwarty w Chinach, później sprowadzony do Anglii, a dopiero w XX wieku spadł na terytorium ZSRR. W związku ze swoim wschodnim pochodzeniem roślina nazywana jest chińską śliwką frotte lub sakurą ze względu na różowe kwiaty.

Wygląda jak małe drzewo, które może dorastać do 3,5 metra, z gałęziami przyklejonymi do boku. Liście migdałowe rosną w pęczkach i mają kształt trzech płatów.

W pierwszej połowie maja kwiaty migdałów kwitną przez 2 tygodnie. W tym czasie krzew ma delikatny różowy kolor. Po okresie kwitnienia liście kwitną, a krzew przestaje kwitnąć.

Owoc tej rośliny nie jest duży, zaokrąglony i niejadalny. Najczęściej trzy-płatkowe migdały można zobaczyć w ogrodach botanicznych lub wśród letnich mieszkańców.

Oto kolejne zdjęcie tej rośliny:

Rodzaje i odmiany

Główne różnice między gatunkami i odmianami migdałów to ich kształt, wysokość i kolor.

  1. Migdałowy Gruzin. Roślina rośnie nie wyżej niż metr, liście są duże, jasnoróżowe, z szorstkim, owłosionym owocem. Okres kwitnienia przypada na maj i wynosi 3 tygodnie. Z łatwością wytrzymuje mrozy.
  2. Migdałowy niski. Roślina ta uwielbia światło, jest odporna na mróz i suszę, mało wymagająca dla gleby. Ten migdał jest powszechny na Syberii. Główną różnicą jest kolor gałęzi, są ciemnoczerwone z wąskimi liśćmi. Kwiaty są jasnoróżowe. Okres kwitnienia to tydzień.
  3. Migdałowy zwyczajny. Możesz spotkać się na Kaukazie, w Iranie i Afganistanie. Wygląda jak duży krzew lub małe drzewo o gałęziach o czerwonym lub różowym kolorze i wysokości do 5 metrów.
  4. Migdałowy z trzema ostrzami lub, jak się czasem mówi, trzy ostrza ma odmiany dekoracyjne, a mianowicie:
    • Niewola - krzew o wysokości do 2 metrów z podwójnymi kwiatami kwiatów frotte.
    • Kijów - małe drzewo z aksamitnymi różowymi kwiatami. Zaczyna kwitnąć pod koniec kwietnia - na początku maja i trwa dwa tygodnie.
    • Tanya - Kwiaty tego krzewu mają gęsto podwójną strukturę i średnicę około 3 cm.
    • Rusłana - kwiaty mają cielesny odcień i wygląd frotte, pod koniec kwitnienia stają się białe.

Trzy-ostrza migdałów uwielbiają światło słoneczne i brak wiatru. Jeśli chodzi o glebę, należy wybrać lekkie, kruche, żyzne wapno. Ściśle przeciwwskazane miejsca w cieniu, bez dostępu do jasnych i wilgotnych miejsc. Powinien być sadzony pod koniec jesieni, pod koniec opadania liści lub z początkiem ciepłych dni wiosny.

Taka mieszanka byłaby dla niego doskonałą podstawą: ziemia liścia + 1/2 jego ilości próchnicy + 1/3 piasku. Jako drenaż należy użyć około 20 cm pokruszonego kamienia lub złamanej cegły i 6 cm piasku. Szyjka korzeniowa sadzonki nie powinna być zakopana podczas sadzenia, ponieważ musi znajdować się powyżej poziomu gruntu. Rośliny powinny siedzieć w odległości jednego metra od siebie.

Dbaj o trzy ostrza

Jak wspomniano powyżej, roślina ta jest odporna na suszę. Jednak w okresie kwitnienia wymaga dużej ilości wody. Jeśli jest sadzona na glebie gliniastej, ilość wody powinna być normalna. Konieczne jest podlewanie ciasta z trzema łopatkami tylko w przypadku wysychania z ziemi, ponieważ stagnacja wody może prowadzić do gnicia.

Louise Rosenmund wymaga stałego nawozu. Wiosną nawozi się roztworem 1 kg dziewanny, 20 g azotanu amonu i 10 g mocznika. Wszystko to należy rozcieńczyć w 10 litrach wody. Jesienią należy stosować nawozy, np. Podwójny superfosfat i siarczan potasu w ilości 20 g na metr kwadratowy gleby.

Aby nadać koronie piękny kształt i odzyskać, migdały potrzebują gałęzi przycinających. Pod koniec okresu kwitnienia gałęzie kwitnienia należy skrócić o 2/3 ich długości. Ta procedura stymuluje wzrost nowych, zdrowych pędów. Musisz także odciąć wszystkie gałęzie, które rosną w koronie.

  • Przygotowanie do mrozu.

Często gałęzie tej rośliny są starannie związane wiązką i owinięte włókniną. Możesz także posypać ziemię wokół korzenia warstwą ziemi. Ale szyjka korzenia powinna być otwarta.

Niuanse uprawy w regionie moskiewskim

Chociaż luizeaniya i roślina ciepłolubna, spokojnie znosi mroźne, śnieżne zimy. Niektóre źródła podają, że przy odpowiednim przygotowaniu na zimę nie boi się mrozów do -30. Jednak problem może polegać na nagłych lub częstych wahaniach temperatury, zwłaszcza jeśli mokre odwilży zastępują mrozy. W tym przypadku roślina budzi się z wyprzedzeniem i może zostać uszkodzona przez mróz. Zamraża końce pędów i pąków. W takich przypadkach migdały powinny być przykryte przez cały czas mrozu. Zgodnie z powyższymi zaleceniami, nie powinny pojawić się problemy w uprawie migdałów na przedmieściach.

Rośnie na Uralu i na Syberii

Wszyscy myślą, że migdał to egzotyczna roślina, która kocha słońce i ciepło i potrzebuje specjalnej opieki. Jest to jednak tylko złudzenie. Z około 40 gatunków tej rośliny większość nie potrzebuje specjalnego klimatu i innych warunków.

Chociaż prawie wszystkie rodzaje migdałów są odporne na mróz i nie są szczególnie wymagające dla gleby, nie wszystkie nadają się do uprawy na Syberii i na Uralu. Jest jeden rodzaj roślin, który jest odpowiedni dla regionów północnych, to jest step migdałowy. Jest również nazywany migdałami, dzikimi i niskimi migdałami.

Podobnie jak inne rodzaje migdałów, jego kwiaty mają bogaty różowawy odcień i kwitną przez około 2 tygodnie na początku maja. Po okresie kwitnienia jest pokryty liśćmi, a pod koniec lata pojawiają się na nim owoce w kolorze kasztanowca. Wysokość spaghetti rośnie do 1,5 metra. Potrzebuje dużo światła i schronienia przed wiatrem.

Hodowla Migdałów

Gatunki migdały są często rozmnażane przez nasiona, a do rozmnażania odmian stosuje się metody wegetatywne. Najczęstszą metodą hodowli trójkolorowej jest szczepienie na śliwce, migdałach lub skręcie. Aby to zrobić, weź jeden bezpośredni strzał migdałów, na których już uformowały się oczy. Liście należy przyciąć nożycami.

Inokulację należy przeprowadzać podczas przepływu soków, a mianowicie wiosną lub sierpniem. Zapas należy wytrzeć z kurzu i brudu, zrobić nacięcie w kształcie litery T nieco wyżej niż kołnierz korzeniowy i odkręcić odciętą korę. Następnie musisz wyciąć pasek kory z cięcia, tak aby całkowicie pasował do dekoltu w kształcie litery T. Umieść złącze należy owinąć szmatką lub taśmą. Nerka musi być otwarta.

Sadzonki

Do rozmnażania szczepienia migdałowego wymaga wyciąć sadzonki od góry do 25 cm długości i umieścić je na 15 godzin w stymulatorze wzrostu. Sadzonki ukorzeniające występują w chłodnej szklarni, po posadzeniu w podłożu, które składa się z piasku i torfu. Po miesiącu dochodzi do ukorzenienia. Po uformowaniu się korzeni sadzonki należy przeszczepić na łóżko próbne.

Regularne przycinanie pędów migdałów pomoże mu zachować piękno i pompę. Przycinanie odbywa się pod koniec kwitnienia w czerwcu. Dzięki przycinaniu można uzyskać gęstość koron krzewu, co ma pozytywny wpływ na jego dekoracyjny wygląd. Ponadto procedura ta chroni migdały przed szkodnikami i grzybami, wpływa na szybki wzrost gałęzi.

Gdzie kupić sadzonki?

Chociaż trzy-płatkowy migdał ma egzotyczny wygląd, kupno tej rośliny nie stanowi problemu. Warto szukać na specjalnych rynkach, gdzie sprzedawane są sadzonki roślin, a także w sklepach specjalizujących się w sadzonkach. Ponadto możesz wyszukiwać sklepy internetowe z dostawą lub najbliższą lokalizacją.

Co mówią ogrodnicy?

Jak można się domyślić, tak piękna i ozdobna roślina nie pozostawi nikogo obojętnym. Recenzje ogrodników o migdałowym trekhlopastnik podzielone na dwa warunkowe obozy: tych, którzy nie mogą cieszyć się pięknym kwitnieniem, a ci, którzy chcą go kupić.

Wiele osób interesuje się także skłonnością buszu do choroby, uzasadniając to przypadkami z własnego doświadczenia. Jednak recenzje pokazują, że migdały nie mają skłonności do choroby. Niektóre choroby sezonowe występują w prawie każdym drzewie.

Zastosowanie w projektowaniu krajobrazu

W swojej ojczyźnie migdały od dawna zdobywają popularność w aranżacji terytoriów i różnych miejsc. Służy do kształtowania krajobrazu, dekoracji lub uzupełnienia parków, domów wiejskich lub domków, na ulicach i bulwarach miasta. W projektowaniu krajobrazu roślina ta może mieć wiele zastosowań. Wygląda dobrze w połączeniu z innymi roślinami, takimi jak rośliny iglaste, i sparowane z podobnymi. Ponadto migdały można sadzić na trawniku, na stokach lub w pobliżu kamieni.

Trzy-klapowane migdały na pniu

Migdały na shtambe również wyglądają spektakularnie i pięknie, jak w formie krzewu. Jeśli nie masz doświadczenia w tworzeniu formularza, możesz kupić gotowy materiał od specjalistów lub spróbować samodzielnie utworzyć ten formularz.

Najprostszym sposobem utworzenia łodygi jest metoda formowania tułowia poprzez przecięcie korony. Ta metoda jest dość łatwa i skuteczna, ale zajmuje dużo czasu. Istota tej metody polega na tym, że trzeba podnieść równomierne drzewko, bez sęków i po posadzeniu należy je przywiązać do drewnianego kołka wbijanego pionowo.

Kiedy sadzonka zaczęła rosnąć, wierzch musi być przywiązany do kołka, a wszystkie pędy po bokach odcięte, nadając migdałowi kształt czapki.

Treść artykułu

  • Migdałowy trzyczęściowy: sadzenie i pielęgnacja na otwartym polu
  • Jak przeszczepiać guzmaniyu
  • Jak rośnie migdał?

Dekoracyjne migdały (luizeaniya three-lobed) rosną w postaci krzewu lub małego drzewa. Roślina ta pochodzi z Azji Środkowej, ale dzięki pracom hodowlanym nowe odmiany można uprawiać w bardziej surowym klimacie. W okresie kwitnienia roślina ta wyrzuca wiele dużych kwiatów, które w zależności od odmiany mogą być białe, różowe lub czerwone.

Wybór miejsca i jego przygotowanie do sadzenia migdałów

Migdał trójskrzydłowy jest rośliną dość kapryśną, dlatego do jego uprawy należy wybrać odpowiednie miejsce i przeprowadzić jego kompleksowe przygotowanie. Ludzie, którzy nie mają doświadczenia w uprawie tej rośliny, powinni preferować następujące odmiany odporne na temperaturę:

  • Radość
  • Snow Wimura.
  • Niewola.
  • Vesnyanka.
  • Tanya.
  • Rosenmund.
  • Chińska kobieta.
  • Crimson.
  • Sakura.
  • Prunus triloba
  • Odpływ frotte.
  • Kolorowanka.

Odmiany te są odporne na zimę, dlatego mogą rosnąć nie tylko w regionie moskiewskim, ale także na obszarach północnych. Jeśli wybierzesz niewłaściwą stronę, roślina będzie chora i może nawet umrzeć. Do uprawy ozdobnych migdałów najlepiej nadają się słoneczne obszary, chronione przed wiatrem i przeciągami. Roślina ta czuje się dobrze tylko na obszarach o niskim poziomie wód gruntowych, ponieważ wiosenne zalanie systemu korzeniowego może spowodować śmierć migdałów.

Najlepsze dla tej rośliny pasują do wzgórza. Jeśli obszar jest mokry, konieczne jest spuszczenie wody. W tym przypadku najpierw wykop wykop do głębokości 75 cm. Na dole musisz zasnąć około 20-25 cm gruzu lub połamanej cegły. Na tę warstwę wylewa się mieszanka gleby. Gleba do uprawy musi być płodna. Czarna ziemia najlepiej nadaje się do stosowania na próchnicę, popiół i inne nawozy.

Sadzenie migdałów i późniejsza pielęgnacja roślin

Na miejscu pożądane jest posadzenie kilku sadzonek naraz, ponieważ migdały mają zapylenie krzyżowe. Tylko w takim przypadku zakwitnie obficie. Sadzonki należy kupić w szkółce, która ma wszystkie niezbędne dokumenty. Jeśli pozwalają na to warunki pogodowe, a owoce mają czas na dojrzewanie, można rozmnożyć roślinę, kiełkując nasiona w domu. Jeśli to konieczne, możesz kupić nasiona tej rośliny. Ponadto dobry materiał do sadzenia można uzyskać przez przycinanie gałęzi dorosłej rośliny. Muszą być włożone do wody, aby się zakorzeniły.

Ozdobne migdały często wytwarzają sadzonki, które można przesadzić w pierwszym roku. Sadzenie sadzonek można przeprowadzić zarówno wiosną, jak i jesienią. Większość ogrodników preferuje jesienne sadzenie materiału. Odległość między sadzonkami powinna wynosić co najmniej 2-2,5 m.

Sadzenie migdałów to prosty proces. Najpierw musisz wykonać zagłębienie do sadzenia, którego głębokość powinna wynosić co najmniej 30-40 cm, a szerokość jest nieco większa niż ziemna śpiączka na korzeniach rośliny. W gotowym otworze należy wypełnić 5 cm warstwę piasku i wbić patyk, który później posłuży jako podpora dla młodej rośliny.

Sadzonka powinna być umieszczona w otworze i posypana ziemią zmieszaną z próchnicą. Następnie roślina musi być przywiązana do podpórki nylonowym sznurkiem. Konieczne jest ostrożne podlewanie obszaru wokół sadzonki wodą. Konieczne jest mulczowanie gleby wokół sadzenia rozdrobnionej słomy, próchnicy i torfu.

Migdał ozdobny jest rośliną odporną na suszę. Potrzebuje obfitego podlewania tylko w okresie aktywnego kwitnienia. W innych okresach nie ma potrzeby podlewania tego ozdobnego krzewu.

Ważnym warunkiem wzrostu migdałów jest systematyczne nawożenie gleby. W okresie przed kwitnieniem trzeba zrobić 1 kg dziewanny, około 10 g mocznika i co najmniej 20 g azotanu amonu. Wszystkie nawozy należy rozcieńczyć w 10 litrach wody i ostrożnie zrzucić ziemię wokół rośliny. Latem, co 4-6 tygodni należy dodać do 20 g siarczynu potasu i podwójnego superfosfatu pod każdym krzakiem.

Dekoracyjne migdały dobrze się rozgałęziają. Aby roślina miała piękną gęstą formę, musisz okresowo wykonywać swoją fryzurę. Migdał toleruje przycinanie nawet w okresie kwitnienia. Szczególnie ważne jest wyeliminowanie pędów, które rosną w koronie. Procedury strzyżenia sprzyjają gojeniu krzewu i stymulują wzrost nowych pędów.

Opis botaniczny

Trzy migdałowe migdały (inna nazwa to trzywarstwowe luisings) należą do rodzaju Plum (Prunus), należącego do rodziny Rosaceae. Wcześniej tego typu botanika została wyróżniona w oddzielnym rodzaju Louiseania. Jego ojczyzną są Chiny i Korea.

Popularne odmiany

Być może najbardziej popularnym w naszej klasie szerokości geograficznej jest „Niewola”. Jest to krzew o wysokości dwóch metrów. Kwiaty gustomahrovye różowe. Kwitnienie trwa około dziesięciu dni. Odmiana „Radość” może być zarówno drzewem, jak i krzewem. W czasie kwitnienia ta odmiana migdałów jest pokryta dużymi ciemnoróżowymi kwiatami. „Radość” odnosi się do wczesnych odmian, roślina zaczyna kwitnąć w kwietniu. Ciekawy rodzaj „Snow Uemury”. To drzewo lub krzew osiągające wysokość trzech metrów. Jego duże podwójne kwiaty początkowo mają delikatny różowy kolor, który stopniowo zastępuje krem.

Bardzo piękne jasne kolory są różne odmiany „Puntsovaya”. Mają bogaty purpurowy kolor. Sama roślina ma kształt niskiego buszu o prostych pędach. Odmiana „Vesnyanka” wygląda jak śliwka. Wiosną jest pokryta dużymi beżowo-różowymi kwiatami. Jego niezwykłą cechą jest wysoka odporność na oparzenia monilii (monilioza).

Sadzonki zasady sadzenia

Do sadzenia uważane są najlepsze trzyletnie sadzonki. Do ich sadzenia przygotuj dół o głębokości około pół metra. W celu lepszego odwodnienia dno studzienki pokrywa się 15 cm żwiru lub grubego żwiru i dodaje do niego 200 g wapna. Korzenie rośliny pokryte są mieszanką, której składniki stanowią 3 części ziemi liściastej, 2 części próchnicy i jedna część piasku. Gleba wokół drzewa jest lekko ubita i obficie podlewana.

Sadzonki można sadzić zarówno wiosną, jak i jesienią. Wiosną sadzi się je, gdy ustawia się wystarczająco ciepłą pogodę, gdy nie ma ryzyka mrozu. W upadku sadzenia dokonuje się po opadnięciu liścia Jesienne sadzenie jest uważane za najlepszą opcję. Podczas sadzenia kilku drzew lub krzewów odległość między nimi utrzymuje się na poziomie co najmniej trzech metrów.

Z kości

Dzięki tej metodzie rozmnażania wykorzystuje się owoce zarówno drzewa, jak i krzewu. Pit owoc migdałowy jest sadzony w otwartym terenie. Sadzonki tworzą w głębokości rowka 10 cm, w odległości 10-12 cm od siebie. Po upuszczeniu z ziemią i podlewaniu, materiał do sadzenia nie wymaga dalszej opieki.

Po pojawieniu się sadzonek ziemia wokół nich jest rozluźniona i odchwaszczona. Pędy są przesadzane do stałego miejsca, gdy osiągają wysokość około 50 cm. W tym samym czasie, na odcinku łodygi 10 cm od szyjki korzeniowej, wszystkie boczne pędy, które się pojawiły są odcięte. Możliwe jest sadzenie kości zarówno późną jesienią, jak i wczesną wiosną. Podczas sadzenia wiosennego kości są rozwarstwione - trzymane w lodówce w temperaturze 3-5 ° C przez około cztery miesiące.

Z sadzonek

Zakup sadzonek wyprodukowanych w drugiej połowie czerwca. Aby to zrobić, wyciąć zdrewniałe pędy wierzchołkowe. В них должно содержаться два узла, длина черенка — 15-20 см. Далее черенки на сутки помещают в раствор стимулятора роста, затем высаживают (втыкают черенки в субстрат) в парнике. Для укоренения применяют субстрат из песка и торфа в пропорции 1:2.Wystarczająco rozwinięte korzenie powstają po 3-4 tygodniach, po czym sadzonki przenosi się na otwarty teren, gdzie rozwijają się do pożądanego stanu, po czym przesadza się je do stałego miejsca.

Z warstw

Procedura rozmnażania poprzez nakładanie warstw rozpoczyna się wczesną wiosną, zanim roślina obudzi się z zimowego spoczynku. Elastyczne dolne gałęzie rośliny są zgięte do ziemi i zamocowane w tej pozycji. Punkt utrwalenia jest posypywany glebą, później jest traktowany jak zwykłe drzewko - rozluźnia ziemię wokół niej i podlewa ją. Rok później warstwy się zakorzeniają, można je oddzielić od rośliny macierzystej i przenieść do odpowiedniego miejsca.

Ta metoda hodowli jest stosowana wiosną lub w sierpniu. Dla zapasów wybierz odporne na zimne odmiany migdałów. Stosowanie śliwek, cierni lub śliwek również daje dobre rezultaty. Do przeszczepu użyj prostej łodygi migdałów z uformowanymi oczami i ciętymi liśćmi.

Stado jest oczyszczane z brudu, a kora w kształcie litery T jest wykonywana na korze nad kołnierzem korzeniowym, cięta kora jest składana do tyłu, tak zwana „tarcza” jest tam umieszczana, jest dociskana do kory i szlifowana taśmą klejącą dla zapewnienia niezawodności. Klapa to płat kory wycięty z przeszczepu zawierającego nerkę. Musi pasować całkowicie pod korą stada. Jeśli szczepienie miało miejsce na wiosnę, po tym, jak nerka nabiera korzenia, taśma jest usuwana. W przypadku letnich szczepień taśmę pozostawia się do wiosny.

Dbaj o trzy-płatkowe migdały

Pielęgnacja migdałów jest łatwa, ale powinna być regularna. Pierwsze rozluźnienie gleby wokół pnia powinno nastąpić pod koniec marca. Procedurę tę należy powtórzyć kolejne 3-4 razy w ciągu sezonu wegetacyjnego. Ponadto chwasty powinny być regularnie usuwane wokół rośliny.

Migdały są roślinami odpornymi na suszę, ale mimo to lepiej niosą owoce i rosną dzięki regularnemu i wystarczającemu nawadnianiu. Jeśli roślina jest sadzona i rośnie w glebie piaszczystej, należy ją podlewać częściej niż rośliny sadzone na glebach normalnych. .

Podlewanie powinno być wykonywane, gdy górna warstwa gleby wysycha o około 1-1,5 cm, a następnie wiadro wody wlewa się do koła w pobliżu trzonu. Należy pamiętać, że nasiąkanie wodą może prowadzić do gnicia korzeni. Sadzonki są podlewane częściej, mniej więcej raz na 10-15 dni. Jeśli nie ma możliwości podlewania migdałów przez cały sezon wegetacyjny, należy spróbować zorganizować regularne podlewanie przynajmniej wiosną i jesienią.

Regularny opatrunek topowy pozwala uzyskać najbardziej spektakularne kwitnienie migdałów z trzema ostrzami. Z początkiem wiosny każde drzewo lub krzew należy karmić roztworem 1 kg obornika i 20 g azotanu amonu, który rozcieńcza się 10 litrami wody. Jesienią zaleca się dodanie siarczanu potasu pod kłączami migdałów w mieszance z podwójnym superfosfatem - około 20 g na 1 metr kwadratowy. m. Ponadto w upadku trzeba przyciąć roczne pędy, które nie miały czasu na usztywnienie.

Przycinanie, zarówno profilaktyczne, jak i dekoracyjne (cięcie pędów kwiatowych na bukiety), migdały dobrze tolerują. Przycinanie formacyjne powinno być wykonywane po wyblaknięciu rośliny. Konieczne jest odcięcie pędów rocznych, a także chorych i nie dających pełnych gałęzi kwitnących.

Choroby i szkodniki

Głównymi szkodnikami migdałów są robak i mszyca. Wisp można przezwyciężyć za pomocą roztworu chlorofosu (stężenie 0,15-0,3%) przez natryskiwanie ścieżek. Przeciwko mszycom roztwór mydła domowego jest dobry w ilości 200-300 g mydła na 10 litrów wody. Ten roztwór jest rozpylany z liśćmi dotkniętymi mszycami.

Prawdziwą plagą migdałów jest niebezpieczna moniloza grzybicza (zwana też oparzeniem monilialnym) do walki, w której rośliny są spryskiwane płynem Bordeaux co 15-20 dni. Oprócz tej plagi gatunek ten boli się szarą zgnilizną, którą można wyeliminować tylko przez odcięcie dotkniętych nią gałęzi zimą lub wiosną, bezpośrednio po okresie kwitnienia. W przypadku tej choroby ważne jest zapobieganie pojawianiu się zarodników sporospace.

Tak więc trzech płatów migdałów nie można nazwać bezpretensjonalną rośliną. Hodowca spotyka się z pewnymi trudnościami w jego uprawie: wrażliwością na długie rozmrażanie i utrwalanie, podatność na pewne choroby. Trudności te są jednak do pokonania, a poza tym sadzenie i pielęgnacja tego ozdobnego drzewa lub krzewu jest proste. Nagrodą za wysiłek będzie wspaniały, niezapomniany wiosenny rozkwit.

Opis instalacji

Trzy ostrza migdałów (luizeaniya) to kwitnący krzew liściasty, który czasem osiąga wysokość 2 m. Zewnętrznie, luizeaniya wygląda jak małe, smukłe drzewo lub krzew o kulistej koronie.

Liście są podłużne, jajowate, do 6 cm długości, do 3 cm szerokości, dwa razy ząbkowane, lekko owłosione, trzy klapowane na końcach.

Kwiaty podwójne, o średnicy 2,5 cm, umieszczone pojedynczo lub w parach. Płatki są okrągłe lub w kształcie jajka z tępymi końcami. W zależności od odmiany, kolor płatków waha się od jasnoróżowego do jaskrawoczerwonego. Każdy kwiat zawiera 25-30 pręcików. Kwiaty otwierają się przed liśćmi, zazwyczaj pod koniec maja.

Owoce luiseanii są czerwonawe owłosione owłosione o średnicy około 2 cm, są niejadalne, cienka warstwa miazgi owodniowej wysycha i pęka po dojrzeniu. Sama kość jest pokryta wzorzystymi żyłami.

Odmiany migdałów z trzema ostrzami

Istnieją następujące typowe typy luizeania:

  • Niewola. Ma duże podwójne kwiaty o średnicy do 4 cm, kwitnie równocześnie z kwitnieniem liści. Wysokość krzewu wynosi do 2 m, dobrze się rozgałęzia, roślina jest jałowa, owoce spadają, nie mając czasu na rozwój.
  • Kijów Kwitnienie występuje wcześniej niż inne odmiany, kwiaty są jaśniejsze, kwiaty są frotte, powiększone.
  • Chińska kobieta. Ta forma została uzyskana w wyniku szczepienia wiśni filcowych, dlatego jest bardzo podobna do sakury. Różni się w dłuższym okresie kwitnienia.
  • Tanya. Gatunek ten charakteryzuje się wcześniejszym i długim kwitnieniem. Same kwiaty są małe, ale z dużą ilością płatków skręconych wokół końców.
  • Crimson. Różni bezpośrednie pędy posypane jasnymi szkarłatnymi kwiatami.
  • Vesnyanka. Najbardziej odporne na powszechnie występujące choroby migdały trójklapowe.
  • Rosemund. Charakteryzuje się najdłuższym kwitnieniem (w ciągu trzech tygodni), powiększonym kwiatami frotte o jasnym różowym kolorze.

Zastosowanie trzech płatów migdałów w projektowaniu krajobrazu

Trójskrzydłowy migdał jest imponująco piękną, obficie kwitnącą rośliną, która zachowuje swój dekoracyjny charakter przez cały sezon - jesienią liście zdobią wszystkie odcienie czerwieni, pomarańczy i żółci. Dla tych cech projektanci krajobrazu bardzo to doceniają i są często wykorzystywani w swoich kompozycjach.

Krzewy i małe trzy-ostrzowe drzewa migdałowe świetnie wyglądają w pojedynczych nasadzeniach oraz w pobliżu japońskich spirei i liliowców.

Wybór miejsca i przygotowanie do sadzenia

Najlepiej kupić sadzonkę w wieku trzech lat. Przy zakupie należy zwrócić szczególną uwagę na glebę w pojemniku, powinna być płodna i wystarczająco wilgotna. Na samej sadzonce nie powinny znajdować się uszkodzone pędy, oznaki chorób i szkodników.

Luiseania preferuje dobrze oświetlone obszary, ale może znacznie wzrosnąć w półcieniu. Najważniejsze, że strona była chroniona przed przeciągami i zimnymi wiatrami.

Konieczne jest również sprawdzenie poziomu przepływu wód gruntowych, które nie powinny zbliżać się do powierzchni ziemi, trzy-ostrzowy migdał nie toleruje ermermoistalizacji gleby.

Zawartość gleby migdały bezpretensjonalne, ale dla lepszego wzrostu i kwitnienia, musisz wybrać żyzną glebę. Najkorzystniejsze są słabo alkaliczne lub obojętne gleby gliniaste. W przeddzień sadzenia działka jest oczyszczona z chwastów, dobrze wykopana i wyrównana.

Doświadczeni ogrodnicy zalecają jesienią sadzenie migdałów o trzech ostrzach. Należy również zauważyć, że dla pomyślnego zapylenia krzyżowego należy sadzić kilka sadzonek jednocześnie, odległość między nimi powinna wynosić co najmniej 3 m.

Podczas lądowania przestrzegaj następującego schematu:

  1. Wykop otwór 40 * 40 * 40.
  2. Na dole wlać warstwę drenażu w postaci rozbitej cegły lub małego żwiru.
  3. Warstwę piasku wylewa się na drenaż.
  4. Pośrodku jamy poprowadź stawkę do backupu.
  5. Pośrodku dołu znajduje się drzewko.
  6. Wydobyta gleba jest mieszana z próchnicą, ziemią liściastą i piaskiem.
  7. Korzenie sadzonki są wypełnione mieszanką gleby, delikatnie ubite, a szyjka korzenia powinna być wyrównana z ziemią.
  8. Posadzona roślina jest obficie podlewana i przywiązana do podłoża.
  9. Ściółkę podstawiamy torfem lub humusem.

Dbałość o Luiseanie nie jest szczególnie trudna, ale trzeba będzie poczynić pewne wysiłki, a wtedy roślina podziękuje za obfite kwitnienie i oszałamiające widoki dekoracyjne.

Podczas wykonywania podlewania należy przestrzegać normy i nie zalewać rośliny, nie lubi ona nadmiernej wilgoci i może nawet łatwo tolerować małą suszę.

Młode sadzonki potrzebują regularnego podlewania 2 razy w tygodniu po 2-3 wiadra na krzew, a dorosłe rośliny można podlewać tylko w gorące lato, aw innym sezonie mają wystarczającą ilość naturalnej wilgoci uzyskanej z opadów.

Podlewanie odbywa się w godzinach porannych lub wieczornych, woda osiadła w temperaturze pokojowej. Podlewanie powinno być starannie, ściśle pod korzeniem, nie dotykając gałęzi.

Po podlewaniu pożądane jest płytkie rozluźnienie gleby i ściółkowanie. Należy również usunąć we właściwym czasie chwasty.

Trzy-płatkowe migdały mogą rosnąć na zubożałych glebach, ale lepiej dodać próchnicę natychmiast po okresie kwitnienia i dodać mocznik w ciągu tygodnia. Kolejny opatrunek wierzchni wykonuje się jesienią, kopiąc ziemię superfosfatem.

Przycinanie odbywa się po zimie, usuwając zamrożone i uszkodzone gałęzie. Po kwitnieniu łodygi kwiatów należy usunąć.

Po utworzeniu korony stare 5-6-letnie pędy są usuwane w celu utworzenia korony, odmładzając roślinę.

Hodowla

Trzy-płatkowe migdały można rozmnażać za pomocą kości, sadzonek, sadzonek i pędów korzeni:

  • Siew nasion. To bardzo długi i żmudny sposób. Roślina wyhodowana z kamienia wymaga szczepienia, ale nawet to nie gwarantuje bezpieczeństwa gatunków. Ta metoda jest niezwykle rzadka.
  • Sadzonki. Sadzonki o długości 15–20 cm są cięte ze szczytów sztywnych pędów. Przed sadzeniem są trzymane przez jeden dzień w roztworze stymulującym wzrost korzeni. Sadzone sadzonki w warunkach szklarniowych w glebie, składające się z torfu i piasku. Miesiąc po zakorzenieniu można je wylądować w stacjonarnym miejscu w ogrodzie.
  • Powielanie przez nakładanie warstw. Na samym początku wiosny konieczne jest znalezienie na krzaku nisko rosnących, zdrowych gałęzi, zginanie ich na ziemi, zapinanie paskami, okresowe spryskiwanie terenu kontaktem z wodą, wodą, a rok po ukorzenieniu sadzonki można oddzielić od głównej rośliny i sadzić w miejscu stacjonarnym w ogrodzie .
  • Wzrost korzeni. Jeśli z głównej rośliny powstają procesy boczne, można je ostrożnie wykopać wczesną wiosną i rozdzielić je razem z częścią korzenia. Następnie posadź korzeń z korzeniem w stacjonarnym miejscu w ogrodzie w zwykły sposób.

Schronienie na zimę

Trzy-płatkowe migdały posiadają średnią odporność na mróz. Roślina musi być chroniona na zimę. W tym celu, po jesiennym przycinaniu, gałęzie są wiązane sznurkiem i owinięte materiałem okrywającym, a okrąg tułowia jest pokryty warstwą suchej ziemi, pozostawiając podstawową szyję otwartą. Wiosną schronisko jest rozbierane.

Walka, choroby i szkodniki

Najważniejszym wrogiem trzech ostrzy migdałów jest monilioza. Objawia się uszkodzeniem drewna, co prowadzi do śmierci buszu. Poradzą sobie z tą chorobą grzybową przez rozpylanie podłoża podczas kwitnienia.

Ze szkodliwych owadów trzy ostrza migdałów lubią ćmy, ćmy, mszyce i kornika. Trzykrotne opryskanie chlorofosem lub karbofosem w odstępie 2 tygodni pomoże tym nieproszonym gościom.

Od mszyc pomoże wlew tytoniu z mydłem w postaci oprysku oraz z kornika - biel - bieląc zaprawę wapienno-glinianą z dodatkiem bustilatu.

Gruziński Migdał

Endemiczne górskie regiony Kaukazu preferują jasne górskie zbocza, wąwozy, skraj lasu. Odmiana ciepłolubna, mniej mrozoodporna. Krzew liściasty nie więcej niż 1 m, z grubą kulistą koroną. Liście naprzemienne, owalne lub liniowo-lancetowate, długości około 5-8 cm, zwężone na końcu i przy cięciu.

Kwiaty pojedyncze, pachowe, duże, z jasnoróżowymi płatkami, kwitną jednocześnie z liśćmi. Owoc jest szorstkim owłosionym kamieniem. Początek kwitnienia kwiecień-maj, trwa około dwóch tygodni, pierwsze kwitnienie obserwuje się przez trzy lata.

Dekoracyjna różowa pianka Almond

Migdały o różowej piance

Krzew 1,5-2 m. Jedna z najpopularniejszych odmian migdałów wśród hodowców kwiatów i projektantów krajobrazu. Kwiaty frotte, o średnicy około 1-2 cm, w kolorze różowym, ułożone na gałęzi w parach, wyglądem przypomina miniaturowe róże. Kwitnienie rozpoczyna się 3-4 lata po posadzeniu. Odporny na mróz widok, cicho tolerujący silne mrozy -25 ... -40 °, jednak dla młodych roślin w pierwszym roku życia konieczne jest schronienie.

Migdałowy zwyczajny

Wysoki gatunek, rozległy duży krzew lub małe drzewo o wysokości 4-8 m, wygląda jak czereśnia. Występuje na Kaukazie, na Krymie, w Azji Środkowej, w krajach basenu Morza Śródziemnego, w Afganistanie i Iranie.

Pozostawia petiolate, do 4-6 cm długości, lancetowate, wydłużone, z długą szpiczastą końcówką, gołe, tępe krawędzie, ząbkowane-zębate. Kwiaty mają około 1,5-2,5 cm średnicy, pojedyncze, białe lub różowe, kwitną przed liśćmi. Owocem jest pestkowiec o długości 3,5 cm, owalny z zielonym lub szarobrązowym kolorem, owłosiony, dojrzewa w lipcu, pojawia się w 3-4 roku życia. Krzew występuje w dwóch formach, które różnią się smakiem nasion - gorzkich migdałów i słodkich migdałów.

Petunnikova

Endem z Azji Środkowej (Western Tien Shan). Niski krzew liściasty o wysokości nie większej niż 1 m. Uformowany przez Leśniowskiego Crohna, prosty, gładki, cienki, gęsto liściasty konar o kolorze szaro-brązowym lub jasnobrązowym. Liście do 3 cm długości, wydłużone, lancetowate, spiczaste do wierzchołka, gładkie, z ostrym ząbkowanym brzegiem na krótkich ogonkach.

Kwiaty o średnicy do 2 cm, pojedyncze, biało-różowe, gęsto przylegające do gałęzi, kwitną w kwietniu i maju równocześnie z kwitnieniem liści. Owoce 1-2 cm długości, dojrzewają na przełomie lipca i sierpnia. Odmiana odporna na mróz, przeżywająca zimno do -30 ... -35 °. W kulturze mało znana, rzadko stosowana w kształtowaniu krajobrazu, uprawiana głównie w ogrodach botanicznych, chroniona w rezerwatach.

Terry Vesnyanka

Almond frotte Vesnyanka

Wysokość krzewu lub niewymiarowego drzewa wynosi 2-3 m, korona się rozprzestrzenia. Początek kwitnienia na przełomie kwietnia i maja, czas trwania 15-20 dni. Kwiaty o średnicy do 3 cm, pachnące, samotne, są sparowane, podwójne, przypominają róże, delikatnie różowawe z beżowym odcieniem, pod koniec kwitnienia płatki bledną, stając się prawie białe. Liście są trójklapowe, kwitną jasnozielone z dolną stroną owłosioną, stopniowo nabierają ciemnozielonego odcienia. Jesienią są pomalowane w jasnych żółto-pomarańczowych kolorach. Owoce luiziane sprężyste wiązane, ale w większości przypadków są niedojrzałe.

Migdałowa odmiana „Tanyusha”

Jest to odmiana wcześnie kwitnąca. Ma dużą gęstą strukturę frotte z kwiatów o średnicy do 25-35 mm, składającą się z falistych, skręconych szkarłatnych płatków. Krzew do 2 m wysokości, z rozłożystą koroną i szarobrązowymi gałęziami. Jest uważany za jedną z najbardziej super odmian frotte. Liście migdałowego Tanyusha o dużych zębach, lancetowate, wydłużone, zielone. Kwiaty kwitną na początku maja, czas kwitnienia do trzech tygodni.

Odmiana migdałowa pochodzi z Ałtaju. Preferuje lekkie równiny stepowe, zbocza górskie, doliny rzeczne, pola, wyróżnia się wczesnym kwitnieniem i dużymi liśćmi. Nie toleruje przymrozków, zamarza w zimie z niewielkim śniegiem, ale dzięki obfitym pędom podstawowym jest szybko przywracany. Krzew liściasty nie wyższy niż 2 m, z kulistą koroną.

Liście są duże, ciemnozielone, długości 5-7 cm i szerokości do 2 cm. Kwiaty są różowe, kwitnienie trwa do 3 tygodni. Owoce - pestka o długości 4 cm.

Deser migdałowy

Wysokość rośliny wynosi 3-4.5 m, gałęzie są cienkie, zwisające, tworząc zaokrągloną gęstą koronę. Kwitnie w pierwszej połowie kwietnia, owoce średnio wczesnego dojrzewania (połowa września). Owoce są duże, jadalne, średnia wielkość orzecha wynosi 35 × 23 × 16,5 mm, rdzeń można łatwo oddzielić od skorupy. Smak rdzenia jest słodkawy, oleisty. Bardzo często tworzą owoc dwurdzeniowy. Z dorosłego drzewa idzie średnio do 10-15 kg orzechów.

Trójwarstwowa rosamunda frotte

Migdałowy Rosamund z podwójnymi klapami

Kompaktowy niski krzew do 3 metrów wysokości. Różni się w dłuższym okresie kwitnienia. Kwiaty są duże, o średnicy 2,5-3 cm, podwójne, pełne różowe, sterylne kwiaty, nie tworzą owoców. Początek kwitnienia odmian Rosamund początek - połowa kwietnia, czas trwania około 1 miesiąca.

Po kwitnieniu liście kwitną. W czasie upałów czas kwitnienia jest skrócony. Морозостойкий вид, выдерживает -25…-27° мороза. Цветение начинается на 2-3 году жизни.

Степной низкий бобовник

Зимостойкий сорт, адаптированный к средней полосе. Невысокий куст, ветвистый, листопадный, высотой 1-1,5 м вместе с компактной шаровидной кроной, линейно-ланцетными или широкоэллиптическими темно-зелёными листьями. Kwiaty są pachnące, duże, pojedyncze, bogate w różowy kolor, kwitną jednocześnie z liśćmi. Owoc jest niejadalny, pokryty filcowym obrzeżem pestkowca o długości do 2 cm Wszystkie części rośliny są trujące. Roślina daje dużo młodych pędów. Heliofilna odmiana odporna na suszę może rosnąć na kamienistym gruncie. Kwitnienie trwa 1-2 tygodnie.

Konserwacja w terenie

Trzy ostrza migdałów są dość łatwe do uprawy. Zasady opieki są proste i polegają na odchwaszczaniu, obluzowywaniu, przycinaniu, podlewaniu.

Podlewać roślinę okresowo umiarkowanie, w okresie kwitnienia krzewu wymaga więcej wody niż w innych czasach, czas kwitnienia zależy od niego. W wilgotnych glebach podlewanie wymaga umiarkowanego, a nawet rzadkiego. Kiedy rośnie migdały podlewane ściśle pod pniem, woda na nadziemnych częściach roślin może powodować oparzenia liści i kwiatów. Poluzuj i usuń chwasty z pnia 2-4 dni po podlewaniu.

Jeśli to konieczne, lizeeniya przeniesiona do innej lokalizacji, procedura jest przeprowadzana w sierpniu. Roślina spokojnie toleruje przeszczep.

Krzew jest odporny na mróz, jednak schronienie nie boli przez zimę, gałęzie są wiązane w wiązkę, są owinięte w tkany materiał, a ziemia wokół pnia jest mulczowana torfem.

Top dressing i podlewanie

Roślina migdałowa raczej odporna na suszę. Podczas kwitnienia obfite podlewanie jest wymagane do buszu, niezależnie od składu gleby, na której rośnie. W przyszłości krzew na piaszczystej glebie wymaga więcej podlewania niż na gliniastej glebie. Nasycenie gleby i zastój wody mogą spowodować gnicie korzenia. Woda jest niezbędna dla rośliny, gdy gleba wysycha do głębokości 1,5-2 cm.

Nawożenie stosuje się po okresie kwitnienia, stosuje się nawozy organiczne (kompost, humus). Po 7-14 dniach od nawożenia górnego roztwór mocznika wstrzykuje się do podłoża. Jeden krzak będzie potrzebował 10 gramów nawozu na wiadro wody. Jesienią, nie więcej niż 50 gramów mineralnych nawozów fosforanowych (superfosfatu lub popiołu drzewnego w ilości 1 szklanki na wiadro wody) i płytko wykopać. Wraz z nadejściem zimy gleba wokół pnia jest mulczowana torfem lub humusem liści (5-6 kg pod krzakiem).

Jak przyciąć krzew

Migdał spokojnie przenosi ozdobne i sanitarne przycinanie, które jest niezbędne do ukształtowania korony i uzdrowienia krzewu. Cięcie odbywa się corocznie, począwszy od drugiego roku życia. Gdy tylko krzew ottsvetet, wszystkie gałęzie są skracane o 2/3 długości. Ta procedura stymuluje wzrost nowych pędów. Przycinanie odsłoniętych gałęzi, które rosną głęboko w koronie. Przyczyniają się one do pogrubienia korony, co zmniejsza stopień wentylacji buszu, w wyniku czego mogą rozpocząć się choroby. Przycinanie sanitarne przeprowadzane wczesną wiosną przed obrzękiem pąków kwiatowych. Usuń wysuszone, zamrożone gałęzie i pędy.

Jak wyglądają i kwitną odmiany i odmiany migdałów

Czas kwitnienia jest niesamowicie pięknym widokiem. Wśród roślin, które budzą się na wiosnę, tworzy się zwiewna, jasnoróżowa, pachnąca chmura migdałów. Możesz zobaczyć, jak wygląda Luizjana w różnych typach i odmianach w okresie kwitnienia na zdjęciu poniżej.

Dekoracyjny migdał w projektowaniu krajobrazu

Migdałowy trzyczęściowy doskonale pasuje do każdego projektu krajobrazu. Sadzenie w grupie lub pojedynczo będzie ozdobą każdego ogrodu. Świetnie prezentuje się w zestawie z dekoracyjnymi drzewami iglastymi, liliami i innymi roślinami ozdobnymi, które mają inny okres kwitnienia. Kiedy kwitnie luiseania, gęsta zieleń sąsiadujących plantacji z powodzeniem podkreśla różową obfitość. Później zielone liście krzewu doskonale uzupełniają ogród kwiatowy.

Podobnie jak Sakura, Luizjana uosabia piękno budzącej się natury. Delikatne kwitnienie nie pozostawi nikogo obojętnym. Elegancki krzew zakochuje się w pierwszych kwiatach, a ponieważ w jednym miejscu krzew jest w stanie żyć przez ponad 60 lat, dekoracyjny elegancki przystojny mężczyzna zachwyci się przez wiele lat.

Opis trójklapowego migdału

Po raz pierwszy miałem szczęście zobaczyć migdałowy trzon ostrzy wczesną wiosną już odległego 1993 roku na Międzynarodowej Konferencji Młodzieży we Lwowie. Wtedy wszyscy byli zafascynowani kwitnącymi gałęziami niezwykle pięknego krzewu.

Gałęzie pokryte różową frotte różową, purpurową, jasnoczerwoną i karmazynową miały coś wspólnego zarówno z morelą, jak i śliwką.

Raport roślinny został sporządzony przez ogrodnika amatora z regionu Równego. Vladimir Batchenko, który na własny koszt pracował nad stworzeniem nowych odmian tego niezwykle pięknego krzewu, krzyżując różne odmiany między sobą, a nawet z wiśniami śliwkowymi, śliwkowymi i filcowymi. W tym czasie przyniósł ponad 10 różnych odmian.

Szkoda, że ​​materiał do sadzenia nie przetrwał długiej podróży pocztowej, a potem nie udało mi się rozpuścić migdałów w moim ogrodzie. Chociaż mówca twierdził, że krzew jest dość mrozoodporny i całkiem odpowiedni dla Białorusi.

Kilka lat później, podczas ekspedycji polowych, czasem zaczęliśmy widzieć trzypłatkowe migdały na działkach ogrodowych, głównie w zachodnich regionach Białorusi, gdzie roślina przybyła, najwyraźniej z Polski, a ostatnio dwa razy - pod płotem, a nawet ... na wysypisku.

Ta okoliczność pozwala nam stwierdzić, że migdał jest wystarczająco odporny na zimę w warunkach środkowego pasa.

Chociaż trzy-ostrzowy migdał przybył do Europy ponad 150 lat temu, nadal pozostaje egzotyką.

Niemniej jednak trzy-płatkowy migdał zasługuje na szerszą dystrybucję i wykorzystanie. Uprawianie go na mojej działce przez siedem lat potwierdziło jego dobrą zimową wytrzymałość i bezpretensjonalność: odpowiada na jego minimalne utrzymanie z obfitym rocznym kwitnieniem.

Krzew łatwo znosi przymrozki do -20-25 stopni, ale przy długotrwałych rozmrażaniach lub braku pokrywy śnieżnej wcześnie opuszcza stan spoczynku i może zostać uszkodzony przez późne przymrozki. Pąki kwiatowe często z tego powodu cierpią, podczas gdy sama roślina przetrwa.

Jest to dość duży krzew z liśćmi opadającymi zimą, osiągający wysokość 3, a czasem 5 metrów. Ale może być uformowany w postaci małego drzewa.

Trójlistkowy migdał ma swoją specyficzną nazwę ze względu na oryginalną szeroką eliptyczną lub trójpłatkową formę liści, która jest lepiej widoczna u młodych pędów.

Wielkość kwiatów zmienia się w zależności od odmiany do 3-4 cm średnicy. Są samotne, na krótkich szypułkach - dlaczego wydaje się, że cała gałąź jest pokryta kwiatami. Kwitnienie rozpoczyna się zwykle przed kwitnieniem liści lub na początku ich rozmieszczenia i trwa do dwóch tygodni.

Migdały z trzema ostrzami można wykorzystać do wymuszenia wczesną wiosną. Jest pogodzony z miejskimi warunkami uprawy.

Opiekuj się migdałowym trzema ostrzami

Roczne przycinanie po kwitnieniu. Operacja ta jest niezbędna, ponieważ migdał cierpi na szkodliwy grzyb jako monilia, która infekuje kwiaty, młode pędy i liście, często powodując śmierć rośliny.

Po silnym przycinaniu do jesieni na buszu tworzą się długie roczne pędy, które w przyszłym roku będą obficie kwitnąć. Jeśli jesienią nie mają czasu na dojrzewanie i zdrewnienie, zaleca się szczypanie ich wierzchołków we wrześniu.

Przyspieszy to dojrzewanie gałęzi. Nawiasem mówiąc, taką operację można przeprowadzić z innymi krzewami, w tym winogronami.

Aby zapobiec rozwojowi moniliozy, oprócz przycinania i niszczenia dotkniętych gałęzi, można spryskiwać krzew wiosną co dwa tygodnie 1% płynem Bordeaux i dwa razy podczas kwitnienia za pomocą basezolu (10 g / 10 l wody). Rozprzestrzenianiu się choroby sprzyja zwiększona wilgotność powietrza i niskie temperatury podczas kwitnienia.

Prawdopodobieństwo zakażenia monilozą zmniejsza się, gdy uprawia się trzy-ostrzowe migdały na pniu, gdy oprócz tego, że sama roślina wygląda bardzo pięknie w tej wersji, mocne przycinanie nadaje krzewowi egzotyczny wygląd.

Czasami migdał może mieć korzeń korzeni i ogrzewanie kory, które nie występuje w okazach sztampowych. Jako stado zaleca się stosowanie lokalnych odmian śliwek lub ternosliv (niezgodność z wiśniami i wiśniami w migdałach!).

Uszkodzenie rośliny przez szkodniki jest nieznaczne (przynajmniej w warunkach Białorusi).

Trzy ostrza migdałów wymagają obfitego podlewania podczas kwitnienia, zwłaszcza na lekkich glebach piaszczystych, w przeciwnym razie kwiaty stają się płytkie i szybko odpadają.

Należy pamiętać, że trzy-płatkowy migdał jest rośliną kochającą światło, dlatego lepiej jest, aby ogród tworzył otwarte przestrzenie i sadził z drzew iglastych, co sprawia, że ​​kwiaty wyglądają niesamowicie na zielonym tle. Dobrze wygląda w przypadku małych roślin rosnących wczesną wiosną.

Sadzenie i pielęgnacja

Krzew jest bardzo swiatlolubny, odporny na suszę. Owoce są niejadalne. Kształt i wielkość kwiatów zależy od odmiany.

Możesz sadzić jesienią i wiosną rano lub wieczorem. Roślina wymaga zapylenia krzyżowego, sadzenia w pobliżu kilku odmian krzewów. Preferuje lekko kwaśną glebę o kwasowości od 4,5 do 7,5 pH i średnim poziomie wód gruntowych.

  • Działka do sadzenia w miejscu oświetlonym słońcem.
  • Gleba powinna być żyzna i piaszczysta, może być kamienista. Krzew nie rośnie na glinie, ciężka gleba nie nadaje się do tego.
  • Wykopać otwory o głębokości 35–40 cm Odległość między sąsiednimi roślinami powinna wynosić co najmniej 3 m, a między rzędami 5 m.
  • Połóż gliniankę lub połamaną cegłę na dnie i piach. Zapobiegają zastaniu wilgoci w korzeniach.
  • Umieść drewniany lub metalowy pręt w środku, który podtrzymuje sadzonkę, powinien znajdować się 50 cm nad poziomem gruntu.
  • Zanurz korzenie w mieszaninie gliny i wody przez 15–20 minut.
  • Sadzone tak, aby szyjka korzenia znajdowała się kilka centymetrów nad ziemią.
  • Wlać do przygotowanej kompozycji darniowej ziemi, kompostu i piasku.
  • Uszczelnij ziemię. Woda: każdy krzew potrzebuje 10–20 litrów wody.
  • Zwiąż drzewko z podporą.

Zmniejsz kwasowość gleby, dodając mąkę wapienną lub dolomitową.

Wymagania dotyczące opieki:

  • W marcu poluzuj glebę wokół migdałów, powtórz procedurę 3-4 razy w ciągu sezonu. Chwast chwasty.
  • Dorosłe rośliny wodne raz na 2-3 tygodnie, a sadzonki raz na 10-14 dni. Migdał toleruje letnią suszę, obfitującą w podlewanie w kwietniu i maju. Pamiętaj, że nadmierna wilgoć prowadzi do gnicia korzeni.
  • Aby dobrze kwitnąć, nakarm go wiosną. Rozpuścić 20 g azotanu amonu i 1 kg nawozu w 10 litrach wody.
  • Jesienią używaj mieszanki siarczanu potasu z podwójnym superfosfatem jako nawozem.

Na wiosnę wyciąć suche gałęzie. Po zakwitnięciu uformuj krzew. Roślina toleruje cięcie kwitnących gałęzi, tworząc bukiety.

Zimotrwalosc

Luisean utrzymuje mrozy do -30 ° C, pod warunkiem, że nie ma długich okresów odwilży. Roślina jest w spoczynku przez 30 dni, a następnie w ciepłej zimie zaczyna wytwarzać pąki, które zamarzają, gdy temperatura spada.

Zasiej migdały w okolicy, aby cieszyć się obfitym kwitnieniem na wiosnę. Przy odpowiedniej pielęgnacji luizeaniya rośnie ponad 100 lat.

Obejrzyj film: Sadzimy Chmiel CZAS START! l Hopfenpflanzen Startzeit! l Deutz Fahr l Fendt l Same (Lipiec 2020).

Загрузка...

Pin
Send
Share
Send
Send