Kwiaty ogrodowe, rośliny i krzewy

Sadzenie bzu i pielęgnacja na otwartym polu dla początkujących

Pin
Send
Share
Send
Send


Bez jest jednym z najbardziej ukochanych krzewów, które kwitną związane z obecnym nadejściem wiosny. Boskie zapachy, które rozprzestrzeniają się w tym okresie, fascynują, zakochują się w sobie. Ze względu na gęstą, bujną koronę roślina jest często wykorzystywana do tworzenia zielonych ścian, które pokrywają określony obszar przed wzrokiem ciekawskich.

Lilac, należący do rodziny oliwnej, jest jednym z głównych mieszkańców ogrodów i ogrodów przydomowych. Zewnętrznie, ten luksusowy krzew charakteryzuje się dużymi fioletowymi, różowymi lub białymi kwiatami, zebranymi w kwiatostany wiechowate, znajdujące się na końcach gałęzi. Suszone owoce - małże. Liście są zielone, najczęściej w postaci stałej, rzadko szczypanie oddzielone, spadają zimą. Liliowy, sadzenie i pielęgnacja, w której w gospodarstwie domowym jest praktycznie zminimalizowany, charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, rośnie dobrze na świeżym powietrzu.

Najpopularniejsze rodzaje bzu

Według odmian bzu, sadzenia i pielęgnacji, dla których są dość łatwe, dzieli się na proste i frotte. Najczęstszym jest bzu pospolitego, pochodzącego z Półwyspu Bałkańskiego, w którym rośnie na dużej wysokości i przylega do stromych, skalistych zboczy. Kwitnie w maju, fioletowe i białe kwiaty. Obejmuje wiele odmian.

Perski liliowy. Charakteryzuje się pachnącymi fioletowymi kwiatami. Niektóre z jego odmian mają liście pierzaste. Kwiaty są białe.

Chiński bez. Jest hybrydą zwyczajnego i perskiego. Charakteryzują się dużymi czerwono-fioletowymi kwiatami.

Węgierski bez Kwiaty są fioletowe, o słabym aromacie. Kwitnienie występuje na przełomie maja i czerwca.

Jak przyciąć bzu

Sadzenie i pielęgnacja, przycinanie są ważnymi czynnikami przyczyniającymi się do wzrostu jakości danej kultury. Celem przycinania jest ukształtowanie korony i utrzymanie kształtu krzewu, co powoduje obfite roczne kwitnienie.

W pierwszych dwóch latach od posadzenia wzrost bzu jest raczej słaby, więc charakter przycinania jest sanitarny i przerzedzony. W trzecim roku, kiedy aktywuje się wzrost krzewu, konieczne jest przeprowadzenie głównego przycinania. Na początku wiosny należy wybrać około 10 silnych pędów w koronie, nadając krzewowi rozłożysty kształt i jak najdalej od siebie. Następnie gałęzie te staną się pniami, reszta pędów powinna zostać odcięta. Małe gałązki skierowane do wnętrza korony należy całkowicie wyciąć, a silniejsze zewnętrzne skrócić. Jesli liliowy sieje jesienia, nastepnej wiosny nie zakwitnie. Również wokół krzewu bzu wymagane jest regularne usuwanie pędów podstawowych i kłączy.

Rozmnażanie bzu

Liliowy jest rozmnażany przez pędy korzeniowe, sadzonki i szczepienia, używane głównie do form ogrodowych. W przypadku sadzonek konieczne jest pobieranie dobrze liściastych, częściowo zdrewniałych pędów, podczas gdy blaszki liściowe należy zmniejszyć o połowę. Zrób niżej wycięty skośny, pod śródmiąższową górną - nad węzłem liścia. Aby ukorzenić sadzonki, konieczne jest posadzenie w grubym piasku wylanym na odżywczą ziemię szklarni warstwą 3-5 cm. Po posadzeniu i opryskaniu nasadzonych gałęzi wodą szklarnie muszą być przykryte ramami, zapewniając roślinom rozproszone światło i temperaturę + 25-30 stopni. W miarę kontynuowania ukorzeniania sadzonki stopniowo przyzwyczajone są do powietrza. Sadzonki zakorzenione w szklarniach są pozostawione na zimę, po uprzednim pokryciu ich gałązkami liści lub świerku. Również mogą być przechowywane w piwnicy zimą w piwnicy. Na wiosnę do lądowania na łóżkach.

Jak zachować świeżość ciętego bzu: wskazówki

Jak długo utrzymywać świeżo ścięty liliowy w wazonie, a lądowanie i dbanie o niego na wyjściu zadecydowało o eleganckim, pięknie ukształtowanym bukiecie? Aby to zrobić, musisz znać kilka subtelności tak delikatnej operacji.

Należy odciąć się wczesnym rankiem, usuwając większość liści z gałęzi, ponieważ odparowują one dużo wilgoci. Z młodych krzewów cięte bzu kosztują dłużej niż ze starych. W kwiatostanie powinno być co najmniej 2/3 otwartych kwiatów, ponieważ przy cięciu pąki już nie kwitną. Przed umieszczeniem bukietu w wazonie należy odświeżyć skośne sekcje, robiąc nowe pod wodą. Sprytna, ale skuteczna technika: zmiażdżyć końce pędów młotkiem. Zaleca się dodanie 2-3 g kwasu octowego lub cytrynowego do wody. Idealny bukiet można odświeżyć, umieszczając go w bardzo gorącej wodzie.

Choroby roślin i szkodniki

Dla tych, którzy chcą uzyskać elegancką, przyjemnie pachnącą roślinę na swojej własnej działce, powinieneś wiedzieć wszystko o tej kulturze: jakiego rodzaju roślinach takich jak bzu, sadzenia i pielęgnacji, jego chorobie, czasie przycinania i podlewania. Szkodniki i choroby rzadko wpływają na liliowy. Jest to ćma górnicza liliowa, której przedmiotem działania są liście krzewu. Po wystawieniu na działanie tego owada liliowy wygląda jak spalony, a następny rok praktycznie nie rozkwita. Konieczne jest zwalczanie takiego szkodnika, kopiąc ziemię pod krzakiem jesienią i wiosną (w celu zniszczenia poczwarek, które osiedliły się w glebie), ścinając i paląc dotknięte pędy.

Poza tym martwica bakteryjna dotyka czasami bzu, sadzenia i pielęgnacji, które przynoszą prawdziwą radość prawdziwym miłośnikom piękna, co ma miejsce na początku sierpnia. Choroba jest przenoszona przez wodę do nawadniania, owady, materiał do sadzenia. Aby określić obecność tej choroby, możliwe jest siwienie liści i brązowienie pędów. W tym przypadku wymaga użycia leków mających na celu zwalczanie szkodników, usuwanie i usuwanie uszkodzonych części rośliny, wyrywanie i palenie mocno uszkodzonych krzewów.

W postaci drzewa

  1. Natychmiast po posadzeniu usuń wszystkie boczne gałęzie, jeśli występują.
  2. Kiedy sadzonka zaczyna rosnąć, wszystkie gałęzie boczne są usuwane, podczas gdy są zielone i słabe, pozostawiając łodygę rosnącą w górę.
  3. Gdy łodyga osiągnie żądaną wysokość - w drugim roku szczypią górę. Potem przestanie rosnąć w górę i stanie się pniem.
  4. Po uszczypnięciu wierzchołków uśpione pąki obudzą się w górnej części pnia, z którego zacznie rosnąć kilka pędów. Spośród nich możesz zostawić tyle szkieletowych gałęzi przyszłości drzewa.

Doświadczenie pokazuje, że optymalna wysokość boba dla bzu wynosi 80-100 cm, a górne 30 cm bomu powinno być zajęte przez boczne gałęzie. Z dolną łodygą - 50 cm, drzewo nie wygląda jak stam, a przy wysokiej łodydze trudno jest przeprowadzić przycinanie sanitarne i szczotki kwiatowe.

Robię liliowy żywopłot

Liliowiec amurski nadaje się do stosowania jako żywopłot, ponieważ po przycięciu gałęzie nie rozciągają się zbytnio do góry, jak u innych gatunków. Inny odpowiedni nisko rosnący liliowy Meier.

Sadzonki do żywopłotu, które mają być cięte corocznie na wysokości poniżej wzrostu ludzkiego, są sadzone w odległości jednego metra. Taki płot nie zakwitnie, ale wygląda schludnie. Do kwitnienia żywopłotów krzewy bzu są sadzone 1,5 metra od siebie.

W drugim roku młode, jeszcze nie zdrewniałe gałęzie sąsiednich krzewów przeplatają się jak sieć rybacka, mocując je w tej pozycji za pomocą liny lub miękkiego drutu. Kiedy takie ogrodzenie rośnie, ani człowiek, ani duże zwierzę nie mogą się przez nie poruszać.

Lilac rośnie szybko, a regularne podlewanie w trzecim roku tworzy gęsty zielony „płot”, który można zacząć ciąć. Wysokie żywopłoty są cięte po kwitnieniu, niskie - w dowolnym momencie.

Lilac może być rozmnażany przez nasiona i wegetatywnie. Gdy metoda nasienna nie zachowuje znaków rodzicielskich, jedyną metodą rozmnażania materiału nasadzeniowego jest wegetatywność, a nasiona są używane tylko dla nowych odmian.

Metody wegetatywnego rozmnażania bzu:

  • zaszczepienie
  • warstwowanie
  • zielone cięcie.

Rozmnażanie przez szczepienie pozwala szybko uzyskać dużą liczbę takich samych wysokości materiału do sadzenia. Metoda jest dostępna tylko dla ogrodników z umiejętnościami.

Cięcie lub pączkowanie szczepów bzu. Dla podkładki weź liliowy lub węgierski.

„Węgierski” i prywatny - niezbyt udane zapasy dla bzu zwyczajnego, ponieważ w tym przypadku dwa różne gatunki są połączone w jedną całość. Powstała roślina nie będzie trwała. Długość życia zależy od wielu czynników i wynosi 2-20 lat.

„Węgierski” i „prywatny” jest często używany w szkółkach jako towar. Faktem jest, że szczepione na nich sadzonki trafiają na środkowy pas z południowych regionów. Privet jest szczepiony i transportowany, ale w rzeczywistości jest to niewiarygodny towar, cenny tylko dla tanich.

Dla ogrodnika wygodniej jest zrobić własne sadzonki uzyskane z sadzonek w warunkach amatorskich lub sadzonek w warunkach przemysłowych. Własnie zakorzenione rośliny są trwałe i nie dają dzikich pędów. Nie wszystkie odmiany bzu rozmnażają się poprzez nakładanie warstw w warunkach amatorskich, dotyczy to zwłaszcza nowoczesnych - modnych i wyrafinowanych odmian.

Sadzonki zebrane podczas kwitnienia lub bezpośrednio po. Do sadzonek odpowiednie gałązki ze środkowej części korony, z wyjątkiem góry. Wytnij łodygi gałązek, każda powinna mieć 2 międzywęźle.

Liście są usuwane z dolnego węzła. Górna para blaszek liściowych jest przecięta na pół.

Sadzonki zanurza się na kilka godzin w roztworze heteroauxiny i sadzi w szklarni w mieszaninie piasku i torfu 1: 1 pod plastikową folią lub ciętymi plastikowymi butelkami. Powietrze pod folią musi być wilgotne przez cały czas, w którym sadzonki są rozpylane codziennie z butelki z rozpylaczem, a gleba jest podlewana. Korzenie na sadzonkach pojawiają się nie wcześniej niż 1,5 miesiąca.

Po odrastaniu korzeni szklarnia jest wentylowana od kilku godzin dziennie. Następnie schron jest usuwany, pozostawiając sadzonki twardniejące pod otwartym niebem i nie zapominając o podlewaniu i chwastach z chwastów. Sadzonki są tu pozostawione na zimę, a następnego roku są wykopywane jesienią i przenoszone do stałego miejsca.

Na początku maja miło jest siedzieć w ogrodzie pod kwitnącym krzakiem bzu, oddychając świeżym i rozpoznawalnym zapachem. Sadzenie i opieka nad nią są proste, ale piękna roślina jest warta, aby dać mu trochę czasu i wysiłku. Odpowiada na każdą, najbardziej skromną opiekę, odpowiadając na bujne i długie kwitnienie.

Krzew jak bez jest członkiem rodziny oliwnej. Według informacji pochodzących z różnych źródeł, ten rodzaj łączy od 22 do 36 gatunków. W naturze takie gatunki można znaleźć w górzystych regionach Eurazji. Rodzaj bzu ma gatunek typu - bzu zwyczajnego (Syringa vulgaris). W warunkach naturalnych taki krzew można znaleźć wzdłuż dolnego biegu Dunaju, na Półwyspie Bałkańskim iw Karpatach Południowych. Liliowy jest uprawiany jako roślina ozdobna, a także wzmacnia i chroni zbocza, które podlegają erozji. W drugiej połowie XVI wieku rzymski ambasador sprowadził lilię do krajów europejskich z Konstantynopola, skąd roślina ta pojawiła się w ogrodach Europy. Turcy nazywali ten krzew „liliowy”, a mieszkańcy Niemiec, Flandrii i Austrii nadali mu nazwę „liliowy” lub „turecka kalina”.

Początkowo bzy nie cieszyły się dużym zainteresowaniem wśród europejskich ogrodników, ponieważ nie kwitły długo, a luźne kwiatostany z małymi kwiatami nie miały wysokiego efektu dekoracyjnego. Wszystko to zmieniło się jednak po tym, jak Francuz V. Lemoine otrzymał kilkadziesiąt odmian tej rośliny, które różniły się bujnym i długotrwałym kwitnieniem, a także piękne gęste kwiatostany o prawidłowym kształcie. I udało mu się przynieść kilka odmian z podwójnymi kwiatami o różnych kolorach. Emile Lemoine kontynuował działalność ojca, podobnie jak jego syn Henri. Dzięki Lemoirs pojawiło się 214 odmian bzu. Od francuskich hodowców liliowych zwrócono uwagę: Auguste Goucheau, Charles Balte i Francois Marell. W tym samym czasie w Niemczech prowadzono hodowlę nowych odmian bzu: Wilhelm Pfitzer i Ludwig Shpet. W Holandii na początku XX wieku narodziły się nowe odmiany tego krzewu, nad którym pracowali Klaas Kessen, Dirk Evelens Maars, Jan van Tol i Hugo Koster, a polski hodowca Karpov-Lipsky pracował również w tym kierunku.

Na początku XX wieku liliowy stał się dość popularny w Ameryce Północnej, a jego nowe odmiany powstały dzięki takim hodowcom, jak John Dunbar, Gulda Klager, Theodore Haveameyer i inni dość znani specjaliści z Kanady i USA. Również nowe odmiany bzu były wyświetlane na terytorium Białorusi, Rosji, Ukrainy i Kazachstanu. Do tej pory istnieje ponad 2300 odmian tej rośliny, które różnią się między sobą kolorem, wielkością i kształtem kwiatów, czasem kwitnienia, pokrojem i rozmiarem krzewów. 2/3 wszystkich odmian wyhodowano przy użyciu bzu pospolitego.

Funkcje liliowe

Liliowy to krzew liściasty o wielu łodygach, którego wysokość waha się od 2 do 8 metrów. Średnica pni wynosi około 0,2 metra. Kolor kory jest brązowo-szary lub szary. Młode pnie pokryte gładką korą, a stare - spękane.

Kwitnienie liści występuje stosunkowo wcześnie, podczas gdy spoczywa na gałęziach, aż do wystąpienia mrozu. Długość przeciwległych płyt skrzydłowych wynosi około 12 centymetrów, z reguły są one stałe, ale są również dzielone pinnatami. W różnych gatunkach kształt liścia może się różnić, więc może być w kształcie serca, owalny, jajowaty lub wydłużony, wyostrzający się w górnej części. Kolor liści jest ciemny lub jasnozielony. Długość ostatnich opadających kwiatostanów metelkovidnyh około 0,2 m, składają się one z kwiatów, które mogą być malowane w kolorze fioletowym, niebieskim, różowym, białym, fioletowym lub fioletowym. Kwiaty mają krótki kielich w kształcie czterozębnego kielicha, 2 pręciki i obręcz z czterostopniowym płaskim zgięciem i cylindryczną długą rurką. Wielu zastanawia się, kiedy dokładnie kwitną kwiaty bzu. Zależy to od kilku czynników, a mianowicie: rodzaju, pogody i warunków klimatycznych. Taki krzew może kwitnąć od ostatnich dni kwietnia do pierwszego - czerwca. Podczas kwitnienia bzu ogród jest wypełniony unikalnym, delikatnym i bardzo przyjemnym aromatem. Owocem jest skrzynka małży, wewnątrz której znajduje się kilka skrzydlatych nasion.

Jeśli zakład jest wyposażony w najbardziej korzystne warunki, jego długość życia może wynosić około 100 lat. Jest bardzo łatwa w pielęgnacji bzu, jest odporna i należy do najpopularniejszych krzewów ozdobnych wraz z hortensją i chubushnik (jaśmin ogrodowy).

O której godzinie sadzić

Najlepszym czasem na sadzenie bzu w otwartej glebie jest okres od połowy lipca do pierwszych dni września. Nie zaleca się sadzenia takiego krzewu wiosną lub jesienią, ponieważ nie korzeni dobrze i prawie nie rośnie w ciągu 1 roku. Do sadzenia wybierz słoneczne miejsce z umiarkowanie wilgotną glebą nasyconą próchnicą, a jej kwasowość powinna wynosić 5,0–7,0.

Kupując sadzonki, należy uważnie sprawdzić system korzeniowy. Wybierz roślinę o dobrze rozwiniętym i rozległym systemie korzeniowym. Przed sadzeniem drzewka należy wyciąć wszystkie uszkodzone korzenie, które zaczęły wysychać i uszkodzone przez chorobę, resztę należy skrócić do 0,3 m. Zranione łodygi należy usunąć, a nadmiernie długie należy skrócić.

Funkcje lądowania

Podczas sadzenia kilku sadzonek nie zapomnij zostawić między nimi od 2 do 3 metrów (w zależności od rodzaju i odmiany) pustej przestrzeni. Podczas przygotowywania dołka do sadzenia należy zauważyć, że musi on mieć strome ściany. Jeśli żyzność gleby jest wysoka lub średnia, wówczas wielkość dołu będzie wynosić 0,5 x 0,5 x 0,5 metra. Jeśli gleba jest uboga lub piaszczysta, należy wykonać 2-krotnie więcej dołu, ponieważ podczas sadzenia sadzonki konieczne będzie wypełnienie mieszanki składników odżywczych gleby, która obejmuje: próchnicę lub kompost (od 15 do 20 kilogramów), popiół drzewny (od 200 do 300 gramów) i superfosfatu (od 20 do 30 gramów). Popiół drzewny powinien być pobierany 2 razy więcej, jeśli gleba na tym obszarze jest kwaśna.

Na dnie studzienki musisz zrobić dobrą warstwę drenażową, do tego możesz użyć tłucznia kamiennego, gliny ekspandowanej lub łamanej cegły. Następnie do studzienki wlewa się pożywną mieszaninę wód gruntowych, aby uzyskać kopiec. Następnie roślina jest ustawiana na środku dołu bezpośrednio na kopcu. Po ułożeniu systemu korzeniowego, jamę należy całkowicie wypełnić mieszanką gleby. W przypadku bzu posadzonego szyjka korzenia powinna wzrosnąć o 30–40 mm ponad powierzchnię terenu. Посаженный кустарник нужно хорошенько полить. Когда жидкость полностью впитается в почву, ее поверхность надо будет засыпать слоем мульчи (торф либо перегной), толщина которого должна быть в пределах 5–7 сантиметров.

Уход за сиренью в саду

Вырастить сирень в своем саду очень просто, тем более что уход за ней не отнимет у садовода много времени. Ten krzew może rosnąć bez twojego udziału, ale będzie bardzo dobrze, jeśli od początku do połowy okresu letniego zapewnisz mu systematyczne podlewanie, gdy ziemia wysycha, a jednocześnie pod jednym krzakiem powinieneś wylać 2,5–3 wiadra wody. W sezonie będziesz potrzebować 3 lub 4 razy, aby poluzować powierzchnię koła na głębokości od 4 do 7 centymetrów. Nie zapomnij także o odpowiednim usunięciu chwastów. W sierpniu i wrześniu konieczne jest podlewanie takiej rośliny tylko w przypadku długotrwałej suszy. Po 5 lub 6 latach bzu stanie się bardzo skutecznym gęstym krzakiem.

Pierwsze 2- lub 3-letnie bzy karmi się tylko niewielką ilością azotu. Począwszy od drugiego roku, pod każdym krzewem stosuje się azotan amonu w ilości od 65 do 80 gramów lub mocznik od 50 do 60 gramów. Ale doświadczeni ogrodnicy zalecają karmienie bzu materią organiczną, w tym celu należy wlać 10-30 litrów gnojowicy pod krzak (należy rozpuścić krowie odchody w wodzie w stosunku 5: 1). Na początek wykonaj niezbyt głęboki rowek wokół krzewu, odchodząc od pni o długości co najmniej 50 cm i musisz wlać do niego odżywkę.

1 raz w ciągu 2 lub 3 lat roślina jest zasilana fosforem i potasem, w tym celu dla 1 dorosłego krzewu należy przyjąć od 35 do 40 gramów podwójnego superfosfatu i od 30 do 35 gramów azotanu potasu. Granulki należy pogłębić w kole blisko trzonu o 6–8 centymetrów, a następnie roślinę należy podlewać bez przerwy. Jednak lili najlepiej reaguje na nawożenie złożonym nawozem składającym się z 8 litrów wody i 0,2 kg popiołu drzewnego.

Ogrodnicy ze znacznym doświadczeniem zdecydowanie zalecają, aby po 1 lub 2 latach od daty sadzenia krzewów przeszczepić je. Faktem jest, że taka roślina bardzo szybko zużywa wszystkie składniki odżywcze dostępne w glebie, nawet pomimo systematycznego karmienia. W związku z tym po 2 latach gleba nie będzie w stanie zapewnić bzu niezbędnej energii do bujnego i niesamowitego spektakularnego kwitnienia i szybkiego wzrostu.

Transplantacja trzyletnich krzewów odbywa się nie wcześniej niż w sierpniu. Młode rośliny powinny być przeszczepione bezpośrednio pod koniec kwitnienia pod koniec okresu wiosennego, w przeciwnym razie nie będą w stanie prawidłowo zakorzenić się przed pierwszymi mrozami. Wgłębienie do przesadzania należy wykonać w taki sam sposób, jak przy lądowaniu. Następnie należy sprawdzić roślinę i wyciąć zranione, wysuszone lub niechciane łodygi i gałęzie. Krzew kopiący w rzucie obwodu korony i wyciągający się z ziemi wraz z grudą ziemi. Następnie umieszcza się go na grubej tkaninie lub ceracie i przenosi do nowego miejsca lądowania. Rozmiar nowego dołu powinien być taki, aby zmieścił się w nim nie tylko krzak z grudą ziemi, ale także wystarczająco duża ilość żyznej gleby.

Zanim krzew ma 2 lata, nie trzeba go kroić, ponieważ gałęzie szkieletowe w tym czasie są jeszcze w fazie kształtowania. W trzecim roku życia bzu rozpoczyna się formowanie korony, proces ten potrwa od 2 do 3 lat. Przycinanie odbywa się wiosną, przed rozpoczęciem przepływu soków i przed pęcznieniem pąków. Aby to zrobić, wybierz od 5 do 7 pięknych równoodległych gałęzi, a pozostałe zostaną usunięte. Nie zapomnij przeciąć całego wzrostu korzenia. W przyszłym roku trzeba będzie usunąć około ½ pędów kwiatowych. Główną zasadą przycinania jest to, że na jednej gałęzi szkieletu nie powinno być więcej niż osiem zdrowych pąków, a dodatkową część gałęzi należy usunąć, aby uniknąć przeciążenia krzewu podczas kwitnienia. Jednocześnie z tworzeniem krzewu i produkować przycinanie sanitarne. Aby to zrobić, usuń wszystkie zranione, wysuszone, uszkodzone przez mróz lub choroby gałęzie i pędy, a także te, które rosną niepoprawnie.

Lilac, jeśli chcesz, możesz nadać formę drzewa. Aby to zrobić, musisz wybrać drzewko z potężną prostą gałęzią pionową. Konieczne jest skrócenie go do wysokości pnia, a następnie z pędów, które będą rosły, konieczne jest utworzenie 5 lub 6 szkieletowych gałęzi i nie zapomnij regularnie uwalniać z sadzonek łodygi i pnia. Po skończeniu formowania jelenia bzu, trzeba tylko przerzedzać koronę co roku.

Pielęgnacja bzu podczas kwitnienia

Gdy na wiosnę zapada ciepła pogoda, bzu zaczyna kwitnąć, a jego bardzo delikatny zapach przyciągnie ogromną ilość chrupnięć. Konieczne jest ręczne czyszczenie chrząszczy majowych z buszu. Podczas aktywnego okresu kwitnienia około 60 procent wszystkich łodyg kwiatowych będzie musiało zostać usunięte. Procedura ta nazywana jest przycinaniem „na bukiecie”, konieczne jest intensywniejsze formowanie młodych łodyg, a także zwiększanie liczby pąków kwiatowych, które są układane na następny rok. Aby przedłużyć życie bukietu bzu, odetnij go wcześnie rano i nie zapomnij podzielić dolnej części przyciętej gałęzi. Pod koniec kwitnienia odetnij wszystkie pąki, które zaczęły zanikać.

Szkodniki i choroby bzu z przykładami zdjęć

Liliowy ma dość wysoką odporność na choroby i szkodniki. Ale w niektórych przypadkach może zachorować na martwicę bakteryjną, bakteryjną zgniliznę, mączniaka prawdziwego lub zawroty głowy. A na krzewie mogą żyć ćmy jastrzębia, ćmy górnicze, roztocza nerkowe lub liściaste i ćma pieprzowa.

Martwica bakteryjna lub nie przewiewna

Jeśli w sierpniu zielone liście zmieniły kolor na szary, a jednocześnie młode pędy zmieniły kolor na brązowy lub brązowy, oznacza to, że krzew jest zainfekowany martwicą bakteryjną (nie sodową). W celu zapobiegania, zaleca się systematyczne rozrzedzanie korony rośliny, aby poprawić wentylację, odciąć chore obszary i szybko pozbyć się szkodników. Jeśli porażka buszu jest znacząca, trzeba ją wykopać i zniszczyć.

Bakteryjna zgnilizna

Gnicie bakterii uszkadza liście, kwiaty, łodygi i pąki rośliny. W niektórych przypadkach na powierzchni korzenia pojawiają się mokre plamy, które rosną bardzo szybko. W miarę rozwoju choroby liście tracą swój turgor i wysychają, ale ich odcięcie nie następuje natychmiast, a łodygi również wysychają i wyginają się. W celu wyleczenia bzu konieczne jest przeprowadzenie 3 lub 4 rozpyleń dwutlenku chloru, podczas gdy przerwa między procedurami powinna wynosić 1,5 tygodnia.

Mączna rosa

Mączna rosa jest chorobą grzybiczą, która może zaszkodzić zarówno młodym, jak i starym krzewom. Na powierzchni liści pojawia się luźny biało-szary kwiat, z czasem staje się gęstszy i brązowy. Postęp tej choroby obserwuje się w gorącym suchym lecie. Konieczne jest natychmiastowe rozpoczęcie leczenia rośliny, ponieważ zauważono pierwsze objawy choroby. Przede wszystkim konieczne jest wycięcie i zniszczenie wszystkich obszarów dotkniętych chorobą, a następnie spryskanie buszu środkiem grzybobójczym. Na samym początku okresu wiosennego kopanie gleby należy wykonywać wybielaczem (100 gramów na metr kwadratowy) i starać się nie ranić systemu korzeniowego krzewu.

Więdnięcie pionowe

Jeśli zauważysz, że liście bzu się zwijają, na jego powierzchni pojawiają się brązowe lub zardzewiałe plamki, które stopniowo wysychają i obumierają, a to jest znak innej choroby grzybowej - pionowego więdnięcia. Krzew zaczyna wysychać od góry, podczas gdy choroba rozprzestrzenia się bardzo szybko. Dotknięty krzew powinien być traktowany roztworem składającym się z 1,5 wiadra wody, 100 g sody kalcynowanej i takiej samej ilości mydła. Również dobre wyniki pokazują opryskiwanie buszu Abiga-Pik. Wytnij wszystkie zainfekowane obszary i zniszcz je przy pomocy liści, które przeleciały nad nimi.

Liliowa ćma jastrzębia

Liliowa ćma jastrzębia to duży motyl, na przednich skrzydłach, na których znajduje się marmurowy wzór, woli nocne życie. W fazie gąsienicy ten szkodnik ma 11 centymetrów długości. Można go odróżnić od innych szkodników przez gęsty odrost podobny do rogu z tyłu ciała. Gąsienica ćmy jastrzębia osiada nie tylko na bzach, ale także na trzęsawisku, porzeczkach, kalinie, popiele i winogronach. Aby pozbyć się takiego szkodnika, będziesz musiał przetworzyć roztwór Phtalofos z krzewów (1%).

Liliowa pieprzowa ćma

Lila ćma woli żyć na żywopłotach i jasnych lasach. W jednym sezonie taki szkodnik jest w stanie dać 2 pokolenia. Jego małe gąsienice całkowicie jedzą kwiaty, pąki i pąki, a jedynie liście żyły złożone w rurkę pozostają z płytek liści. Zaatakowany krzew należy spryskać Fozalon lub Karbofos.

Roztocza bzu liścia

Roztocza bzu liściastego jest bardzo małym owadem, który odżywia się sokiem warzywnym z bzu, wysysając go z dolnej powierzchni liści. Liście stopniowo wysychają i zmieniają kolor na brązowy. W celu profilaktyki opryskiwanie bzu powinno być wykonywane na liściach roztworem siarczanu żelazawego lub miedziowego i nadal systematycznie rozcieńczać koronę i karmić roślinę nawozem fosforowo-potasowym. Nie zapomnij na jesieni zbierać i niszczyć opadłe liście.

Roztocza liliowego

Roztocze liliowe spędza całe życie w pąkach roślin. Wysysa z nich sok, a także doświadczenia w nerkach i zimie. W rezultacie pąki są zdeformowane, wyrastające z nich łodygi i liście są słabo rozwinięte i słabe, nie ma kwitnienia i roślina może z czasem umrzeć. Aby zapobiec, na samym początku okresu wiosennego (po pozostawieniu mrozu) konieczne jest usunięcie wszystkich opadłych liści i odcięcie pędów korzeni, a następnie wykopanie ziemi w kole prestolitu do pełnego bagnetu z obracaniem gleby, a następnie krzew jest traktowany roztworem siarczanu miedzi.

Ćma górnicza

Ćmy górnicze mogą uszkodzić liście bzu. Na początku na jego powierzchni pojawia się dużo ciemnych brązowych plamek (min), a po pewnym czasie płyty są zwinięte jak ogień. W porażonych roślinach nie ma kwitnienia, a po 1 lub 2 latach umierają. Aby pozbyć się takich moli, konieczne jest obfite opryskiwanie liści roztworem Baktofit lub Fitosporin-M lub można użyć cieczy bordeaux. W celach profilaktycznych, w okresie jesiennym, przeprowadza się obowiązkowe zbieranie i niszczenie resztek roślinnych, podczas gdy przed przymrozkami i na samym początku okresu wiosennego konieczne jest głębokie wykopanie gleby w kole zbliżonym do pnia.

Sadzenie pospolitego bzu

Optymalny czas sadzenia zależy od formy, w jakiej sadzonka trafiła do sprzedaży. Najlepszą porą sadzenia sadzonek o otwartych korzeniach jest wczesna jesień. Jesienne sadzenie bzu powinno się zakończyć do końca września.

Liście bzu zachowują zieleń do mrozu, więc powinny być zielone na sadzonce przeznaczonej do sadzenia jesienią. Jeśli liliowe drzewko bez liści jest złym znakiem, oznacza to, że terminy sadzenia minęły. Powinien być umieszczony w prikopie aż do wiosny, podobnie jak w przypadku sadzonek drzew owocowych.

Skompresowany czas sadzenia bzu wiosennego. Konieczne jest, aby mieć czas na zrobienie drzewka z prikopu i zasadzenie go na stałym miejscu przed pęknięciem pąka, dlatego lepiej jest przygotować dziurę jesienią - wtedy nie trzeba będzie kopać zamarzniętej gleby łopatą. Sadzenie bzu w lecie jest możliwe, jeśli kupisz sadzonkę w pojemniku.

Lilac przetrwa, jeśli nie popełnisz błędów podczas sadzenia:

  1. Nie dotrzymanie terminów.
  2. Sadzenie w kwaśnej, pozbawionej struktury glebie gliniastej.
  3. Lądowanie w głębokim cieniu.
  4. Lądowanie na bagnie lub tymczasowo zalanym obszarze w dolinie.

Lilac kocha światło, ale nie umrze w półcieniu, ale zakwitnie nie tak wspaniale jak na słońcu. Jeśli chodzi o jakość gleby, roślina ta rośnie swobodnie nawet na ubogiej, nieuprawnej ziemi. Ale roślina czuje się lepiej na żyznej, luźnej glebie z reakcją zbliżoną do neutralnej.

Lilac nie toleruje powodzi i gleby z reakcją roztworu gleby poniżej 5,5, na której liście żółkną i odpadają. Aby odnieść sukces w sadzeniu bzu, ziemia musi być oddychająca.

Jak sadzić bzu:

  1. Wykop dziurę. Im mniej uprawiana jest gleba, tym większa powinna być dziura. Wolna przestrzeń w dole jest wypełniona żyzną glebą, zmieszaną z niewielką ilością kompostu lub torfu - do 1/4 objętości ziemi. W starych ogrodach pod bzem można kopać małe doły - tak, że pasują tylko do korzeni sadzonki.
  2. Szczep szczepiony jest sadzony tak, aby miejsce szczepienia znajdowało się na poziomie gruntu. Szczepienia nie powinny znajdować się w glebie, aby roślina nie przenosiła korzeni. Wyjątkiem będą sadzonki szczepione na węgierskim bzu lub ligecie, które są sadzone z głębokością szczepionki, aby były bardziej trwałe.
  3. Korzeń własnego bzu podczas sadzenia jest zakopany, tworząc dodatkowe korzenie.
  4. Korzenie zasypiają z żyzną glebą i depczą ziemię stopą, tworząc dziurę pristvolnuyu. Najpierw musisz upewnić się, że szyjka korzenia jest na właściwym poziomie.
  5. Studnia jest obficie wypełniona wodą.

Sadzenie bzu węgierskiego, a także perskiego i amurskiego, odbywa się według tych samych zasad, jak w przypadku zwykłego bzu.

Jak dbać o bzy

Dbałość o bzu nie różni się od pielęgnacji większości zimowych odpornych krzewów ozdobnych. Bzu toleruje zimno, więc na zimę nie musi się nagrzewać. Tylko w młodych roślinach szczepionych w roku sadzenia można pristvolny koła zagęszczać grubą warstwą opadłych liści.

Po posadzeniu roślina jest obficie podlewana, aż zacznie rosnąć. Podlewanie bzu jest potrzebne tylko w razie potrzeby - w upale. Jesienne nawadnianie bzu wodą nie jest przeprowadzane.

W pierwszych latach, gdy liliowy kwiat nie kwitnie, nawozy nie są stosowane do niego. Rośliny mają wystarczającą ilość substancji organicznych dodanych do dołów do sadzenia. Młode krzewy potrzebują rozluźnienia gleby, pielenia i podlewania.

Krzak bzu zaczyna kwitnąć w trzecim roku. Następnie możesz rozpocząć karmienie roczne. Nawozy mineralne sprawią, że pędzel będzie większy, jaśniejszy i bardziej pachnący, zwiększy ich liczbę.

Wiosną przed kwitnieniem trzeba mieć przynajmniej raz czas, aby przebić się przez glebę w kręgu i nakarmić roślinę dowolnym złożonym nawozem mineralnym rozpuszczalnym w wodzie. Korzenie bzu znajdują się powierzchownie, więc trzeba ostrożnie i płytko rozluźnić glebę.

Pielęgnacja bzu po kwitnieniu

Rozluźnienie i podlewanie zatrzyma się na początku sierpnia, aby nie stymulować wzrostu pędów. Drewno musi mieć czas na dojrzewanie na zimę, a do tego musi przestać rosnąć w czasie.

Należy zachować ostrożność tylko w przypadku nawozów azotowych, których nadmiar bzu zaczyna się tuczyć, to znaczy zamiast kwitnienia, zacznie wyrzucać nowe pędy i liście. Z drugiej strony, aby kwitnąć co roku, krzew musi zapewnić normalny wzrost, który jest niemożliwy bez azotu. Tutaj musimy szukać „złotego środka” - na przykład, jest bardzo umiarkowane, aby nakarmić roślinę raz na sezon mocznikiem lub dziewicą, i zrobić to wczesną wiosną, kiedy pąki dopiero zaczynają się budzić.

W przeciwieństwie do azotu, fosforanów i potasu minerały przyniosą tylko dobre rezultaty. Fosfor wprowadzany jest jesienią, na początku października, w ilości 40 gramów. na młodych i 60 gr. na dorosłym krzaku. Ten element wpływa na rozmiar i jakość kolorów.

Potas sprawia, że ​​roślina jest zimotrwała. Po nawożeniu potasem pąki kwiatowe dobrze tolerują przymrozki, nie zamrażają się, a wiosną obficie kwitnie. Potas przyczynia się do fosforu w ilości 3 łyżek. na dużym dorosłym buszu.

Lilac uwielbia karmienie popiołem drzewnym, ponieważ substancja ta, w przeciwieństwie do nawozów mineralnych, nie zakwasza, ale alkalizuje glebę. Popiół wlewa się zimną wodą - 1 szklanka na 10 litrów, nalega 2 dni i nalał 2 wiadra takiego naparu na każdy krzew. Ale najpierw musisz podlewać rośliny czystą wodą, aby nie spalić korzeni.

Krzewy jesionowe są karmione dwa razy w sezonie: bezpośrednio po kwitnieniu, gdy kładzie się nowe pąki kwiatowe, aw październiku. Jeśli stosuje się popiół, nie jest konieczne dodawanie nawozów mineralnych jesienią.

Cięcie bzu

Bzy są uprawiane przez krzak z kilkoma szkieletowymi gałęziami wychodzącymi z ziemi, ale jeśli chcesz, możesz utworzyć drzewo na niskim pniu. W obu przypadkach krzew będzie wymagał wystarczającej ilości miejsca.

Jeśli zadaniem jest uzyskanie harmonijnie rozwiniętego krzewu, który ozdobi miejsce obfitym kwitnieniem i pięknym kształtem, a następnie wybierając miejsce do sadzenia sadzonek, upewnij się, że sąsiednie rośliny, ogrodzenia i budynki nie znajdują się bliżej niż 1,2-2 m.

Rosnące bzy

Aby lilia była odpowiednio pielęgnowana, przycinanie musi być systematyczne. Krzew będzie miał atrakcyjny kształt i będzie mógł kwitnąć rocznie.

Przycinanie rozpoczyna się, gdy roślina zaczyna tworzyć szkieletowe gałęzie. Dzieje się tak w trzecim roku.

Szkieletowe gałęzie w przyszłości będą podstawą buszu. Oczywiście sam krzak je uformuje. Zakłócając ten proces na czas, można wpływać na przyszły kształt i rozmiar krzewu na lepsze.

W trzecim roku wczesną wiosną, gdy pąki wciąż śpią, a gałęzie nie są ukryte przez liście i wyraźnie widoczne, na roślinie znajduje się do 10 równomiernie rozłożonych gałęzi, które należy pozostawić. Остальные ветви обрезают.

В дальнейшем ограничиваются санитарной обрезкой, вырезая ранней весной веточки, растущие внутрь кроны, засохшие за зиму и поврежденные вредителями. При необходимости санитарную обрезку можно провести в любой момент вегетации. У привитой сирени весной удаляют дикую поросль.

Когда сирень зацветет, с нее без ущерба для растения можно срезать больше половины цветущих побегов и использовать их для создания букетов. Jeśli nie zostaną odcięte, w następnym roku pędy utworzą się mniej, a kwitnienie będzie słabe. Lepiej jest natychmiast usunąć wyblakłe szczotki z gałęzi za pomocą nożyc, aby nie popsuły wyglądu krzaka.

Kwiaty bzu najlepiej wyciąć wcześnie rano, zanim wyschnie rosa. Aby kwiaty stały się dłuższe w wodzie, końce pędów należy rozdzielić młotkiem lub nożem.

Krzew o wieku powyżej 10 lat może odmładzać przycinanie, usuwając jedną gałąź szkieletu rocznie. Nowe gałęzie szkieletowe powstają z uśpionych pąków, które kwitną na pniu obok śladów piłowanych gałęzi.

Robię liliowy żywopłot

Liliowiec amurski nadaje się do stosowania jako żywopłot, ponieważ po przycięciu gałęzie nie rozciągają się zbytnio do góry, jak u innych gatunków. Inny odpowiedni nisko rosnący liliowy Meier.

Sadzonki do żywopłotu, które mają być cięte corocznie na wysokości poniżej wzrostu ludzkiego, są sadzone w odległości jednego metra. Taki płot nie zakwitnie, ale wygląda schludnie. Do kwitnienia żywopłotów krzewy bzu są sadzone 1,5 metra od siebie.

W drugim roku młode, jeszcze nie zdrewniałe gałęzie sąsiednich krzewów przeplatają się jak sieć rybacka, mocując je w tej pozycji za pomocą liny lub miękkiego drutu. Kiedy takie ogrodzenie rośnie, ani człowiek, ani duże zwierzę nie mogą się przez nie poruszać.

Lilac rośnie szybko, a regularne podlewanie w trzecim roku tworzy gęsty zielony „płot”, który można zacząć ciąć. Wysokie żywopłoty są cięte po kwitnieniu, niskie - w dowolnym momencie.

Rozmnażanie przez sadzonki

Sadzonki zebrane podczas kwitnienia lub bezpośrednio po. Do sadzonek odpowiednie gałązki ze środkowej części korony, z wyjątkiem góry. Wytnij łodygi gałązek, każda powinna mieć 2 międzywęźle.

Liście są usuwane z dolnego węzła. Górna para blaszek liściowych jest przecięta na pół.

Sadzonki zanurza się na kilka godzin w roztworze heteroauxiny i sadzi w szklarni w mieszaninie piasku i torfu 1: 1 pod plastikową folią lub ciętymi plastikowymi butelkami. Powietrze pod folią musi być wilgotne przez cały czas, w którym sadzonki są rozpylane codziennie z butelki z rozpylaczem, a gleba jest podlewana. Korzenie na sadzonkach pojawiają się nie wcześniej niż 1,5 miesiąca.

Po odrastaniu korzeni szklarnia jest wentylowana od kilku godzin dziennie. Następnie schron jest usuwany, pozostawiając sadzonki twardniejące pod otwartym niebem i nie zapominając o podlewaniu i chwastach z chwastów. Sadzonki są tu pozostawione na zimę, a następnego roku są wykopywane jesienią i przenoszone do stałego miejsca.

Na początku maja miło jest siedzieć w ogrodzie pod kwitnącym krzakiem bzu, oddychając świeżym i rozpoznawalnym zapachem. Sadzenie i opieka nad nią są proste, ale piękna roślina jest warta, aby dać mu trochę czasu i wysiłku. Odpowiada na każdą, najbardziej skromną opiekę, odpowiadając na bujne i długie kwitnienie.

Odmiany bzu

Odmiany i odmiany bzu są zazwyczaj łączone pod względem głównej jakości, która stała się przedmiotem narodowej adoracji - najpiękniejszych kwiatów o wyjątkowym silnym aromacie. Małe i bardzo pachnące kwiaty w kształcie lejka z kończyną w czterech płatach tworzą stosunkowo wymiarowe kwiatostany-wiechy.

Inne znaki mogą się również różnić w dość szerokim zakresie, na przykład wśród krzewów znajdują się drzewa, a liście mogą być owalne lub lancetowate ze spiczastymi końcówkami, rozcięte i pierzaste, ale nie mogą być decydujące na tle tak żywego i bujnego kwitnienia.

Liliowiec

Wszystkie pospolite bzy charakteryzują się stosunkowo dużymi kwiatami (od 1 cm średnicy). W innych gatunkach są mniejsze. Najbardziej znanym i popularnym jest bardzo popularny liliowy, który prawie każdy widział gdzieś w parku lub na czyimś letnim domku. Uprawiany jest od połowy XVI wieku, dzięki czemu dziś ma wiele odmian.

Jeden z najbardziej oryginalnych i poszukiwanych - czerwony liliowy Moskwa z liliowo-różowymi kwiatami frotte w kolorze perłowym o średnicy 2,5 cm, tworzącymi 25-centymetrową piramidę kwiatostanów.

Liliowy sztandar Lenina - jasny i spektakularny, z czerwono-liliowymi kwiatami o średnicy do 2,2 cm, złożonymi w szerokie i gęste wiechy piramid.

Sortuj uczucie bzu wyróżnia się obecnością wyraźnej białej granicy na ciemnych kwiatach bzu o tej samej średnicy, jak w poprzedniej odmianie (rozmiar kwiatostanów wynosi około 20 cm).

Pierwiosnek liliowy jest wyjątkowy w swoich barwach - pąki są zabarwione na zielono-żółte, a kwiaty są kremowo żółte, a płatki często stają się białe, gdy blakną na słońcu.

Zwykle obejmują również lilac hyacinthsvet i Chiński bez. Odmiana i sam gatunek wyróżniają się wczesnym kwitnieniem, a druga to naturalna hybryda z jeszcze większymi kwiatostanami w porównaniu z bzem krzewu jako całości.

Pochodne odmiany bzu chińskiego (z podwójnymi kwiatami włącznie) w warunkach zbliżonych do klimatu Moskwy mogą częściowo zamarznąć, chociaż jeśli nie ma szczególnie zimnej pogody, rozwijają się dobrze.

Węgierski bez

W Federacji Rosyjskiej bzy węgierskie mają specjalny status zaraz po bzu. Jest ceniony nie tyle, ale jest uprawiany wszędzie, głównie w miastach. Kwitnienie Węgier zaczyna się miesiąc później i charakteryzuje się stabilnością i bezpretensjonalnością, godną podziwu - łatwo znosi suszę, blokadę, cień, przesycenie powietrza gazami i jest w stanie wytrzymać 40-stopniowe zimno.

Lilac Zvegintsov (włochaty) do którego liliowy kudłaty (włochaty), jego wygląd przypomina tak węgierskiego, że tylko ekspert może je odróżnić. Charakteryzują się owalnym liściem, spiczastym na końcach, z włosami lub rzęskami na żyłach i krawędziach. Kwiaty tych bzów są mniejsze w porównaniu ze zwykłymi bzami, ale krzewy są szersze, wyższe (do 5 metrów) i grubsze. Wszystkie charakteryzują się dobrą odpornością na mróz.

Peristuol lilac

Reprezentować Perski liliowy i wiele innych. Wraz z jajowato-lancetowate natrafia na pinnately rozcięte liście. Spośród bzy w tej grupie Pers jest prawie jedynym zdolnym do normalnego rozwoju w rosyjskiej strefie centralnej.

Niezwykły interes jest hybrydą karłowaty bzu perskiego, aromat kwiatów, który znacznie różni się od innych gatunków, a wzrost nie przekracza 2 metrów. W okresie kwitnienia od połowy maja do końca czerwca karłowate bzy perskie są otoczone białymi, czerwonymi lub fioletowymi kwiatami.

Puszysty liliowy

Takie jak liliowy meier, mieć cienką warstwę pokwitania na liściach i kwiatostanach, składającą się z małych, ale bardzo pachnących kwiatów. Wszystkie puszyste liliowe osobliwości i oryginalność, które podkreśla mały rozmiar krzewu (do 1,5 metra wysokości). Są bardzo fajne, ozdabiają ogrody i skały, ale nie tak zimowo, aby przetrwać trudne zimy.

W szczególności na ocenę Liliowy palibin Meyera ciepłą Turcję uważa się za rodzime środowisko wzrostu, skąd została wprowadzona. Oprócz niewielkich rozmiarów krzewu odmiana ta różni się stosunkowo małymi kwiatostanami (10 cm długości), uformowanymi z różowo-fioletowych kwiatów o subtelnym odcieniu bzu. Kwitnący liliowy Meyer zaczyna się w maju i trwa 1-2 miesiące.

Drzewo bez

Szczególne miejsce w klasyfikacji należy do drzewnych bzów. Jednym z przedstawicieli tej grupy jest Amur liliowywydzielane przez niektórych badaczy z innego rodzaju. Powodem tego był fakt, że chociaż owoce charakteryzują się znakami rodzaju o tej samej nazwie, to kwiaty są bardziej podobne do roślin z rodzaju Birchichina.

Duże kwiatostany bzu Amur składają się z małych kremowo-białych kwiatów z wydłużonymi żółtawymi pręcikami. Wysokość niektórych krzewów i drzew może osiągnąć 10 metrów, liście są zaokrąglone zaostrzonymi końcami. Bzy drzew kwitną latem (kilka tygodni po węglu), są odporne na mróz i zanieczyszczenie środowiska, ale trudno jest znieść poważną suszę.

Indian Lagerstroms

Które nazywają „indyjski liliowy”, Nawet biorąc pod uwagę fakt, że nie należy do tej rodziny, ani na zamówienie, charakteryzuje się wymiarowymi kwiatami, pomalowanymi na biało, różowo, purpurowo lub purpurowo. Jej liście są owalne, a wzrost do 10 metrów.

Opierając się na tej nazwie, można założyć, że ojczyzną tej rośliny są Indie, jednak w rzeczywistości są to zwrotniki Chin. Zimozielone dekoracyjne krzewy indyjskich bzu o gładkich otworach doskonale nadają się do dekoracji parków i szklarni.

Sadzenie bzu i pielęgnacja w otwartym polu

Dla rosnących bzów lepiej jest wybrać oświetlony obszar, pokryty silnymi wiatrami. Nie zaleca się lądowania na niskich, podmokłych i zalanych obszarach w określonych porach roku. Najmniejsza stagnacja wilgoci może niekorzystnie wpływać na rozwój młodego systemu korzeniowego rośliny.

Najkorzystniejszym okresem do sadzenia jest połowa lipca - początek września, pogoda jest zachmurzona, a czas wieczorny. W jakiej odległości od siebie sadzonki roślin zależą od wybranego rodzaju / typu - może to być od 2 do 3 metrów.

Oferujemy również czytanie, sadzenie jabłoni i pielęgnację na otwartym polu. Może stać się godną ozdobą ogrodu, a ponadto zapewnia dobre i zdrowe zbiory. Wszystkie zalecenia dotyczące wzrostu i treści można znaleźć w tym artykule.

Gleba dla bzu

Wymagania glebowe są następujące: umiarkowana wilgotność, płodność, obecność drenażu i wysoka zawartość próchnicy. Lilac preferuje słabą kwasowość lub neutralność gleby i niski poziom wód gruntowych.

Ściany dołów do lądowania powinny być pionowe, równomiernie rozłożona objętość wykopu nie powinna przekraczać 50 cali. cm w średnio żyznej glebie, 100 cu. cm - na biednym, piaszczystym. Podstawa gleby składa się z próchnicy lub kompostu (15-20 kg), popiołu drzewnego (200-300 gramów) i superfosfatu (20-30 gramów).

Ze względu na fakt, że końcowy składnik przyczynia się do zakwaszenia gleby, w przypadku gleb kwaśnych efekt ten musi zostać zneutralizowany - dwukrotny wzrost porcji popiołu (optymalny zakres kwasowości wynosi 6,6-7,5).

Składniki gleby należy dokładnie wymieszać, a następnie po posadzeniu ściółkować torfem lub na wpół zgniłych liści na warstwie 5-7 cm, zaleca się 3-4-krotne poluzowanie podłoża łodygi w okresie wegetacji o głębokości 4-7 cm.

Przeszczep liliowy

Zaleca się przeprowadzenie transplantacji bzu w drugiej połowie lata, jednak jeśli temperatura jest zbyt wysoka, lepiej przenieść ją na początek jesieni. Wiosna i jesień nie nadają się do tej procedury, ponieważ wtedy rośliny zakorzeniają się w nowych obszarach.

Z prac przygotowawczych z początkiem lata wykopać rowek o głębokości w przybliżeniu równej oczekiwanej objętości śpiączki ziemnej i odciąć korzenie rozciągające się na szerokość. Aby przyspieszyć wzrost młodych korzeni w jamie zasypiają bogate żyzne grunty.

Jeśli musisz przeszczepić kilka bzu jednocześnie do jednego miejsca, musisz zachować odległość między nimi, ponownie, w zależności od typu / gatunku, ale ogólna rekomendacja to odległość nie mniejsza niż 150 cm. Ponownie, tak jak podczas wysiadania, lepiej zrobić To jest pochmurny dzień lub wieczór.

Okazy o rozwiniętych i zdrowych korzeniach o długości co najmniej 25-30 cm wybiera się do przesadzenia Przed sadzeniem przesadzonego bzu, jego koronę należy przyciąć na 2-3 pary pąków. Przycinanie ma zastosowanie do korzeni, z których powinno być całkowicie wyeliminowane bolesne i mające uszkodzenia. Szyjka korzenia przeszczepionej rośliny powinna być równo z powierzchnią ziemi.

Po posadzeniu należy obficie zwilżyć glebę i wymieszać 5-7 cm, a kolejne zabiegi pielęgnacyjne sprowadza się do regularnego rozluźnienia podłoża o 5–7 cm głębokości.

Nawóz do bzu

Nawozy azotowe stosuje się od 2 roku do 50-60 gramów (mocznika) lub 65-80 gramów (azotan amonu) na sezon. Materia organiczna jest dość skuteczna, na przykład zawiesina w ilości 1-3 wiader na drzewo / krzew, a najbardziej odpowiednim złożonym karmieniem dla bzu jest popiół, którego 200 gramów rozcieńcza się w 8 litrach wody.

Przycinanie bzu

Piękno formy i bogate kwitnienie każdego roku osiągają doświadczeni ogrodnicy dzięki odpowiedniemu przycinaniu krzewów. Dopóki nie ma 3 lat, nie potrzebuje przycinania, a przez 3-4 lata zaczyna tworzyć szkielet.

Od tego czasu, na początku wiosny, zanim pąki zaczną się budzić, w koronie wybiera się 5-10 optymalnie wybranych gałęzi do lokalizacji, a reszta jest cięta. Przycinanie bukietów do 70% kwitnących łodyg przynosi pewne korzyści - w tym przypadku reszta zacznie się rozwijać w przyspieszonym tempie.

Młodego bzu nie należy zostawiać na zimę, nie zakrywać go w regionie leśnym. Torf i suszone liście są używane jako pokrycie (warstwa nie jest grubsza niż 10 cm).

Lilac pozostawia właściwości lecznicze i przeciwwskazania

Niewielu ludzi wie, ile uzdrawiających właściwości zwykłego bzu. Jego różne elementy zawierają: olejek eteryczny, sinigrinę, fenoglikozyd, farnezol. Istnieje wiele leków o działaniu przeciwgorączkowym, przeciwbakteryjnym i przeciwbólowym, w tym te związki.

W medycynie ludowej zastosowano liście, pąki i kwiaty. Te ostatnie są zbierane w okresie kwitnienia, zanim zaczną się kruszyć. Zbieranie liści do spożycia odbywa się w tym samym okresie, a pąki powinny być zbierane, gdy pęcznieją.

Maść na bazie suchych liści, jego sok i proszek z nerek są wykorzystywane w zapobieganiu zaburzeniom nerwowym, zapaleniu stawów i zapaleniu korzeni. Do jego przygotowania konieczne będzie wymieszanie zebranych części rośliny z wazeliną lub masłem w proporcjach 1: 4. Infuzja z kwiatów pomaga radzić sobie z zapaleniem oskrzeli, gruźlicą płuc, kaszlem.

Nalewka z kwiatów bzu: szklankę kwiatów należy zalać 250 gramami wrzącej wody, nalegać na godzinę, odcedzić i można użyć łyżki 3-4 razy dziennie.

Nalewka z bzu na wódce / alkoholu daje dobre wyniki w przypadku problemów ze stawami. Przepis na jego przygotowanie jest całkiem prosty - natychmiast po zebraniu 100 gramów kwiatów i liści bzu, włóż je do 1-litrowego szklanego słoika z pokrywką, napełnij je alkoholem lub wódką, korkiem i umieść w ciemności na 10 dni. Po określonym czasie filtrujemy infuzję przez 4-warstwową gazę.

Treść

  • 1. Posłuchaj artykułu (wkrótce)
  • 2. Opis
  • 3. Lądowanie
    • 3.1. Kiedy sadzić
    • 3.2. Jak sadzić
  • 4. Opieka
    • 4.1. Jak dbać
    • 4.2. Przeszczep
    • 4.3. Przycinanie
    • 4.4. Pielęgnacja podczas kwitnienia
    • 4.5. Szkodniki i choroby
  • 5. Powielanie
    • 5.1. Jak pomnożyć
    • 5.2. Szczepienia
    • 5.3. Powielanie przez nakładanie warstw
    • 5.4. Sadzonki
    • 5.5. Rozmnażanie nasion
  • 6. Liliowy po kwitnieniu
  • 7. Rodzaje i odmiany

Sadzenie i pielęgnacja bzu (w skrócie)

  • Kwitnienie: na początku lub w połowie maja, czasem pod koniec kwietnia.
  • Lądowanie: od drugiej połowy lipca do początku września.
  • Oświetlenie: jasne światło, lekka półcień.
  • Gleba: umiarkowanie wilgotny, bogaty w próchnicę, o pH 5,0-7,0.
  • Podlewanie: dopiero w pierwszej połowie lata, gdy gleba wysycha. Zużycie wody dla każdego krzewu - 25-30 litrów. W przyszłości podlewanie jest produkowane tylko w przedłużającej się suszy.
  • Top dressing: przez pierwsze 2-3 lata pod krzewami zrobić trochę nawozu azotowego: od 1 do 3 wiader gnojowicy pod każdym krzakiem. Nawozy fosforanowo-potasowe w ilości 30-35 g azotanu potasu i 35-40 g podwójnego superfosfatu dla każdego dorosłego krzewu, a następnie nawadnianie, stosuje się co 2-3 lata. Jednak najlepszym nawozem dla bzu jest roztwór 200 g popiołu w wiadrze z wodą.
  • Przycinanie: Lilac jest cięty od drugiego roku życia na wiosnę, zanim rozpocznie się przepływ soków.
  • Reprodukcja: szczepienie, nakładanie warstw i sadzonki.
  • Szkodniki: roztocza liści lub pąków, ćmy jastrzębia, ćmy liliowe i ćmy górnicze.
  • Choroby: mączniak prawdziwy, martwica bakteryjna (nie sodowa), wertykulacja i zgnilizna bakteryjna.

Krzak bzu - opis

Liliowy jest liściastym krzewem liściastym o wysokości od 2 do 8 m. Pnie bzu mogą osiągać średnicę 20 cm, są pokryte szarą lub szarobrązową korą, spękaną na starych pniach i gładką na młodych.

Liście bzu kwitną wcześnie, nie spadają na bardzo mróz i mogą osiągnąć długość 12 cm, są przeciwne, zazwyczaj całe, czasami płetwonogie. W zależności od rodzaju bzu, kształt liści może być owalny, w kształcie serca, jajowaty lub wydłużony z zaostrzoną końcówką. Kolor liści jest jasny lub ciemnozielony. Białe, fioletowe, fioletowe, niebieskie, fioletowe lub różowe kwiaty, zebrane w ostatnie opadające wiechy do 20 cm długości, składają się z krótkiego dzwonkowego kielicha chetyrehzyuboy, dwóch pręcików i korony z długą cylindryczną rurką i płaskim czteroczęściowym zgięciem. Kiedy kwitnie liliowy? W zależności od rodzaju bzu, klimatu obszaru i pogody, kwitnie od końca kwietnia do początku czerwca. W każdym razie nie przegapisz tego fenomenu: kwitnący liliowiec pozwoli Ci poznać siebie z delikatnym, delikatnym i bardzo przyjemnym aromatem. Owocem rośliny jest kapsułka dwuskorupowa, w której dojrzewa kilka skrzydlatych nasion.

Lilac żyje w sprzyjających warunkach do stu lat. Она не требует сложного ухода, не боится морозов и наряду с гортензией и чубушником, или жасмином садовым, является одним из самых популярных декоративных кустарников.

Сорта и разновидности

Сирень на фото, которая чаще всего встречается в садах и парках, это сирень обыкновенная. Ponieważ gatunek ten ma niesamowitą zmienność, to on posiada rekord dla odmian - jest ich około pięćset. Odmiany te różnią się wyglądem i innymi cechami, ale nie mają różnic w warunkach wzrostu i uprawy. Istnieją inne typy.

  1. Hiacynt liliowy jest hybrydą, która wyróżnia się fioletowymi liśćmi jesienią i wczesną wiosną.
  2. Szeroki, Chiński i Perski Bzy są bardzo dekoracyjne, ale w środkowej linii często są uszkadzane przez mróz. Chiński liliowy wyhodowany we Francji i ma formę z różnymi kwiatami.

Wśród różnych odmian zwracaj uwagę na:

  • Pierwiosnek jest jedynym przedstawicielem z żółtymi kwiatami.
  • Amur - aromatyczna odmiana o bardzo małych białych kwiatach,

  • Czerwona Moskwa to odmiana o uderzających fioletowych kwiatostanach. Czerwona Moskwa to rzadka odmiana rodzimej hodowli z przeszywająco jasnymi kolorami.

Rada Hybrydy są często lepsze od rodziców. Kwitną wcześniej i rosną szybciej, brakuje pędów korzeni.

Nawóz i opatrunek

Składniki odżywcze wprowadzone podczas sadzenia zapewnią roślinie odżywianie w ciągu najbliższych kilku lat. W kolejnych latach, wiosną, bzy są karmione nawozami azotowymi, a po kwitnieniu fosfor i potas są dodawane raz na trzy lata. Nawozy fosforowo-potasowe mają pozytywny wpływ na pączkowanie pąków kwiatowych. Zwiększona dawka azotu powoduje wzrost masy wegetatywnej ze szkodą dla kwitnienia.

Oprócz nawozów organicznych i mineralnych na liście można stosować nawóz chelatowy z opryskiwacza.

Gdzie sadzić bzu

Pierwszą rzeczą, którą musisz wybrać odpowiednie miejsce do lądowania. Liliowy odnosi się do bezpretensjonalnych upraw, ale nie toleruje nadmiernej wilgoci. W takich warunkach korzenie zaczynają gnić, a nawet dorosłe krzewy mogą umrzeć. Dlatego nie zaleca się lądowania na podmokłych nizinach ani na obszarach regularnie zalewanych wodą. Ponadto krzew jest niepożądany do sadzenia w cieniu dużych drzew lub w bliskiej odległości od budynków. Taka okolica nie tylko stworzy niepożądany cień, ale także zwiększy wilgotność gleby.

Zaleca się również wybór obszarów o glebach lekko kwaśnych lub neutralnych. Zawierają wystarczającą ilość humusu do rozwoju sadzonek. Wybierając miejsce do zejścia, kieruj się nie tylko jakością gleby i jej wilgotnością, ale także oświetleniem terenu. Lilac uwielbia słońce, ale nie toleruje przeciągów, dlatego należy go sadzić w słońcu, ale chronić przed silnymi wiatrami.

Jak wybrać materiał do sadzenia

Nie mniej ważny jest wybór samej sadzonki. Przy zakupie należy zwrócić uwagę na system korzeniowy: powinien być mocny i rozgałęziony, a jego średnica powinna wynosić około 30 cm.

Uwaga: Kupowanie materiału do sadzenia jest lepsze w wyspecjalizowanych sklepach, a nie w nim. Dzięki temu będziesz miał pewność co do jakości i zdrowia sadzonek.

Podczas zakupu możesz poświęcić trochę kontroli żywotności zakładu. Konieczne jest wybranie cienkiego korzenia i zgięcie go. Jeśli pęknie i stanie się ciemny, wtedy korzeń wyschnie, a taki krzak nie zapuści korzeni.

Rysunek 1. Przykłady jakościowego materiału do sadzenia z zamkniętym systemem korzeniowym

Możesz także sprawdzić jakość sadzonki jako jej kory. Jeśli lekko podrapiesz go palcem, powinien być zielony znak. Brązowa lub szara powierzchnia wskazuje, że sadzonka jest chora i nie należy jej kupować.

Zdrowe i mocne drzewa osiągają wysokość pół metra lub więcej, a także mają od 3 do 6 szkieletów (Ryc. 1).

Kiedy sadzić bzu

Wiele osób błędnie uważa, że ​​najlepszym czasem na sadzenie jakichkolwiek roślin ogrodowych, w tym bzu, jest wiosna. W rzeczywistości ten krzew ozdobny lepiej sadzić w ziemi późnym latem lub wczesną jesienią. W takich warunkach drzewo będzie miało czas zakorzenić się i wzmocnić przed nadejściem zimnej pogody.

Ale jeśli kupiłeś na wiosnę drzewko z otwartym systemem korzeniowym, a pąki jeszcze na nim nie rozkwitły, możesz także sadzić sadzonki w tym czasie. Najważniejsze - aby zapobiec przebudzeniu nerek, ponieważ sadzenie w takim okresie może znacznie osłabić krzew, a nawet doprowadzić do jego śmierci.

Również lądowanie można przeprowadzić w połowie lipca, kiedy krzew już wyblakł i przygotowuje się do okresu odpoczynku. Ale najlepszy czas to wrzesień i pożądane jest przeprowadzenie procedury do połowy miesiąca, kiedy temperatura w ciągu dnia jest wystarczająco wysoka i nie ma niebezpieczeństwa nocnego mrozu.

Sadzenie jesienią

Jesienią zaleca się zakończenie sadzenia przed połową września, aby sadzonki miały czas na osiedlenie się przed nadejściem zimnej pogody. W tym okresie jest jeszcze dość ciepło i nie ma nocnych przymrozków, więc ryzyko zamarznięcia młodych roślin jest prawie minimalne.

Rysunek 2. Etapy jesiennych sadzonek

Technologia lądowania obejmuje kilka etapów. Po pierwsze, musisz oczyścić teren z chwastów i korzeni innych roślin. Po drugie, konieczne jest przygotowanie dołów o pionowych ścianach do głębokości 50 cm.

Uwaga: Jeśli planujesz sadzić kilka krzewów, lepiej zlokalizować je w odległości 2-3 metrów od siebie, aby korzenie mogły się normalnie rozwijać.

Na dnie wykopu leżała warstwa drenażu i wypełniała ją żyzną glebą składającą się z kompostu lub gnijącego obornika (około 20 kg) na roślinę, 20 g superfosfatu i szklankę popiołu drzewnego. Powstałą mieszaninę należy wylać na kopiec, w centrum którego ustawi rozsadę i wyprostuje jej korzenie. Konieczne jest pogłębienie rośliny w glebie w taki sposób, aby jej szyjka korzeniowa znajdowała się kilka centymetrów nad powierzchnią. Następnie należy dobrze podlać ziemię, a gdy woda zostanie wchłonięta, ściółkować dowolnym materiałem organicznym (Rysunek 2).

Lądowanie na wiosnę w ziemi

Wiosna nie jest najlepszym czasem na tę procedurę, ponieważ w tym okresie łatwo jest przegapić odpowiedni moment na lądowanie. Ważne jest, aby przed sadzeniem pąki na sadzonce nie były budzone, ale jeśli to już się wydarzyło, procedura zostaje odroczona do końca lata.

Uwaga: Ze względu na możliwość pominięcia czasu odpowiedniego do sadzenia zaleca się kupowanie sadzonek z zamkniętym systemem korzeniowym, ponieważ można je z powodzeniem przechowywać przez kilka miesięcy.

Niezależnie od czasu należy odpowiednio przygotować glebę: uwolnić teren od chwastów, wykopać go i przygotować odżywcze podłoże humusu, superfosfatu i popiołu drzewnego.

Konieczne jest również sprawdzenie samych sadzonek i usunięcie wszystkich uszkodzonych i suchych części korzeni. Ponadto wskazane jest umieszczenie korzeni w roztworze środka tworzącego korzenie przez kilka godzin, aby stymulować aklimatyzację rośliny w nowym miejscu.

Wzór sadzenia bzu

Najlepiej wybrać pochmurny dzień lub wieczór do sadzenia sadzonek. Po przygotowaniu materiału sadzeniowego należy przejść bezpośrednio do pracy w ogrodzie.

Klasyczny schemat sadzenia bzu wygląda tak:

  • Wykop otwór o wielkości 50 * 50 cm.
  • Gleba odżywcza z otworu jest mieszana z kompostem lub humusem, superfosfatem i popiołem drzewnym. W sumie potrzeba około 20 kg materii organicznej, 20 g nawozu mineralnego i 300 g popiołu na roślinę. Ale jeśli gleba w miejscu jest kwaśna, ilość popiołu musi zostać podwojona.
  • Na dole otworu leżała warstwa złamanej cegły, która posłuży jako drenaż. Z góry wylać odżywcze podłoże, tworząc z niego mały pagórek.
  • Przygotowane drzewko umieszcza się na kopcu, jego system korzeniowy jest wyprostowany i pogłębiony w gruncie, tak aby szyjka korzenia wystawała 3-4 cm ponad powierzchnię ziemi.
  • Wgłębienie jest wypełnione mieszanką gleby, lekko ubite i obficie podlewane.

Należy poczekać, aż woda zostanie całkowicie wchłonięta przez ziemię i ściółkować łóżko. Pozwoli to utrzymać optymalną wilgotność gleby i zapobiec wzrostowi chwastów, co znacznie spowalnia wzrost młodych krzewów.

Instrukcje lądowania krok po kroku znajdują się w filmie.

Odległość między lilakiem podczas lądowania

Ten krzew ozdobny zapewnia szeroki zakres wyobraźni w projektowaniu ogrodu. Można go sadzić zarówno indywidualnie, jak iw grupach, ale jeśli chcesz uformować mocne i piękne krzewy, lepiej trzymać się w odległości 2-3 metrów między poszczególnymi sadzonkami (Rysunek 3).

Rysunek 3. Odległość między krzewami bzu podczas lądowania

W niektórych przypadkach bzy tworzą nawet żywopłoty, ale w tym przypadku rośliny będą potrzebowały bardziej ostrożnego karmienia. Jeśli masz możliwość utrzymania optymalnej odległości między roślinami, nie musisz aktywnie nawozić bzu, ponieważ otrzyma on wszystkie niezbędne składniki odżywcze z gleby.

Lądowanie bukietu

Ta metoda umieszczania krzewów jest praktykowana dość rzadko. Faktem jest, że gdy sadzenie bukietów sadzonki znajdują się bardzo blisko siebie, czasami - w tym samym dole. Pozwala to na tworzenie bujnych nasadzeń, ale dbanie o dorosłe krzewy będzie trudne, zwłaszcza dla początkujących.

Rysunek 4. Rozmieszczenie bukietów krzewów

Ponadto, gdy bukiet bukiet musi uwzględniać cechy odmian. Z reguły stosuje się w tym celu odmiany o niskim wzroście (Rysunek 4). Wysokie zasadzenie w podobny sposób jest niemożliwe, zwłaszcza w połączeniu z gatunkami o niskiej rosnącości.

Sadzenie bzu z zamkniętym systemem korzeniowym

Sadzonki z zamkniętym systemem korzeniowym mają jedną ważną zaletę w porównaniu ze zwykłym materiałem do sadzenia. Ponieważ takie rośliny są sprzedawane w specjalnych doniczkach, można je sadzić prawie o każdej porze roku: od wczesnej wiosny do jesieni.

Większość odmian jest odporna na suszę i zimno, ale nie toleruje stagnacji wilgoci w korzeniach. Dlatego należy starannie wybrać miejsce do lądowania. Powinien być dobrze oświetlony, ale jednocześnie zamknięty przed zimnym wiatrem i przeciągami. Ponadto lepiej jest wybrać obszary z luźną żyzną glebą.

Uwaga: Jeśli gleba w twojej okolicy nie spełnia tych wymagań, musisz kopać dziury, usunąć ziemię i zastąpić ją specjalną mieszanką żyznej gleby.

Głębokość i średnica otworu do lądowania powinny wynosić około 50 cm, ważne jest, aby ściany otworu były pionowe. Pożądane jest umieszczenie pojedynczych roślin w odległości 2 metrów od siebie, aby w procesie wzrostu mogły rozwinąć silny system korzeniowy.

Dno otworu jest wypełnione mieszaniną składników odżywczych, tworząc z niego mały kopiec. Drzewko jest instalowane pionowo w środku, jego korzenie są wyprostowane i sproszkowane pozostałą ziemią. W tym przypadku ważne jest, aby szyjka korzenia wystawała kilka centymetrów nad powierzchnię gruntu. Następnie ziemia wokół rośliny musi być starannie ubita, podlana, a po wchłonięciu wilgoci powinna zostać ściśnięta torfem lub trocinami, aby zapobiec odparowaniu wilgoci i rozprzestrzenianiu się chwastów.

Jak i co karmić bzu

Pomimo faktu, że liliowy jest bardzo wymagający pod względem wilgotności i żyzności gleby, nie wymaga specjalnej opieki. Latem ziemia jest podlewana, gdy wysycha, wydając do 30 litrów płynu na krzew, a także rozluźniając glebę, usuwając chwasty.

Górny opatrunek zależy od wieku rośliny. W pierwszych dwóch trzech latach młode okazy są karmione tylko niewielką ilością nawozów azotowych, a od drugiego roku zaczynają stosować mocznik lub azotan amonu (50 gramów na krzew).

Nawozy fosforanowe i potasowe należy stosować raz na 2-3 lata. Mogą być po prostu rozrzucone na powierzchni gleby, a następnie spędzić obfite podlewanie. Suplementy organiczne są również uważane za skuteczne, na przykład gnojowicę (1 część obornika na 5 części wody).

Zasady cięcia bzu, czy go ciąć

Ten krzew ozdobny potrzebuje przycinania tak jak inne rośliny w ogrodzie. Ale ten proces ma swoje własne cechy. Na przykład krzewy w wieku poniżej dwóch lat nie są w ogóle przycinane, ponieważ nie utworzyły jeszcze wszystkich gałęzi szkieletowych. Zaczynają tworzyć koronę dopiero od trzeciego roku, a proces ten trwa kilka lat (Rysunek 5).

Rysunek 5. Kształtowanie i odmładzanie przycinania krzewów

Przycinanie najlepiej wykonać wczesną wiosną, przed rozpoczęciem przepływu soków i przebudzeniem nerek. Aby to zrobić, wybierz 5-7 silnych i pięknych gałęzi, znajdujących się w równych odległościach od siebie. Pozostałe pędy i pędy korzeni są usuwane. Następnej wiosny odetnij połowę kwitnących gałęzi. Jednocześnie pozostałe pędy są również skracane, pozostawiając na nich nie więcej niż 8 pąków. Pomoże to stworzyć bujny i mocny krzew.

Uwaga: Równocześnie z przycinaniem formatywnym przeprowadza się zabiegi sanitarne, usuwając wszystkie suche lub uszkodzone gałęzie, a także pędy z objawami choroby.

Bzu można uformować nie tylko w postaci krzewu, ale także małego drzewa. Aby to zrobić, wybierz sadzonkę z pionowym pniem prostym i po posadzeniu jest nieco skrócona (do wysokości pnia). Gdy boczne gałęzie odrastają, tworzą się pędy szkieletowe, pozostawiając 5-6 najsilniejszych okazów przemieszczających się na boki. Jednocześnie korona jest oczyszczana z pędów rosnących wewnątrz i pędów korzeni. Stopniowo gałęzie szkieletowe staną się silniejsze, a dalsze przycinanie obejmie tylko środki sanitarne i regularne przerzedzenie korony.

Pędy korzeniowe

Rozmnażanie przez pędy korzeniowe (gałęzie) jest również uważane za skuteczną metodę uzyskiwania wysokiej jakości materiału sadzeniowego. Na tę wiosnę trzeba wybrać młodą pędówkę, która jeszcze nie zdążyła zdrewnieć, i przeciągnąć ją drutem miedzianym u podstawy i w odległości 80 cm.

Uwaga: Przy nadmiernym dociąganiu pędu ważne jest, aby nie uszkodzić jego kory, ponieważ w tym przypadku warstwowanie nie może się uspokoić.

Następnie przygotowaną gałąź umieszcza się w płytkim rowku (nie więcej niż 2 cm) i pozostawia końcówkę na powierzchni. Aby uciec nie jest zepchnięty na powierzchnię, należy go zamocować za pomocą kołków. Latem chwasty są regularnie podlewane, a wokół nich usuwane są chwasty (ryc. 7).

Rysunek 7. Specyfika reprodukcji przez warstwy korzeniowe

Gdy pędy uformowane na gałęzi osiągają wysokość 15 cm, hilling jest przeprowadzany do około połowy wysokości pędów. Gdy gałęzie rosną, ziemia jest wypełniona, a wraz z nadejściem zimnej pogody gałęzie są oddzielone od krzewu macierzystego i pocięte na kilka części, tak że każda z nich ma część korzeni. Następnie mogą zostać przeniesione do stałego miejsca, ale na zimę konieczne jest wyposażenie schronu w igły.

Uprawa nowego materiału do sadzenia przez szczepienie jest dość skomplikowanym procesem, w którym ogrodnik musi posiadać pewne umiejętności. Ale możesz natychmiast uzyskać dużą liczbę sadzonek o identycznej wysokości.

Rysunek 8. Cechy szczepienia bzu na magazynie

Do szczepienia za pomocą sadzonek lub pączków, a także jako zapasy przy użyciu ligatury lub węgierskiej odmiany krzewów. Aby to zrobić, użyj metody pączkowania nerki lub śpiącej nerki (lato lub wiosna). W drugiej połowie czerwca zaczynają przygotowywać kolbę: usunąć wszystkie pędy korzeniowe i skrócić pędy boczne, tak aby ich wysokość nie przekraczała 15 cm (ryc. 8).

Uwaga: Przycinanie tuż przed pączkowaniem nie może być wykonane, ponieważ rana nie będzie miała czasu na ciągnięcie, a sadzonka będzie zbyt słaba.

Przed szczepieniem wykonują obfite podlewanie przez 5-6 dni, a przed zabiegiem wytrzeć miejsce przyczepienia nerki wilgotną, czystą szmatką. Na stadzie na wysokości 3-5 cm od poziomu gruntu wykonuje się nacięcie w kształcie litery T o długości do 3 cm, delikatnie podnosi korę i wkłada nerkę lub wcina się w utworzony otwór. Następnie gałąź należy ostrożnie przewinąć taśmą lub folią w celu utrwalenia.

Kiedy sadzić bzy wiosną lub jesienią

Istnieje wiele opinii dotyczących najlepszych warunków sadzenia bzu. W rzeczywistości lądowanie można przeprowadzić od wiosny do jesieni, ale konieczne jest przestrzeganie pewnych zasad.

Po pierwsze, jeśli planujesz wiosenne zejście z pokładu, należy je ukończyć przed rozpoczęciem przepływu soków i przebudzeniem nerek.

Po drugie, podczas letniego lądowania przewaga powinna przypadać na połowę lipca. W tym czasie krzaki zaczynają przygotowywać się do okresu odpoczynku i normalnie tolerują przeszczep.

Jeśli wybrałeś upadek jako okres sadzenia, odbywa się on do połowy września. W tym okresie jest jeszcze dość ciepło i nie ma nocnych mrozów, więc sadzonki będą miały czas zakorzenić się przed nadejściem zimnej pogody.

Jak sadzić bzu.

W zależności od rodzaju i odmiany sadzonych roślin odległość między sadzonkami bzu powinna wynosić od 2 do 3 metrów. Jak sadzić bzu w ogrodzie? Najpierw musisz przygotować doły do ​​lądowania z czystymi ścianami. Wielkość dołów w glebach o dobrej lub przeciętnej płodności powinna wynosić 50x50x50 cm, a po posadzeniu w glebie piaszczystej lub ubogiej, rozmiar jest podwojony, z oczekiwaniem, że po zasadzeniu dół zostanie wypełniony żyznym podłożem składającym się z próchnicy lub kompostu (15-20 kg ), superfosfat (20-30 g) i popiół drzewny (200-300 g). Jeśli gleba w miejscu jest kwaśna, ilość popiołu jest podwojona.

Na dnie lądowiska leżała warstwa materiału drenażowego (glina ekspandowana, gruz, cegła łamana), która wylała wzgórze żyznej mieszanki gleby. Sadzonka jest ustawiona na środku dołu na wzgórzu, wyprostowała korzenie i wypełniła dół z podłożem do góry. Корневая шейка саженца должна оказаться выше уровня поверхности на 3-4 см. После посадки растение обильно поливают, а когда вода впитается, приствольный круг мульчируют слоем перегноя или торфа толщиной 5-7 см.

Вредители и болезни сирени.

W przypadku szkodników i szkodliwych mikroorganizmów, liliowy jest prawie niezniszczalny, ale w pewnych okolicznościach mogą go uderzyć mączniak prawdziwy, martwica bakteryjna, wertykulacja i zgnilizna bakteryjna, a także roztocza liści lub pąków, ćma jastrzębia, ćma liliowa i kret mola.

Bakteryjne, lub martwica bez sodu objawia się w sierpniu: zielone liście bzu stają się popielato-szare, a młode pędy stają się brązowe lub brązowe. Aby uniknąć uszkodzeń, konieczne jest rozrzedzenie korony rośliny, zwiększając jej wentylację, usuwając chore obszary i zapobiegając pojawianiu się szkodników na bzu. Jeśli porażka jest zbyt silna, krzak będzie musiał zostać wykorzeniony.

Bakteryjna zgnilizna wpływa na liście, pędy, kwiaty i pąki bzu. Może również pojawić się na korzeniach w postaci wilgotnych, szybko rosnących plam. W wyniku rozwoju choroby liście tracą swój turgor i wysychają, ale nie odpadają natychmiast, pędy wysychają i wyginają się. 3-4 zabiegi z bzu tlenkiem miedzi w odstępie 10 dni pomogą Ci poradzić sobie z chorobą.

Mączna rosa jest wywoływana przez grzyby i łatwo infekuje zarówno młode, jak i dojrzałe rośliny: liście są pokryte luźno szarawo-białym kwiatem, który staje się gęsty i zmienia kolor na brązowy w miarę postępu choroby. Choroba postępuje w suchym gorącym lecie. Gdy pojawiają się pierwsze oznaki choroby, obszary dotknięte chorobą muszą zostać pocięte i spalone, a krzew poddany działaniu preparatu grzybobójczego. Wczesną wiosną glebę należy wykopać wybielaczem w ilości 100 g na m², starając się nie zakłócać bzu.

Więdnięcie pionowe - także choroba grzybicza, z której liście bzu koagulują, pokrywają się rdzawymi lub brązowymi plamami, wysychają i opadają. Suszenie zaczyna się na szczycie krzewu i postępuje bardzo szybko. Aby zatrzymać chorobę, należy spryskać krzew roztworem 100 g mydła i 100 g sody kalcynowanej w 15 litrach wody. Skuteczne jest również leczenie chorej rośliny lekiem Abiga-Peak. Obszary dotknięte chorobą należy przyciąć i spalić opadłymi liśćmi.

Liliowa ćma jastrzębia - Bardzo duży motyl z marmurowym wzorem na przednich skrzydłach, prowadzący nocny tryb życia. Na etapie gąsienicy jest również dość duży - do 11 cm długości. Można go również rozpoznać po gęstym wzroście w postaci rogu w tylnej części ciała. Nie tylko bzy, ale także kalina, tawuła, popiół, porzeczki i winogrona mogą stać się ofiarami ćmy jastrzębia. Zniszcz szkodnika przez traktowanie jednoprocentowym roztworem Phthalofos.

Liliowa pieprzowa ćma żyje w jasnych lasach i żywopłotach. Daje dwa pokolenia w jednym sezonie. W wyniku aktywności życiowej małych gąsienic z liści pozostają tylko żyły zwinięte w rurkę, a pąki, kwiaty i pąki znikają całkowicie. Zniszcz szkodnika można leczyć liliowym Carbofos lub Fozalonom.

Roztocza bzu liścia - mały owad ssący soki z dolnej strony liści bzu, dzięki czemu wysycha i brązowieje. Duża liczba kleszczy może zniszczyć duży krzew bzu w ciągu dwóch tygodni. Aby temu zapobiec, należy traktować roślinę na liściach roztworem miedzi lub siarczanu żelaza, nie zapomnieć o rozcieńczeniu korony, nakarmieniu buszu nawozami potasowo-fosforowymi i spaleniu opadłych liści jesienią.

Roztocza liliowego spędza życie w pąkach roślin: je w nich sok i zimy. W rezultacie pąki są zdeformowane, liście i pędy ich słabną i słabo rozwinięte, liliowiec przestaje kwitnąć i może umrzeć. Aby uniknąć takich konsekwencji wczesną wiosną, gdy tylko mróz minie, usuń suche liście i podstawowe pędy spod krzaka, kopcie ziemię w okręgu koło na pełnym bagnecie z przewróceniem ziemi i przetwarzaj bzu za pomocą roztworu siarczanu miedzi.

Ćma górnicza wpływa na liście roślin, dlatego najpierw pokrywają się ciemnobrązowymi plamami (minami), a po pewnym czasie koagulują w rurce, jakby z ognia. Chore krzewy przestają kwitnąć i giną przez rok lub dwa. Niszczą szkodników obfitym traktowaniem liści płynem Bordeaux, roztworem Fitosporin-M lub Baktofit, a aby zapobiec, konieczne jest usunięcie i spalenie resztek roślin jesienią i głębokie wykopanie gleby przed mrozem i wczesną wiosną.

Jak propagować bzu.

Rozmnażanie nasion bzu prowadzone jest głównie przez specjalistów w szkółkach. W amatorskim ogrodnictwie bzu odmianowego rozmnażane przez szczepienie, nakładanie warstw i sadzonki. Oba sadzonki bzu własnego pochodzenia, wyrosłe z sadzonek i sadzonek oraz szczepione, są sprzedawane. Liliowy korzeń nie jest tak kapryśny jak szczepiony, łatwiej jest go odzyskać po mroźnych zimach, dobrze rozmnaża się wegetatywnie, a zatem jest trwalszy.

Liliowy po kwitnieniu

Dorosłe bzy zimują pięknie bez schronienia, ale system korzeniowy młodych sadzonek jest izolowany warstwą torfu i suchych liści o grubości do 10 cm. Odmiany bzu czasami zamarzają zimą, więc wiosną muszą przycinać zamrożone pędy.

Amur Lilac (Syringa amurensis)

- odporny na cienie higrofit rosnący w lasach liściastych północno-wschodnich Chin i Dalekiego Wschodu i preferujący dobrze nawilżone gleby. Liliowiec Amur jest drzewem o wielu łodygach z gęstą, rozłożystą koroną, osiągającą wysokość 20 m. W kulturze gatunek ten uprawiany jest jako krzew do 10 m. Liście bzu amurskiego, podobne kształtem do liści bzu, gdy kwitnące mają zielonkawo-fioletowy kolor latem są ciemnozielone u góry i jaśniejsze u dołu, a jesienią fioletowe lub pomarańczowo-żółte. Małe kremowe lub białe kwiaty z miodowym aromatem zbierają się w potężne wiechy do 25 cm długości, gatunek ten jest odporny na mróz, a zimy bez schronienia. Liliowiec Amur jest używany do nasadzeń pojedynczych i grupowych oraz żywopłotów. W kulturze widok z 1855 roku.

Lilac Meier (Syringa meyeri)

- kompaktowy widok do 1,5 m wysokości z małymi szeroko eliptycznymi liśćmi o długości 2-4 cm, zwężającymi się ku wierzchołkowi i urzęsionymi wzdłuż krawędzi. Na górnej stronie liście są ciemnozielone, nagie, na dolnej stronie są lżejsze i owłosione wzdłuż żył. Pachnące jasne, liliowo-różowe kwiaty są zbierane w kwiatostanach o długości od 3 do 10 cm. Roślina jest odporna na mróz.

Perski Lilac (Syringa x persica)

- Mieszanka afgańskiego bzu i drobno pokrojonego bzu. Jest to krzew do 3 m wysokości z cienkimi, ale gęstymi, szpiczastymi liśćmi lancetowatymi o długości do 7,5 cm i jasnofioletowymi pachnącymi kwiatami o średnicy do 2 cm, zebranymi w szerokie luźne wiechy. W kulturze tej hybrydy od 1640 roku. Zakład ma kilka popularnych form:

  • biały bez - odmiana z kwiatostanami białych kwiatów,
  • czerwony - formować z czerwonymi kwiatami,
  • rozcięty liść - karzeł perskiego bzu o rozłożystych gałęziach i małych ażurowych liściach pierzasto-klapowanych.

Chiński liliowy (Syringa x chinensis)

jest hybrydą między bzem pospolitym a bzem perskim. Wyhodował ten gatunek we Francji w 1777 roku. Liliowiec chiński ma 5 m wysokości, ma liście jajowate i lancetowate o długości do 10 cm i pachnące kwiaty o średnicy do 18 mm o intensywnym odcieniu bzu w pąkach i czerwonawo-purpurowe po kwitnieniu, zebrane w opadające wiechy o szerokiej piramidy do 10 cm długości. Popularne formy chińskiego bzu to:

  • podwójnie - fioletowy frotte,
  • bladofioletowy,
  • ciemny fiolet - najbardziej spektakularna odmiana chińskiego bzu.

Hiacynt liliowy (Syringa x hyacinthiflora)

- hybryda uzyskana przez Viktora Lemoine'a z krzyżowania bzu liściastego ze zwykłym bzem. Liście tego gatunku hybrydowego są w kształcie serca lub szeroko jajowate, z ostrym wierzchołkiem. Jesienią zmieniają kolor z ciemnozielonego na brązowo-fioletowy. Kwiaty tego gatunku przypominają kwiaty bzu zwyczajnego, ale są zbierane w bardziej luźnych i małych kwiatostanach. W kulturze widok z 1899 roku. Najbardziej spektakularna jest forma frotowa tej hybrydy, ale oprócz niej ten gatunek jest reprezentowany przez takie odmiany bzu:

  • Esther Staley - roślina o purpurowo-czerwonych pąkach i pachnących kwiatach o jasnobrązowym odcieniu do 2 cm średnicy z płatkami pochylonymi do tyłu. Kwiaty są kwiatostanami do 16 cm,
  • Churchill - czerwono-fioletowe pąki tego bzu stają się srebrzysto-fioletowymi pachnącymi kwiatami z różowym odcieniem,
  • Pociągnij chwałę - odmiana o bardzo dużych prostych fioletowych kwiatach o średnicy do 3,5 cm, stanowiących gęste kwiatostany.

Jeśli chodzi o bzu pospolitego, który jest w kulturze od 1583 r., Reprezentuje go wiele odmian selekcji krajowej i zagranicznej. Na przykład:

  • Czerwony Moskwa bez - odmiana z pąkami o purpurowo-fioletowym odcieniu i ciemnopurpurowych pachnących kwiatach o średnicy 2 cm z jasnożółtymi pręcikami,
  • Violetta - znana od 1916 r. odmiana z ciemnopurpurowymi pąkami i jasnofioletowymi półpełnymi i podwójnymi kwiatami o średnicy 3 cm, zapach kwiatów jest słaby,
  • Pierwiosnek - żółty liliowy: pąki są zielonkawo-żółte, a kwiaty są jasnożółte,
  • Zgoda - wysoki, prosty krzew tej odmiany ozdobiony jest ażurowymi koraloworóżowymi pachnącymi kwiatostanami o długości do 30 cm i dużymi, owalnymi, lekko pofałdowanymi liśćmi.

Oprócz tych opisanych, odmiany bzu w ogrodzie, takie jak Belle de Nancy, Monique Lemoine, Amethyst, Ami Shott, Wezuwiusz, Vestalka, Galina Ulanova, Jeanne d'Arc, Cavour, Arktyka Radziecka, Obrońcy Brześcia, Kapitan Balte, Katerina Khavemeyer , Kongo, Leonid Leonov, Madame Charles Suchet, Madame Casimir Perier, Dream, Miss Ellen Wilmott, Montaigne, Nadzieja, Światła Donbasu, Pamięć Kolesnikowa, Sensacja, Charles Joly, Celia i wiele innych.

Jeśli chodzi o gatunki bzu, w kulturze, oprócz tych opisanych, można znaleźć bzy pekińskie, zwiędłe, japońskie, Preston, Juliana, Komarov, Yunnan, szczupłe włosy, wełniste, Zvegintsev, Nansen, Henryk, Wilk i aksamitne.

Obejrzyj film: Jak przyciąć Bez? #zielonepogotowie (Czerwiec 2020).

Загрузка...

Pin
Send
Share
Send
Send