Kwiaty ogrodowe, rośliny i krzewy

Róża angielska: opis, sadzenie i pielęgnacja

Pin
Send
Share
Send
Send


Bujne duże pąki, jakby wywodzące się ze starych obrazów, mocny aromat, piękne kolory pąków, z których niektóre zmieniają kolor podczas kwitnienia, okrągły kształt - angielskie róże ogrodowe Austina łatwo rozpoznać po tych znakach.

Historia i opis

Te wspaniałe kwiaty pojawiły się dzięki długotrwałej ciężkiej pracy angielskiego hodowcy Davida Austina.

„Pat Austin” - odmiana pochodzi od małżonka hodowcy, a jego miedziano-pomarańczowe pąki po otwarciu żółkną. Krzew do 120 cm Kwitnie wielokrotnie w lecie, zapach to róża herbaciana.

„Claire Austin” - otrzymał imię córki hodowcy. Długość gałęzi sięga 2,5 m, bicze są ozdobione kwiatami od samego dołu krzewu do korony, co pozwala pięknie ozdobić łuki i altanki.

Teren

Wybierając miejsce do sadzenia angielskiej róży i planując pielęgnację, rozważ rozmiar krzewu, rodzaj łodygi i kompozycję ogrodu:

  • róże wspinaczkowe muszą być wspierane
  • klomby - odpowiednie dla klombów średniej wielkości,
  • bush - aby stworzyć żywopłot,
  • okrywa gruntowa - aby stworzyć elegancki „dywan” z jasnych pachnących kwiatów.

Kwiaty mogą rosnąć na słabej glebie, ale podlegają poluzowaniu, ściółkowaniu i nawożeniu gleby. Gleba powinna być:

  • oddychająca, luźna, z dobrym drenażem,
  • zapłodniony, najlepiej - obrzęk obornika i mączki kostnej.
Warstwa nawozu na dnie otworu wynosi co najmniej 2 cm, a warstwa włókniny jest wstępnie umieszczana na dnie studzienki, aby zachować żyzną warstwę.

Przygotowanie sadzonek i dat sadzenia

Optymalny czas sadzenia sadzonek z otwartym systemem korzeniowym to jesień, ostatni tydzień września to początek października. Sadzonki muszą się zakorzenić i przystosować do nowego miejsca na stałe mrozy.

Wzór lądowania

Do sadzonek przygotuj głębokie, 50 cm i szerokie otwory. Muszą być tak ustawione, aby wyhodowane krzewy harmonijnie się rozwijały i tworzyły piękną kompozycję. David Austin sam oferuje klasyczny schemat sadzenia, 3-5 3-5 sortowanych roślin, zalecana odległość między nimi wynosi 0,5 m. Jednocześnie sadzonki nie powinny być zbyt blisko, aby zakłócać cyrkulację powietrza wokół gałęzi.

Jak podlewać

Róże są podlewane w zależności od rodzaju, stanu gleby i warunków pogodowych. Lepiej jest podlewać ogród różany wieczorem, aby w nocy woda przedostała się do gleby i nie wyparowała z jej powierzchni. Przybliżona ilość wody:

  • róże krzewów - 5 litrów na 1 krzak,
  • wspinaczka - do 15 litrów na krzew.

Jak przycinać rośliny

Klasyczna forma korony jest zaokrąglona. Przycinanie krzewów przez cały sezon:

  • pierwsze przycinanie - wiosną przed przebudzeniem roślin,
  • latem szczyty młodych pędów są przypinane do bujnych gałęzi,
  • przerośnięte pędy i pąki kwiatowe odcięte.

Przygotowanie róż na zimę

Przed zimowaniem przeprowadza się przycinanie niedojrzałych pędów. W celu dojrzewania pod koniec lata pąki kwitnienia są odcięte. Krzewy są ogrzewane metodą suszenia na powietrzu: włóknina na ramie pokrywa część nadziemną rośliny, krawędzie materiału są dociskane do ziemi, trochę trocin i ziemi wylewa się z góry.

Niskie krzewy są całkowicie pokryte ściółką (trociny) i pokryte świerkowymi gałęziami lub włókninami.

Zalety i wady odmian

Wśród zalet angielskich róż Austin Uwaga:

  • spektakularne pąki, ciekawe kolory,
  • długi kwiat, silny aromat,
  • odporność na choroby i mróz.
Do wad należy konieczność starannego wyboru miejsca do sadzenia i schronienia krzewów na zimę, co wymaga kosztów i wysiłku, zwłaszcza w przypadku dużych okazów.

Jak powstała ta odmiana?

W połowie ubiegłego wieku hodowca lubi David Austin postanowili stworzyć nowy kwiat, który wyglądałby jak stare róże krzewów, ale jednocześnie miał silny zapach i wyrafinowane pąki.

Hodowca stanął przed zadaniem łatwego sprowadzenia nowej odmiany róż i ich zrobienia ponowne kwitnienie i takie, że mogą normalnie rosnąć w różnych strefach klimatycznych. David Austin zauważył, że odmiany vintage nie mają żółtych lub pomarańczowych kolorów, to właśnie chciał naprawić naukowiec.

Do hodowli wybrano odmiany takie jak Belle Isis i Le Grasse. Pierwsza angielska róża urodziła się w 1961 roku i była bardzo podobna do piwonii.

Jakie cechy angielska róża wzięła od swoich przodków?

Kwiaty odziedziczyły następujące cechy:

  • mocne i odporne łodygi
  • dobre tempo wzrostu
  • kwitną przez cały sezon
  • dobra odporność na choroby i szkodniki.

Pomimo faktu, że te rośliny wzięły wiele rzeczy od swoich przodków, mają swoje własne cechy charakterystyczne. Tak więc takie kwiaty są uniwersalne, ponieważ angielskie róże są prezentowane w szerokiej gamie kolory i kształty.

Kwiaty, które wyprowadził David Austin, mają swoje wady, o których należy pamiętać przed posadzeniem. Do tych wad należą następujące niuanse:

  • Niektóre odmiany nie zawsze mogą same otworzyć płatki, więc czasami ogrodnik musi to zrobić sam,
  • Same kwiaty są bardzo ciężkie, więc czasami pąki mogą upaść z powodu własnej grawitacji.

Ogólny opis zakładu

Wyhodowane kwiaty David Austin, bardzo podobny do takich starych odmian jak kwiaty Bourbon i galijskie, a także albu.

Mają następujące cechy:

  1. kształt kwiatu w postaci szklanki,
  2. czyste i delikatne kolory
  3. soczysty i niezapomniany aromat,
  4. dobra odporność.

Odmiany

Najbardziej popularne odmiany róży Davida Austina mają następujące cechy tytuły:

  • Brat Benjamina - Niski krzew, który jest bezpretensjonalny w pielęgnacji i dobrze przeciwstawia się mączniakowi. Płatki tej rośliny często mają czerwone lub pomarańczowe odcienie.
  • William Shakespeare 2000 - ta róża rośnie w prostym buszu. Kwiaty mają ciemny czerwony kolor. Odmiana ta wyróżnia się długim kwitnieniem.
  • Abraham Derby - jego zakres kolorów waha się od miedzi do moreli. Waga główki kwiatu może być duża, więc lekkie odkształcenie nie jest wykluczone.
  • Graham Thomas to roślina o jasnożółtych kwiatach i długich kwiatach.
  • Charlotte - ta róża wyróżnia się żółtymi kwiatami frotte. Ta odmiana toleruje zimno.
  • William Maurice to roślina, która ma różyczkowe kwiaty w kształcie rozety. Bliżej środka koloru pąka bardziej nasycony, a na zewnątrz może być biały. Kwiat jest dobrze odporny na plamienia i mączniaka prawdziwego, ponieważ normalnie toleruje wysoką wilgotność i długie deszcze.

Sadzenie i pielęgnacja

Nawet początkujący ogrodnik może posadzić ten kwiat, wystarczy trzymać się elementarnego zasady i zalecenia.

Przed sadzeniem należy pociąć korzenie i pozostawić je w wodzie na jeden dzień. Zbiornik, w którym sadzisz roślinę, powinien mierzyć 50x50. Aby roślina lepiej się osiedliła, do dołu do sadzenia dodaje się próchnicę i kompost, które następnie miesza się z ziemią i obficie oblewa wodą. W celu lepszego ukorzenienia po posadzeniu należy wypuścić krzew.

Funkcje opieki

Opieka nad taką rośliną praktycznie nie różni się od opieki nad innymi odmianami róż. Standardowy kompleks środków opieki obejmuje podlewanie, nawożenie, pielenie i zapobieganie chorobom oraz występowanie szkodników.

Woda powinna krzaki jak wysychająnajlepiej robić wieczorem. Jeden krzew róży potrzebuje około 5 litrów wody, a dla gatunków wspinaczkowych potrzeba 15 litrów wody.

Nawożenie rośliny wymaga więcej przed kwitnieniem. Do nawożenia można użyć nawozu, który zawiera azot w swoim składzie.

Podczas kwitnienia roślina może być zasilana nawozami fosforanowymi lub potasowymi.

Podobnie jak inne krzewy różane, ten gatunek potrzebuje okresowe przycinanie. Stare, chore i słabo rozwinięte łodygi należy usunąć. Po usunięciu wszystkich niepotrzebnych gałązek możesz zacząć formować krzew. Jeśli potrzebujesz niskiego krzewu, wtedy gałęzie są cięte o połowę, ale jeśli potrzebujesz wysokiego i dużego krzewu, łodygi powinny być cięte o jedną trzecią. Należy pamiętać, że odmiany wspinaczkowe należy przyciąć na długość. Przycinanie jest konieczne, aby utworzyć nowe pędy, mocniejsze i zdrowsze.

Jak przygotować roślinę na zimę?

Kwiaty, które wyprowadził David Austin, są dość delikatne niezbyt dobrze tolerowane przymrozki, z niewłaściwym przygotowaniem zimowym, mogą umrzeć.

Ważne jest, aby prawidłowo dbać o roślinę przez cały sezon, róża musi otrzymać odpowiednią ilość składników odżywczych, aby była zdrowa i silna zimą.

Jesienią poczekaj, aż róża wyblaknie, liście opadną, nie musisz samodzielnie przycinać pąków ani liści, ponieważ możesz przerwać dojrzewanie pędów. Wraz z nadejściem pierwszej zimnej pogody należy usunąć niedojrzałe boczne łodygi i stopniowo zacząć przygotowywać roślinę do zimy.

Całkowicie przykryć krzew powinien być tylko wtedy, gdy występuje stała niska temperatura - poniżej 0 ° C, ale nie mniej niż -10 ° C Zwróć uwagę, aby stworzyć schronienie nad krzakiem jest możliwe tylko po wyrzuceniu.

Aby stworzyć schronisko zimowe, możesz użyć następujących materiałów:

  • panele piankowe,
  • płyty ze sklejki
  • ruberoid.

Po zrobieniu ramki z jednego z powyższych materiałów powinieneś ją wypełnić suche liście, próchnica lub wióry. Tkactwo należy układać na ziemi i przykrywać grubą warstwą liści.

Górna warstwa pokrycia to folia lub pokrycia dachowe. Taka konstrukcja pomaga chronić roślinę przed silnymi mrozami, powinna być usunięta tylko wtedy, gdy stabilna temperatura jest wyższa niż 0 ° C.

Choroby i ich zapobieganie

Pomimo faktu, że róże Austin mają dobrą odporność na choroby, czasami mogą nadal cierpieć na dolegliwości.

Jakie choroby występują najczęściej i jak zapobiegać ich rozwojowi?

Antracoza

Objawy pojawienia się tej choroby - obecność małych czarnych plam. Proszę zauważyć, że ta choroba dotyczy tylko łodyg, więc problematyczne jest zidentyfikowanie czarnej plamy. Zakażona roślina zaczyna słabo rosnąć, deformować się i wkrótce umiera. Aby temu zapobiec, należy podjąć środki zapobiegawcze. Spryskaj roślinę roztworem dziewanny lub popiołu lub użyj roztworu manganu. Dwa razy w sezonie roślina powinna być zapylana popiołem drzewnym.

Rust

Często ta choroba zaczyna pojawiać się bliżej połowy wiosny, kiedy róża otwiera pąki. Pierwszy znak choroby - powstawanie wzrostów. Rdza aktywnie zaczyna się rozwijać przy mokrej pogodzie, zaczyna się rozprzestrzeniać w buszu w postaci żółtych plam. W końcu rdza pokrywa całą roślinę.

Aby zapewnić pojawienie się tej choroby, konieczne jest terminowe usuwanie opadłych liści nie tylko jesienią, ale także w miarę osiadania przez cały sezon.

Wykorzystanie angielskich róż w projektowaniu krajobrazu

Ze względu na łatwość sadzenia i uprawy ten rodzaj roślin jest bardzo często wykorzystywany do dekoracji ogrodów i działek domowych. Niektóre odmiany doskonale nadają się do formowania żywopłotów. Róże krzewów służą do uzupełniania rabatek kwiatowych, chociaż mogą rosnąć samodzielnie. Angielskie róże czują się dobrze zarówno w doniczce, jak i na otwartym polu.

Historia serii

Angielskie róże David Austin urodziły się w bardzo ciekawy sposób. W połowie XX wieku (mówimy o latach pięćdziesiątych) Austin, będąc we Francji, zwrócił uwagę na starożytne gatunki róż, które urzekły go swoim pięknem i elegancją.

To właśnie zainspirowało hodowcę do wydobycia różnorodnych kwiatów, które były nowoczesne i jednocześnie przypominają mglisty romantyzm starożytności.

Głównym zadaniem Austina było zapewnienie, że w procesie selekcji angielska róża parkowa zachowa swój wygląd i niepowtarzalny delikatny aromat. Klasyczni przedstawiciele zyskali nowe cechy: hodowca osiągnął swój rozkwit przez cały sezon letni, a także stopniowo wyselekcjonował bardziej odporne i mało wymagające okazy.

Nawiasem mówiąc: zanim pojawiła się róża Austin w całej swej urodzie i różnorodności, stare odmiany nie miały koloru żółtego ani pomarańczowego. David zadbał również o to, by to naprawić.

W 1961 r. Po raz pierwszy „opublikowano” nową różę, stworzoną przez specjalistę. Nazywał się „Constance Spray” i został uzyskany przez skrzyżowanie jednego z nowoczesnych gatunków ze starym kwiatem z Galle.

Wyglądem i kolorem ten okaz przypomina dużą piwonię, jego zapach jest podobny do zapachu mirry, a pąki są duże, w kształcie eleganckich misek. Widok „Constance Spray” jest nadal uwielbiany w środowisku ogrodniczym - pomimo tego, że kwitnie tylko raz w sezonie letnim.

Przez ponad dwadzieścia lat Austin kontynuował pracę. W 1984 r. Odbyła się duża wystawa w angielskim mieście Chelsea, gdzie przedstawił ogółowi społeczeństwa pięćdziesiąt różnych odmian róż, wyhodowanych w wyniku wielokrotnych krzyżowań. Ciekawostką jest fakt, że zwykła dzika róża brała aktywny udział w selekcji.

Ogólna charakterystyka róż Austin

Róża angielska, której kolor ma godną pozazdroszczenia odmianę, jest odporna na ostry klimat, ale ma nieco staromodny i nostalgiczny wygląd. Róże Austina nie są zbyt wymagającym oświetleniem: wystarczy pięć lub sześć godzin opalania dziennie.

W swoich licznych wywiadach David Austin uwielbia powtarzać, że tworząc swoje kwiaty, szczególnie skupia się na kształcie pąków. Stara się mieć trzy główne formy:

Pragnąc zachować indywidualność swoich podopiecznych, hodowca stara się zapobiec pojawieniu się wśród nich gatunków o pąkach, które wyglądają jak ścięty stożek. Zapach kwiatów jest zawsze przyjemny i intensywny, a liczba odmian od dawna przekracza dwieście.

Aby jasno określić swoje priorytety, Austin przedstawił cztery podstawowe wymagania, które jego kwiaty powinny idealnie spełniać:

  • koniecznie piękny kształt
  • czystość palety kolorów,
  • trwały i przyjemny zapach,
  • wysoki poziom witalności.

Jeśli chodzi o zachowanie róż Austin w umiarkowanych szerokościach geograficznych Rosji, doświadczeni ogrodnicy zauważają następujące cechy ich wzrostu:

  • są odporne na mróz,
  • rosną znacznie wyżej niż w domu,
  • przeciwnie, niektóre odmiany są podatne na spowolnienie procesów wzrostu,
  • w drugim roku po posadzeniu kwitnienie jest mniej obfite,
  • Istnieje słabość gałęzi, ale po adaptacji wszystko wraca do normy.

Ważne jest, aby pamiętać, że „torfowiska” w pierwszym roku po posadzeniu nie różnią się intensywnością kwitnienia, ponieważ potrzebują czasu, aby dostosować się do nowego miejsca.

Najwyższe odmiany

Angielskie róże parkowe, charakteryzujące się wysokim wzrostem, mają rozetę lub miseczki. Wśród nich szczególnie godna uwagi jest korona księżniczki Małgorzaty, której wysokość może sięgać nawet 180 cm, kwiaty mają bogaty żółto-pomarańczowy kolor i wyróżniają się delikatnym aromatem z nutami owocowymi. Odmiana jest odporna na zakażenia grzybicze i inne typowe choroby róż.

Różnorodność Gertrude Jekyll może dorastać do dwóch metrów wysokości, ma różany kształt kwiatu i charakterystyczny przyjemny zapach olejku różanego. Kolor - nasycony, różowy, odporność na choroby - średnia.

Jasnoróżowa odmiana Spirit Of Freedom charakteryzuje się także kwiatem w kształcie rozety, który wydziela lekko cierpki, ale przyjemny zapach mirry. W rosyjskich szerokościach geograficznych może wzrosnąć do 150 cm wysokości.

Wszystkie wysokie odmiany angielskich róż są idealne do tworzenia żywopłotów - w tym róże wspinaczkowe Austin, charakteryzujące się elastycznymi i mocnymi gałęziami.

Róże do uprawy w pojemnikach

Dla tych, którzy chcą hodować piękny kwiat Davida Austina w pojemniku, róża Anny Boleyn może być dobrym rozwiązaniem. Ma rozetowy kształt okularów, delikatny różowy kolor i ledwie wyczuwalny zapach, który docenią ludzie, którzy nie tolerują silnych smaków.

Kwiaty Christophera Marlowe'a w róży i odcieniach przypominają wielką dziką różę z żółtawo-złotym środkiem. Mają zapach olejku różanego, są wysoce odporne na wszelkie czynniki środowiskowe.

Odmiana Grace wyróżnia się dużymi szkłami moreli, przypominającymi kształtem dalie. Podobnie jak Christopher Marlow, ma zapach olejku różanego.

Róże ze szczególnie dużymi okularami

Jak wiadomo, prawie każda angielska róża wyróżnia się dużym rozmiarem buszu i luksusowymi bujnymi kwiatami. Ale jeśli chodzi o rozwój największych przedstawicieli Davida Austina na twojej stronie, piękna Pani Maginch jest jedną z nich.

Głęboko różowe kwiaty charakteryzują się intensywnym wzrostem, a niepowtarzalny zapach, na przemian z nutami malinowymi, fascynuje niezwykłością. Lady of Maginch jest odporna na choroby i doskonale dostosowuje się do trudnych warunków pogodowych.

Tender Constance Spray ma jasnoróżowy kolor cupped flowers i lekko cierpki, ale przyjemny zapach mirry. Единственный ее минус — высокая восприимчивость к холодам и типичным заболеваниям, поэтому она нуждается в особо трепетном уходе.

Księżniczka Aleksandra z Kent wyróżnia się gęstym różowym kolorem i wyglądem przypomina dużą dziką różę. Jego zapach może się zmieniać w zależności od okresu kwitnienia: pojawia się pierwsza herbata, a nieco później - przyjemny owocowy aromat.

Jeśli istnieje potrzeba hodowania dużych angielskich okazów na miejscu, ważne jest, aby nie zapominać, że maksymalny rozmiar pąka i rozmiar krzewu zachwyci jego pięknem nie od razu, ale tylko kilka lat po zasadzeniu sadzonek w ziemi. Jeśli chodzi o dostępne w handlu odmiany róż Austin, najlepsze odmiany zawsze można zamówić osobno, w wyspecjalizowanych sklepach.

Czyste kolory

Istnieją róże Austin reprezentowane przez czyste kwiaty. Ich gamma jest następująca: klasyczna czerwień, biała róża, wiele kolorów żółtego do niezwykłego odcienia pomarańczowego. Jednym z najbardziej znanych przedstawicieli jest Graham Thomas. Jasnożółte okulary w kształcie miski wydzielają delikatny zapach olejku różanego. Znajdują się blisko siebie.

Claire Austin to delikatny biały kwiat o wyraźnym piżmowym zapachu i średnim poziomie stabilności klimatycznej. Warto również zwrócić uwagę na bogatą czerwoną odmianę Brightwite i różowego Brother Cadfael, uzyskaną przez skrzyżowanie z odmianą herbaty.

Wybór sadzonek do sadzenia

Jeśli chcesz hodować angielskie róże parkowe, powinieneś się martwić o to, gdzie możesz kupić dobre sadzonki i dokonać właściwego wyboru. Powinieneś kupić je tylko w wyspecjalizowanych sklepach lub kwiaciarniach: doświadczony sprzedawca pokrótce powie, jak należy sadzić róże. Wybierając, nie zaszkodzi skupić się na tym, że chcesz kupić róże Austin, które ciągle kwitną - wtedy sprzedawca natychmiast zrozumie, który rodzaj jest kwestionowany.

Wybierając sadzonki, należy zwrócić uwagę na fakt, że ich korzenie na kawałkach powinny mieć czysty biały kolor. Zdrowe łodygi są zielone, a nerki powinny być w stanie „uśpienia”.

Przechowywanie sadzonek

Aby angielska róża Davida Austina dobrze się zapuściła, sadzonki należy najpierw zaopatrzyć w wysokiej jakości pojemnik. Jeśli to możliwe, możesz wyposażyć domek letni w tak zwany prikop, który należy wykonać przed pierwszym uderzeniem mrozu.

Wybrane jest dowolne łóżko, na którym arkusz pianki lub poliuretanu ma grubość około 10 centymetrów. Zatem ziemia w rejonie Prikop w zimie nie zamarznie, a wiosną będzie idealnym miejscem do przechowywania sadzonek.

Jak tylko nadejdzie wiosna, śnieg jest wykopywany w miejscu prikopu, izolacja jest usuwana, a sadzonki są umieszczane w rowie, którego głębokość jest nie większa niż jeden bagnet łopaty.

Ponieważ ziemia w miejscu prikopa pozostaje miękka, nie zamarznie aż do wiosny. Sadzonki można bezpiecznie umieścić w rowie, zakopać, przykryć górę tą samą warstwą pianki, posypać śniegiem i spokojnie poczekać na korzystny czas na ich sadzenie. Metoda jest trochę czasochłonna, ale do przechowywania jest najbardziej niezawodna.

Prostszą metodą jest przechowywanie w konwencjonalnej lodówce. W tym przypadku korzenie powinny być zawinięte w wilgotny papier i owinięte w folię. Co tydzień należy sprawdzać stan sadzonek, aby uniknąć pleśni na korzeniach. Należy pamiętać, że jeśli są przechowywane w lodówce dłużej niż miesiąc, wskaźnik przeżycia może się znacznie pogorszyć.

Choroby angielskich róż

Najczęściej angielska róża ma dość różnych infekcji grzybiczych w przypadku, gdy lato było zbyt deszczowe lub właściciel podszedł za daleko z podlewaniem. Typowe choroby to wszelkiego rodzaju „plamienia”, które pojawiają się jako czarne, brązowe, rdzawe lub szare plamy na liściach, gałęziach i tułowiu.

Rosnąca mączka często występuje, gdy liście są pokryte lepkim szarawym nalotem i zaczynają gnić. Jeśli zauważy się oznaki zakażenia grzybiczego, pierwszą rzeczą do zrobienia jest usunięcie wszystkich dotkniętych chorobą części buszu i upewnij się, że je spalono, aby infekcja nie rozprzestrzeniła się dalej.

Do celów leczenia zaleca się stosowanie takich środków, jak roztwór mydła miedzianego, kompozycja Topsin, Bordeaux. Schemat zastosowania: sam krzew jest opryskany, a cała ziemia wokół jest obficie uprawiana.

Liczba zabiegów - od trzech do pięciu, odstępy między nimi - dziesięć dni. W celu zapobiegania jednej z kompozycji róży przetwarza się wiosną, przed kwitnieniem i przed schronieniem na sezon zimowy.

Krzewy na zimę

Zimowanie i wietrzenie zimnych róż Austin może, jeśli odpowiednio zorganizować je „zimowanie”. System korzeniowy jest pokryty kopcem składającym się z ziemi i trocin. Jego wysokość wynosi piętnaście centymetrów. Jeśli odmiana się wspina, jest usuwana z konstrukcji nośnej i sproszkowana w ten sam sposób.

Samo schronienie jest wykonywane po pierwszych regularnych mrozach. Krzewy pokryte są gęstą warstwą celofanu lub spunbondu, a aby zapobiec zafałszowaniu przez wiatr improwizowanej szklarni, można ją lekko przymocować za pomocą desek lub długiego grubego szalika.

Angielskie róże - „wina” - są piękne i dobrze zakorzeniają się w naszych szerokościach geograficznych. Dzięki odpowiedniej pielęgnacji i uprawie będą co roku zadowolić swojego właściciela ciągłym kwitnieniem i aromatem, który jest uosobieniem unikalnej epoki romantyzmu.

Charakterystyczne cechy angielskich róż

Ta grupa róż pojawiła się w wyniku skrzyżowania dwóch pozostałych - starej i floribundy. Nowe odmiany zawierają najlepsze cechy:

  • długie kwitnienie
  • obfitość kształtów i kolorów
  • silny uporczywy aromat
  • równomierny rozkład pąków na krzakach,
  • tolerancja cienia.

Angielskie róże - zdjęcia kwitnących żółtych pąków

Tradycyjnie kwitnienie występuje w dwóch falach - w połowie czerwca i późnym latem. Kwiaty większości odmian angielskich róż mają kształt miski, rozety lub pom-pom z dużą ilością płatków. Kwitnące płatki blakną w słońcu i rozjaśniają się, aw jednym buszu widać kwiaty różnych odcieni. Same krzewy wyróżniają się różnorodnością: wspinają się, rozrastają, krasnoludy, wysokie, grube i rzadkie. Z tego powodu angielskie róże są bardzo szeroko stosowane w projektowaniu ogrodów. Kolejną zaletą jest zapasy, które nie dają dzikich pędów z odpowiednim nasadzeniem.

Angielskie róże w projektowaniu krajobrazu

Bez względu na to, jak ciężko próbowali hodowcy, nie udało im się całkowicie pozbyć się nowych odmian wad róż i floribuny. Po pierwsze, w deszczową pogodę pączki nie otwierają się, a jeśli deszcz nie zatrzymuje się na kilka dni, większość kwiatów znika. Po drugie, ciepło jest również słabo tolerowane, kwiaty stają się mniejsze, wypalają się szybciej i kruszą. Po trzecie, wiele odmian ma słabą odporność na choroby, w wyniku czego dekoracyjność krzewów znacznie się zmniejsza. Ponadto ponowne kwitnienie w poszczególnych odmianach jest znacznie słabsze niż pierwsze.

Angielskie róże David Austin

Zalety i wady angielskich róż

Sadzenie angielskich róż

Aby kwiaty rozwijały się normalnie, miejsce dla nich należy wybrać bardzo starannie:

  • strona nie powinna być mocno dmuchana przez wiatr i być w głębokim cieniu,
  • Róże nie powinny być sadzone na nizinach iw miejscach o wysokim poziomie wód gruntowych,
  • Nie zaleca się sadzenia nowych krzewów w miejscu starych krzewów, gdzie czynniki powodujące choroby róż mogą pozostać w glebie.

Wskazówka! Jeśli nie jest możliwe znalezienie nowego miejsca dla sadzonek, należy wymienić warstwę gleby na głębokość co najmniej pół metra, a nawet lepiej - 70 cm. Należy to zrobić z wyprzedzeniem, aby przed sadzeniem gleba była dobrze zagęszczona i nie opadła pod nowymi krzewami.

Zasób angielskich róż jest bardzo bezpretensjonalny i mało wymagający dla gleby. Niemniej jednak, gliniaste gleby lekkie lub gliny bogate w próchnicę i nasycone tlenem są bardziej odpowiednie do sadzenia. Jeśli gleba jest zbyt gęsta i ciężka, konieczne jest wprowadzenie piasku do otworów do sadzenia, a także próchnicy lub kompostu w rozsądnych granicach. Nadmiar nawozu negatywnie wpłynie na rośliny. Słabe gleby piaszczyste wymagają poprawy poprzez dodanie materii organicznej i ziemi darniowej.

Do wiosennego sadzenia zaleca się przygotowanie jesienią. Kopanie powinno być głębokie, co najmniej 50 cm, z jednoczesnym wprowadzeniem próchnicy lub kompostu na pełną głębokość. Dawka nawozu wynosi 30 kg / m2. Żyzna gleba nie musi się nawozić, po prostu wykopać przed rozpoczęciem mrozu. Kwasowość gleby nie powinna przekraczać pH 5,5–6,5, w przeciwnym razie wymagane jest zastosowanie wapna w ilości 500 g / m2. Jeśli ziemia nie jest wystarczająco płodna i nawóz jest niski, należy ją zastosować bezpośrednio przed sadzeniem w dołach.

Optymalny czas sadzenia róż to okres od początku września do połowy października. Sadzenie wiosenne odbywa się zwykle od połowy kwietnia do 20 maja. Sadzonki dokładnie sprawdzają po przechowywaniu, suszone korzenie zanurza się w wodzie przez 5-6 godzin. Podczas sadzenia pędy należy skrócić do 6-8 pąków i całkowicie usunąć liście.

Krok 1 Przygotuj gliniany roztwór dla korzeni: na 10 części wody, weź trzy części gliny i obornika, dodaj dowolny stymulant warzywny i dokładnie wymieszaj.

Stosowanie nawozów mineralnych przed sadzeniem

Krok 2. Kopią otwór do sadzenia 40x40 cm i głębokość od 30 do 50 cm - w zależności od długości korzeni. Wypełnij dół następującym składem:

  • 2 wiadra ziemi ogrodowej,
  • 1 wiadro piasku, rozgniecionej gliny, torfu i próchnicy,
  • 2 małe garści superfosfatu,
  • 2 szklanki mąki kostnej i dolomitowej.

Krok 3. Woda wlewa się do dołu i pozwala namoczyć. Podczas wchłaniania wody korzenie zanurzane są w prawdziwym glinianym zacierze.

Krok 4 Opuść sadzonkę do dołu, delikatnie prostując korzenie. Granica stada powinna wynosić 7-10 cm poniżej poziomu gruntu i zaczyna wylewać glebę i zagęszczać ją rękami, aby korzenie nie miały pustek. Po zasypianiu ziemia depcze stopy i ponownie zrzuca wodę. Kiedy woda jest wchłaniana, krzew jest spudłowany do wysokości 10 cm, co pozwala dłużej utrzymać wilgoć i przyczynia się do przetrwania rośliny.

Stosowanie nawozów mineralnych przed sadzeniem

Jak prawidłowo sadzić różę

Cięcie, podlewanie i karmienie

Podlewanie róż po posadzeniu

Dla angielskich róż przycinanie jest koniecznością. Krzewy zaczynają się formować niemal od momentu sadzenia. Po przebudzeniu pąków wiosną i utworzeniu pierwszych pędów do 5 cm długości, ziemia z podstawy krzewu jest nabywana, gleba jest lekko rozluźniona i posypana trocinami, igiełkami sosnowymi lub słomą, aby zachować wilgoć. Gdy tylko łodygi się wzmocnią, krzew jest rozcieńczony, pozostawiając 3-4 pędy. Aby uzyskać najbardziej duże kwiaty, wyrosłe pędy są skracane o połowę, a jeśli pociąć łodygi o jedną trzecią, krzew zostanie pokryty pąkami. Odmiany wspinaczki są odcinane tylko o 1/5 długości. Wyblakłe pąki i zwiędłe róże muszą być natychmiast usunięte z buszu, aby ułatwić tworzenie nowych kwiatów.

Zaleca się przycinanie dorosłych krzewów w kwietniu, zanim kwitną pąki. Później przycinanie odkłada kwitnienie róży. Pacjenci, złamane, słabe i małe pędy muszą zostać usunięte bez żalu. Stare pędy drzewiaste są wycinane co 4-5 lat, co daje miejsce dla młodych pędów. Bardzo ważne jest, aby wziąć pod uwagę przy przycinaniu cech poszczególnych odmian, a instrukcje dotyczące formowania krzewu są zazwyczaj zawarte w opisach w katalogach.

Narzędzie do przycinania powinno być dobrze szlifowane, aby cięcie było jak najbardziej gładkie. Głupie przycinarki bardzo łatwo uszkadzają korę i przenoszą infekcję, w wyniku czego pędy zaczynają się kurczyć. Inna ważna zasada: cięcia należy wykonywać pod kątem i w odległości 5 mm od nerki. Umieść cięcie, pożądane jest, aby natychmiast potraktować trawnik ogrodowy lub roztwór dezynfekujący.

Przycinanie róż nożycami - zdjęcie

Angielskie róże są podlewane w miarę wysychania gleby: dla odmian wspinaczkowych wymagane jest do 15 litrów na krzew, dla zwykłych - 5 litrów. Podlewanie jest najlepsze w godzinach wieczornych, bronione przez stopienie lub wodę deszczową, ale użycie chlorowanej wody z kranu jest wysoce niepożądane. Nie trzeba nawilżać liści roślin również nie jest tego warte, z tej choroby rozwija się u róż. Nie można podlewać róży często i małymi dawkami, ponieważ powoduje to powierzchowne korzenie, które łatwo zranić podczas uprawy. Najbardziej optymalny schemat to raz na 4-5 dni przy suchej pogodzie. Gdy upłynie ciepło, woda do nawadniania powinna być brana tylko na ciepło, w przeciwnym razie zdolność absorpcyjna korzeni spada, roślina słabnie, pąki nie otwierają się. Przestań podlewać pod koniec sierpnia, a deszczowe lato miesiąc wcześniej.

Podlewanie i ubieranie róż

Krzewy są karmione co najmniej trzy razy w sezonie: suplementy zawierające azot są stosowane przed kwitnieniem, materia organiczna i złożone mikroelementy są wymagane podczas kwitnienia, a przed zimowaniem rośliny potrzebują nawozu zawierającego przede wszystkim fosfor i potas. Jeśli doły zostały wypełnione zgodnie z zasadami, w pierwszym roku nie można karmić róż.

W drugim roku dobry wynik daje karmienie ptasich odchodów lub infuzji dziewanny. Ściółka rozcieńczona wodą w stosunku 1:20, dziewanna 1:10. Infuzja jest stosowana tylko świeżo przygotowana. Aby poprawić strukturę gleby i lepiej przyswoić użyteczne elementy, glebę wokół krzewu należy ściółkować warstwą torfu o grubości do 8 cm, co chroni korzenie przed przegrzaniem i przyspiesza ich rozwój.

Opis angielskiej róży

Odmiany angielskich róż są bardzo różne od innych. Możemy dużo rozmawiać o ich zaletach.

  • mają specjalny kielichowy kształt kwiatów, harmonijną strukturę krzewu i szeroką gamę przyjemnych aromatów,
  • kwitną stale przez cały sezon
  • odporny na choroby
  • bezpretensjonalny dla warunków wzrostu,
  • nie wymagają zwiększonej uwagi
  • może zmieniać kształt i wygląd krzewu, w zależności od warunków.

Forma podwójnych kwiatów może być inna i przypominać pom-pom, miskę lub rozetę.

Róża angielska: reprodukcja

Najprostszym sposobem propagowania róż jest cięcie. Aby to zrobić, wybierz rozwinięty i zdrowy pęd pierwszej fali kwitnienia i pokrój go na sadzonki o długości 10 cm, a następnie puste miejsca należy zakopać w zacienionym miejscu i przykryć przezroczystymi kapslami. Możesz użyć górnej części plastikowej butelki z czapką. Odkręcanie pokrywy jest wygodne dla sadzonek wody i powietrza.

Róże wspinaczkowe są łatwiejsze do rozmnażania przez nakładanie warstw. Jedna z wyblakłych zewnętrznych rzęs musi być zgięta do ziemi, prikopat i naprawić drut. Wiosną tę sadzonkę można przesadzić na stałe miejsce.

Przygotowanie i sadzenie kwiatów

Rozważmy proces przygotowania i sadzenia drzewka na przykładzie angielskiej róży Falstaff. Zakupione sadzonki powinny być mocne, zdrowe, z elastycznymi korzeniami i zielonymi pędami (co najmniej 3 sztuki).

Najlepszym miejscem do lądowania jest słoneczny obszar, gdzie nie ma nagłych podmuchów wiatru. Nie sadzić róż na obszarach o wysokim poziomie wód gruntowych.

Wymiary studzienki są standardowe: szerokość - 70 cm, głębokość - 60 cm, do sadzenia przygotuj podłoże z piasku, gnijącego obornika, torfu i żyznej gleby. Zaleca się dodawanie specjalnych nawozów do róż i kieliszka popiołu drzewnego.

Rose Falstaff lepiej sadzić na wiosnę. Gleba powinna być podgrzana do minimum 14-15 stopni.

Przed sadzeniem drzewko namoczyć w wodzie z korzeniem. Procedura lądowania:

  1. Wlej kopiec ziemi na dno dołu.
  2. Ostrożnie wyprostuj korzenie.
  3. Przykryj korzenie ziemią, tak aby szyjka korzenia znajdowała się 3-4 cm pod powierzchnią.
  4. Aby dobrze ubić ziemię i wodę.
  5. Ściółkę z liśćmi, słomą, korą, skoszoną trawą.

Następnie stała opieka nad sadzonkami powinna obejmować regularne podlewanie, nawożenie i rozluźnienie gleby. Wskaźnik nawadniania - 10 litrów ciepłej wody pod każdym buszem raz w tygodniu. W pierwszym roku po posadzeniu nawożenie nie jest potrzebne.

Niuanse uprawy i opieki nad angielskimi różami

Dbanie o i uprawianie róż jest dość dużym wyzwaniem nawet dla początkujących. Jednak powinieneś znać niektóre niuanse.

Należy pamiętać, że w regionach, gdzie często pada deszcz, kwiaty frotte i kuliste mogą po prostu nie zostać ujawnione. Czasami ogrodnicy muszą to robić ręcznie, ostrożnie otwierając rzędy zewnętrznych płatków.

Młode rośliny potrzebują wsparcia, ponieważ ich cienkie gałęzie są mocno wygięte pod ciężarem bujnych kwiatów. Ale z biegiem lat problem ten znika, ponieważ pędy stają się mocne i mocne.

Od drugiego roku sadzenia należy zadbać o terminowe karmienie:

  • na wiosnę - gnijący obornik,
  • za 2-3 tygodnie - saletra amonowa,
  • w okresie pączkowania i kwitnienia - nawozy fosforowo-wapniowe.

Przekarmianie róż również nie jest tego warte, ponieważ mogą zmienić kolor na żółty i rzucić liście. Jesienią nie jest konieczne prowadzenie dodatkowego karmienia, aby nie sprowokować pojawienia się nowych pędów.

Aby róże miały piękny kształt, muszą być odpowiednio przycięte.

  1. Wczesną wiosną odetnij pędy o połowę, zanim pąki pęcznieją.
  2. Po kwitnieniu skrócić pędy o jedną trzecią.
  3. Latem szczypta młodych łodyg 5 cm.
  4. Zarośnięte gałęzie usuwają się całkowicie.
  5. Odetnij wyblakłe pąki.

Najbardziej zwycięską formą dla angielskich róż jest półkula.

Angielskie sadzenie róż, sadzonki

Sadzenie krzewów angielskich róż można wykonywać zarówno w dobrze oświetlonym miejscu, jak iw cieniu (czyli tam, gdzie słońce jest 4-5 godzin dziennie). Ta własność (możliwość wzrostu w cieniu) była własnością tylko grupy wspinaczkowej. Эта особенность объясняется климатом Англии, где преобладают туманы и небольшое количество солнечных дней.

По типу роста куста выделяют низкие, средние, высокие, распростертые, плетистые, густые и разреженные розы.

Итак, посадку «остинок» можно производит и в тени, хотя в солнечной стороне они быстрее развиваются (т.е. корни не находиться в сырости и избыточная влага будет испаряться, побеги не будут вытягиваться, потому что будут получать достаточно тепла и света). Aby rozwijać dobre angielskie róże, nie musisz być ekspertem, powinieneś postępować zgodnie z prostymi wskazówkami dotyczącymi opieki, a sam będziesz mógł zrealizować plan. Po pierwsze, musisz ostrożnie i prawidłowo wybrać odmianę róż David David, w zależności od tego, w jakiej odległości od róż i jak je wyciąć. Nie należy go sadzić w pobliżu drzew, silnie rosnących bylin lub innych krzewów, ponieważ korzenie zostaną stłumione, ponieważ nie będą miały wystarczającej ilości składników odżywczych i będą ograniczone w przestrzeni, konkurując w ten sposób o przetrwanie z systemem korzeniowym innych. W przypadku róż angielskich odpowiednia jest każda gleba, chociaż jest lepiej bogata w próchnicę, równowaga pH powinna mieścić się w zakresie 6,5, ale możliwe są wahania kwasowości ziemi. Przed sadzeniem doły są produkowane z wyprzedzeniem w nawozach (organicznych) i torfie. Korzenie sadzonek angielskich róż nie powinny być suche, więc moczymy je w wodzie (można wyciąć końcówki, aby uzyskać lepsze rozgałęzienie), można dodać więcej regulatorów wzrostu lub zdezynfekować w nadmanganianu potasu. Podstawa krzewu (miejsce szczepienia lub szyjka korzenia) jest zakopana 5-7 cm w ziemi Rodzaj podkładki dla hybryd Austin jest ważniejszy niż dla innych odmian, więc przyjrzyj się bliżej przy zakupie. Umieść róże angielskie na odległość, taką jak herbata hybrydowa (50–50 cm), kędzierzawa - 70 cm, 1 m od siebie.

Pielęgnacja angielskich róż

Jeśli chodzi o opiekę nad angielskimi różami Davida Ostina, przestrzegamy następujących zasad: nawóz, podlewanie, kontrola choroby. Nie zapomnij zrobić różnych nawozów od początku wzrostu (wiosna), stworzonych specjalnie dla róż, a następnie w czerwcu - nawozów azotowych dla zielonej masy i podczas tworzenia pąków - fosforu i wapnia. Uważaj, aby nie przenieść nawozu, w przeciwnym razie angielska róża zmieni kolor na żółty i zrzuci liście. Pod koniec lata nie należy karmić ziemi. Angielskie róże Davida Austina mają luźne drewno, co oznacza, że ​​są mniej odporne na zimę. W trosce o poprawę odporności na mróz potrzebna jest zrównoważona dieta (zwłaszcza przy upadku potasu), co pomoże w dojrzewaniu drewna. Dbanie o angielskie róże nie zapomnij o podlewaniu, ważne jest, aby gleba nie wysychała. W gorącym okresie zwiększa się częstotliwość nawilżania róż. Zwykle na jednym buszu idzie 4-5 litrów wody, na kręcone - 3 razy więcej. Podlewanie najlepiej wykonywać wieczorem, ponieważ nie będzie silnego parowania. Pogoda jest bardzo deszczowa lub zła dla gęstych „podwójnie spiczastych” doniczek. Taka zła pogoda rozwija choroby - szara pleśń. Aby ustalić, czy ta choroba zaatakowała różę, spójrz na pączek, będzie miał jasnobrązowy kolor na skrajnych płatkach, a po dotknięciu pączek upadnie. W tym przypadku pilnie wyciąć krzew do górnego rozwiniętego pąka. Jeśli po dotknięciu pąka zobaczysz, że nie spadł, musisz pomóc w jego ujawnieniu, usuwając wysuszone górne płatki (nie jest to szara pleśń). Tak więc w przypadku przedłużającej się deszczowej pogody kwiaty w postaci głębokiej miski lub warstwy mogą nie kwitnąć. Wskazane jest, aby wstrząsnąć krzakami podczas deszczowej pogody, unikając zatrzymywania wody między płatkami. Jest to jedna z wad klasy angielskich róż. Reszta złych cech „palca u nogi” nie jest bardzo odporna na choroby, młoda gałąź często wygina się mocno z ciężkich kwiatów (z czasem problem ten znika, ponieważ łodygi stają się nieelastyczne), niektóre gatunki nieznacznie kwitną. Zaleca się usunięcie zwiędłych kwiatów do pierwszego liścia, aby nadać impuls nowym pąkom. Okresowo przetwarzaj chemikalia roślinne. Jest to szczególnie skuteczne na początku sezonu, w rozwoju objawów chorób. Aby uzyskać więcej informacji na temat walki, zobacz sekcję dotyczącą opieki.

Nie ma dobrze zdefiniowanych zasad przycinania róż angielskich, jak w przypadku floribundy, herbaty hybrydowej, polianium, ponieważ mają one różne siły wzrostu: są niskie, średnie lub ogólnie duże. Jednak nadal musisz wyciąć, ponieważ w ten sposób powstało kilka sposobów. „Ostinki” kwitną wcześnie i są przycinane przed przerwą pąków, w kwietniu. Usuwają całkowicie słabe, małe, chore i pędy, które nie przetrwały zimy, nadal nie kwitną. Stare, sztywne łodygi (takie jak powstają za kilka lat) są cięte, aby mogły rosnąć młode, silne pędy. Róża angielska nie będzie w stanie dać nowych kwiatów ani ponownie zakwitnąć, jeśli nie wyciąć części gałęzi. Obrzezanie jest sztuką, jakbyśmy tworzyli rzeźbę, ustawiając krzak do pewnego kształtu, usuwając cienkie, słabe łodygi, odmładzając je. Na przyciętych gałęziach, nowych, młodych, silnych, dających dobry wzrost. Nie pozwól różom angielskim zarastać ani rozciągać się. Wszystko zależy od tego, jak chcesz widzieć krzew: albo mały z dużymi kwiatami (skrócony o połowę długości), albo duży z dużą liczbą pąków (cięty o jedną trzecią). Silne przycinanie da dobry kwiat, ponieważ siła wzrostu zostanie wydana między mniejszą liczbą kwiatów i staną się one większe, lepszej jakości i słabym krzewem. Nie musisz usuwać dużej ilości drewna, aby nie pozbawić krzaka pewnej objętości. Podano kilka wskazówek:

  • pionowy krzew może być poważnie przycięty, aby uniknąć wystawiania dolnych łodyg (połowa każdego pędu do zewnętrznego pąka)
  • dla wspinaczy, niech rosną naturalnie, usuń jedną trzecią każdego pnia (zewnętrzny pąk), z każdego pąka tworzą się nowe pędy, nie zapomnij usunąć słabych gałęzi
  • na rozległych krzakach odetnij każdą strzelaninę trzecią (do ext. Buds),
  • zakrzywione krzaki tną trochę (do jednej piątej lub czwartej każdego pnia), aby zachować szerokość i wysokość,
  • mały krzew, jak hybrydowe róże herbaciane, z powierzchni gleby o 15-20 cm.

Na zimę powinno to obejmować. Lepiej zimować w suchym powietrzu.

Opis angielskich róż

Pierwsze 12 odmian, wyhodowanych przez Austin, otrzymało najwyższą nagrodę w swojej ojczyźnie - „Znak Jakości” od Wspólnoty Ogrodniczej Królestwa Brytyjskiego. Od tego czasu prace nad rozwojem nowych odmian nie kończą się. Istnieje 200 odmian tej hybrydy. Sadzonki o różnych kształtach i kolorach kwiatów, herbaty, mirry, piżma i aromatu owocowego są uprawiane w szkółkach.

Ostinki - zwarte krzewy o wysokości 1,2–2 m lub pnące o wysokości 2–3 m. Roślina charakteryzuje się różnorodnością form kwiatostanów. To pompon, gniazdo, miska, a nawet stożek.

Botaniczny opis angielskich róż:

  • rośliny półcieniowe,
  • okres kwitnienia - czerwiec - wrzesień,
  • pojedyncze kwiaty lub zebrane w pędzel,
  • kwiatostany beżowy, kremowy, różowy, pomarańczowy, żółty,
  • zapach kwiatu zmienia intensywność w zależności od klimatu i pory dnia.

Liście form buszu są duże, błyszczące, w formach wspinaczkowych są małe, owalne i twarde. Roślina jest kapryśna, wymaga opieki, nie toleruje suszy i przedłużonego chłodzenia. Ponieważ odmiana została opracowana dla klimatu brytyjskiego królestwa, roślina lubi wilgoć, półcień, rozproszone światło i ciepłą zimę.

  • Abraham Derby - średnica kwiatu 14 cm, morela różowa. Jest uprawiana jako odmiana krzewu, odporna na zimno,
  • Thomas Graham - krzak o wysokości 2–3 m. Brzoskwiniowy kwiat frotte. Średnica 10 cm
  • William Shakespeare - krzew o wysokości 1,2–1,6 cm, fioletowe kwiaty frotte,
  • Princess Margaret to krzew o wysokości 1,5 m. Kwiaty frotte, pomarańczowy, publikujący aromat owocowy.

W Rosji uprawia się tylko odmiany odporne na zimę, na przykład Thomas Graham i Pat Austin.

Najczęstsze choroby to:

  • mączniak prawdziwy,
  • rdza,
  • czarna plama
  • peronosporoza.

Aby temu zapobiec, zaleca się okresowe rozpylanie.

Czasami róże są atakowane przez szkodniki - zielone mszyce, przędziorki, robaki, sawflies, wciornastki. Nie tylko uszkadzają roślinę, ale także tolerują różne choroby. W tym przypadku należy pilnie spryskać krzaki specjalnymi rozwiązaniami.

Technologia schronienia róż na zimę

Większość angielskich róż cierpi na mrozy do -16-20 stopni, ale w naszym regionie zimy są bardzo surowe. Dlatego w zimie z pewnością spud i gałęzie świerkowe. Jak tylko nadejdą przymrozki, zrób ramę i przykryj ją spanbondem. Pędy róż wspinaczkowych delikatnie usuwane, nakładane na poduszkę ze świerkowych gałęzi, okładka z liści i specjalnego materiału.

Wiosną upewnij się, że róża nie pererepila. Pożądane jest usunięcie części schronu, ale pokrycie roślin materiałem przed rozpoczęciem względnego ciepła.

Użyj w projektowaniu krajobrazu

W projektowaniu krajobrazu angielskie róże są używane wszędzie. Mogą stać się głównym obiektem ogrodu lub pełnić drugorzędną rolę. Właściwe przycinanie pozwala stworzyć z nich kwitnący żywopłot, który wygląda bardzo efektownie.

Doskonale współistnieją z krzewami iglastymi lub zimozielonymi. Niskie odmiany są wykorzystywane do ogrodnictwa kontenerowego, jako granica lub do rejestracji nasadzeń grupowych.

Najlepszymi sąsiadami w klombach są delphinium, naparstnica, veronica, szałwia, kocimiętka, geranium. Wiosną klomby z różami uzupełniają tulipany, piwonie, hiacynty.

Pin
Send
Share
Send
Send