Kwiaty ogrodowe, rośliny i krzewy

Jak uprawiać róże okrywowe: sadzenie, karmienie, przycinanie i rozmnażanie

Ogrodnicy uprawiali niskie, rozgałęzione odmiany róż już w XIX wieku. Ale dopiero pod koniec XX wieku bezpretensjonalne, mrozoodporne, długo kwitnące i bardzo dekoracyjne róże okrywowe zajął godne miejsce w arsenale mistrzów projektowania krajobrazu i ogrodników-amatorów.

Halloween (Hello)

Niski (około 50 cm), rozłożysty krzew. Wyróżniają się dużymi gęsto podwójnymi kwiatami, które podczas kwitnienia zmieniają kolor z ciemnoczerwonego na bogaty.. Kwiaty są bezwonne, ale z najbogatszą frotte wśród róż okrywowych. Odmiana odporna na mróz, odporna, bogato kwitnąca.

Swany

Krzewy są wysokie, 75-80 cm, rozłożenie Krone, średnica do 2 m. Róża Svani wyróżnia się zimozielonymi, małymi, błyszczącymi liśćmi i dużymi kwiatostanami baldaszkowymi.. Każdy zawiera do 20 podwójnych, biały z różowym środkiem, pachnące kwiaty. Krzew zimotrwały i bardzo dekoracyjny.

Ballerina (Ballerina)

Wysoka, do 2 m, krzak z zaokrągloną gęstą koroną. Zimotrwała, odporna na suszę i choroby. Kwitnie nieprzerwanie, nieprzerwanie, aż do mrozu. Proste kwiaty są zbierane w pędzelku. Białe płatki pośrodku, różowe na brzegach. Podczas kwitnienia kwiaty zwiększają swój rozmiar, nieco się rozjaśniają. Mają delikatny piżmowy aromat.

Amber San (Amber Sun)

Rozłożenie rozgałęzionych krzewów o wysokości i szerokości 50-60 cm. Opadające gałęzie. Małe półpełne pachnące kwiaty wszystkich odcieni żółci - od miedzi na początku kwitnienia do śmietany na końcu. Ceniony za długie kwitnienie, wesoła dekoracyjność, odporność na mróz i choroby róż.

Specyfika uprawy róż okrywowych

Te rośliny są rozdzielone na oddzielną grupę około 50 lat temu. Łączy kwitnące krzewy z szerokim pnącym lub lekko opadającym łukowatym pędem. Wysokość od 40 cm do 2 m, szerokość korony od 50 cm do 3 m .

Róże okrywowe

Rośliny są dobrze liściaste, liście są małe, błyszczące, tworzą gęstą zieloną koronę. Małe kwiaty podwójne, półpełne lub proste, zebrane w kwiatostany, pełne wdzięku i eleganckie.

Za zdolność do tworzenia gęstych kwitnących pokryć zwanych różami dywanów. Służy do tworzenia elementów krajobrazu i dekoracji ogrodowych, a więc nazywanych także krajobrazem.

Zalety wspólne dla róż okrywowych:

  • bezpretensjonalność, łatwość opieki,
  • odporność na mróz
  • odporność na choroby i szkodniki
  • obfity, długotrwały rozkwit
  • łatwa reprodukcja dzięki warstwowaniu
  • szybki wzrost i nabycie dekoracyjnego wyglądu,
  • od 2 lat likwidacji chwastów.

Są one sadzone wzdłuż torów, w niższej warstwie klombów, w rabatkah. Z ich pomocą tworzą kolorowe akcenty na trawnikach, ożywiają łagodne zbocza, zdobią ściany oporowe i tarasy. Kompaktowe odmiany świetnie wyglądają w doniczkach i wiklinowych koszach.

Daty lądowania i wybór miejsca

Róże dywanowe są sadzone wiosną lub wczesną jesienią, na długo przed początkiem mrozu. Wiosenne lądowania są preferowane w regionach pasa centralnego i na północydać roślinom czas na zakorzenienie się i wzrost siły.

Gleba jest wybrana żyzna, gliniasta, luźna, dobrze nawodniona i osuszona.

Konieczne jest dobre oświetlenie ogrodu różanego.. Nie koliduje z lekkim półcieniem w gorące popołudniowe godziny.

Jak sadzić

Odmiana jest wybierana według rozmiaru „dorosłego”.planowane użycie, umieszczenie na stronie.

Wiosna to najkorzystniejszy sezon do sadzenia

W przypadku różowego klombu wykop całą głębię lądowania na 2 łopatach bagnetowych.

Przygotuj doły o średnicy 50 cm i średniej głębokości 60-70 cm, ale o 10-20 cm dłuższe niż długość korzeni sadzonki. Aby posadzić krawężnik lub żywopłot, wykop wykop. Dno jest poluzowane na 25-35 cm.

Skróć pędy, pozostawiając 2-4 pąki na każdym. Wytnij wysuszone i uszkodzone korzenie. Umieść sadzonkę w dole pokrytym glebą. Każda warstwa ziemi jest podlewana.

Z góry gleba jest zagęszczana i ponownie obficie podlewana.

Młode krzewy są podlewane 2 razy w tygodniu, dorośli - 1 raz w ciągu 7-10 dni. Przepełnienie i przesuszenie jest niepożądane.

Karm się trzy razy w sezonie:

  • po pojawieniu się liści
  • po pierwszej fali kwitnienia i usuwania starych kwiatostanów,
  • wczesna jesień.

Pierwsze dwa razy tworzą złożone nawozy mineralne, trzeci - tylko fosforan i potaż.

Wiosną na krzakach róż usuń stare liście neotavshih i przycinanie sanitarne

Ścięte pędy wczesną wiosną:

Dorosłe róże krajobrazowe szczelnie pokrywają powierzchnię gleby i hamują chwasty.

Mnożenie róż

Róże okrywowe są łatwo rozmnażane przez nakładanie warstw.

Wiosną wybierz jeden lub więcej długich pędów. Są one dodawane w głębokim rowku (10 cm głębokości) w jednym lub kilku miejscach. tak, że na dnie znajdowały się 1-2 pąki do tworzenia korzeni i 1-2 pąki powyżej, z nich formowane są pędy. Zapinany na haczyki lub drewniane ćwieki, podlewany.

Schemat propagacji róż okrywowych przez warstwowanie

Gleba jest wilgotna aż do jesieni. Na zimę pędy są pokryte świerkowymi liśćmi.. Wiosną sadzonki oddziela się od rośliny macierzystej i przesadza w odpowiednie miejsce.

Przygotowania do zimy

Rośliny okrywowe są uważane za odporne na zimę i nie potrzebują schronienia.

W klimacie krajowym dotyczy to tylko regionów i regionów południowych z łagodnymi śnieżnymi zimami. Wskazane jest, aby chronić krzewy świerkowymi gałęziami lub lukrasilom, tworząc dodatkową poduszkę powietrzną.

Róże okrywowe są bezpretensjonalne w opiece i uprawie, początkujący ogrodnicy sobie z tym radzą.. Aby dbać i zwracać uwagę, obfite kwitnienie i rozkosz w barwach, wdzięk, efektowna dekoracja.

Wybierając miejsce do sadzenia okrywowej róży

Ważnym momentem na uzyskanie bujnego, zdrowego krzewu róży okrywowej jest właściwy wybór miejsca do sadzenia i odpowiedniego poziomu agrotechniki, w przyszłości dbanie o kwitnącą dumę ogrodu będzie proste.

Pożądane jest, aby obszar, na którym róża będzie rosła, miał niewielkie nachylenie na zachód lub południowy wschód, aby zapewnić optymalne oświetlenie rano i lekkie zacienienie w południe. Palące promienie słońca mogą mieć szkodliwy wpływ na kwiaty, które znikną i znikną. Nie zaleca się sadzenia młodych krzewów róż w pobliżu potężnych roślin, aby uniknąć braku wilgoci i składników odżywczych, a także w pobliżu wysokich murów i silnego cienia, który jest obarczony powolnym wzrostem systemu korzeniowego i pędów oraz brakiem kwitnienia.

Miejsce do sadzenia róż nie powinno być nadmiernie wilgotne i mieć zamknięte wody gruntowe, ponieważ na mokrej glebie róże nie będą miały odpowiedniego obiegu tlenu, a zimą w ciężkich mrozach korzenie mogą przechłodzić i spowodować śmierć całej rośliny. Przy zwiększonej wilgotności gleby należy przeprowadzić drenaż gleby za pomocą rur usuwających wilgoć.

Najlepszą glebą dla róż będzie glina, która przenosi tlen i wodę do systemu korzeniowego. W celu poprawy gleby kamieniste i gliniaste są rozcieńczane mieszaniną piasku, torfu, kompostu i ptasich odchodów oraz piaszczystych gleb - z mieszaniną kompostu, torfu, darni i gliny. Korzystne warunki wzrostu będą występowały w słabo kwaśnych glebach o poziomie pH 5,5-6,5. Zwiększoną kwasowość można zneutralizować wapieniem lub popiołem, a reakcje alkaliczne - superfosfatami.

Prace przygotowawcze przed lądowaniem

Miejsce ogrodu różanego należy najpierw wykopać i dokładnie usunąć rośliny chwastów i ich kłącza, na prośbę ogrodnika glebę można potraktować Roundupem i dobrze rozluźnić. Ponadto cały obszar przyszłego ogrodu różanego, w którym rosną krzewy róż, podlega przygotowaniu i przetwarzaniu, ponieważ z czasem róże będą gęsto zajmować przydzielony im obszar. Aby posadzić krzew z góry, wykop otwór o głębokości około pół metra i tej samej średnicy. W celu swobodnego wzrostu krzewów odległość między nimi powinna wynosić 30-100 cm, w zależności od wielkości odmian róż okrywowych.

Jak sadzić okrywę róży w ogrodzie

Sadzenie róż okrywowych może być nawet początkującym ogrodnikiem. Na początek należy przygotować pożywną mieszankę gleby - wymieszać ziemię ogrodową, darń, piasek, glinę, torf, próchnicę za pomocą wiadra każdego ze składników, dodać 100 g superfosfatu i popiołu. W otworze wykopanym w ciągu 15-20 dni wylewa się warstwę ptasiego odchodów o grubości około 10 cm, a następnie tworzy się mały kopiec z gleby odżywczej pośrodku otworu do sadzenia, na którym umieszcza się sadzonkę.

Korzenie rośliny powinny być równomiernie wyprostowane dla lepszego wzrostu i ukorzenienia, po czym można wlać mieszankę gleby, okresowo potrząsając sadzonką, aby lepiej wypełnić przestrzeń między korzeniami ziemią. Po wypełnieniu studzienki glebowej należy ją zagęścić, podlać wiadrem ciepłej wody i wysypać sadzonkę w ziemnym nasypie 15-20 cm. Zaleca się zacienienie drzewka dni przez 10-15 dni po posadzeniu.

Jak podlewać róże okrywowe

Po posadzeniu sadzonki róż, a później młode krzewy, wymagają częstego umiarkowanego podlewania, gdy ziemia wysycha. Krzewy dorosłe są podlewane raz na 6-9 dni, w okresach suchych zwiększa się częstotliwość nawadniania. Podlewanie najlepiej robić rano ciepłą wodą. Róża z drugiego roku życia wymaga wiadra wody dla korzystnego rozwoju i kwitnienia, a ta roślina nie przyjmuje zbyt wilgotnej gleby, ponieważ może być szkodliwa dla korzeni. Jesienią krzewy róż nie wymagają podlewania.

Zawiera nawozowe róże okrywowe, jak nawozić roślinę

Dbałość o róże okrywowe obejmuje ich regularny nawóz i nawożenie. Wiosną stosuje się nawóz organiczny lub azotowy, tworząc pąki na krzaku, karmi się humianem sodu lub siarczanem potasu, po zakończeniu kwitnienia - nawozem potasowym lub fosforowym zgodnie z załączonymi instrukcjami. Aby zapewnić optymalne karmienie przed zimą, nawóz organiczny należy stosować pod koniec lata - wczesną jesienią, po 15 dniach - potaż i fosforan, a po kolejnych 10 dniach - siarczan potasu. Ten systemowy nawóz przygotuje roślinę na zimę i odżywi ją siłami do aktywnego wzrostu na wiosnę.

Wybór lokalizacji i gleby

Podobnie jak inne róże, odmiany okrywowe preferują obfitość światła: w półcieniu ich rozwój spowalnia, tworzą mniej pąków, bledną szybciej, są mniej odporne na choroby. W tym samym czasie, w agresywnym południowym słońcu, kwiaty blakną i mogą uschnąć. Zalecane lądowanie w zachodniej lub południowo-wschodniej części terenu, najlepiej na zboczu.

Miejsce powinno znajdować się co najmniej na niewielkiej (30–40 cm) wysokości, aby stopić lub woda deszczowa nie gromadziły się w pobliżu kwiatu - nadmierna wilgoć prowadzi do chorób systemu korzeniowego i osłabia mrozoodporność rośliny.

Optymalną glebą dla róż jest glina lekko kwaśna (pH 5,5-6,5). Zbyt kwaśną glebę należy wstępnie obrobić mączką wapienną lub dolomitową.

Przygotowanie i lądowanie

Przed sadzeniem musisz ostrożnie usunąć wszystkie chwasty, ponieważ później trudno będzie do nich dotrzeć z powodu samych róż. Ziemia musi zostać wykopana i, jeśli to możliwe, przetworzona przez „Roundup”.

15–20 dni przed sadzeniem kopią otwór o średnicy około 50 cm lub, w przypadku masowego lądowania, rów o takiej szerokości. Głębokość skamieniałości powinna być o 10–20 cm dłuższa niż długość korzenia, a mieszanina do sadzenia powinna składać się z darni i torfu (1: 1), a także z 3 garści mączki kostnej. Jeśli gleba jest słaba, wprowadzana jest także próchnica.

Przed sadzeniem róże w pojemnikach są obficie podlewane, a sadzonki z otwartym systemem korzeniowym umieszczane są w wodzie na 2-3 godziny. Wskazane jest dodanie guamatu lub stymulatora wzrostu do wody. Przed sadzeniem zaleca się skrócenie sadzonek do 25–30 cm, co powoduje ukośne nacięcie powyżej zdrowej nerki. Martwe korzenie są usuwane.
2 łopatki żyznej mieszanki dodaje się do dna sadzy, z której formuje się kopiec, a korzenie sadzonki są prostowane wokół niego (lepiej zrobić to razem). Trzymając korzenie, wypełnij resztę gleby. Jeśli róża jest zaszczepiona, szyjkę korzenia należy zakopać na 2–3 cm. Glebę należy starannie ubić, rozsadę należy wysypać i obficie podlać (potrzeba około 10 litrów wody). W pierwszych 10–15 dniach po posadzeniu wskazane jest przykrycie róży od słońca, na przykład starymi gazetami.

Gdy nowe pędy rosną o 5 cm, pożądane jest rozwikłanie drzewka i mamrotanie wokół gleby, co pozwoli utrzymać wzrost chwastów, a poza tym kwiaty nie będą brudzić się od deszczu.

Wskazówki dotyczące pielęgnacji

Chociaż róże okrywowe są dość bezpretensjonalne i nie umrą z powodu błędów w opiece, ich efekt dekoracyjny może ucierpieć, a regularne naruszenia doprowadzą do śmierci lub degeneracji buszu.

Konieczne jest podlewanie róż rano lub wieczorem - pod bezpośrednimi promieniami słońca krople wody spłoną liście. Latem dorosły krzew potrzebuje wiadra ciepłej wody co 6–9 dni. W gorącą i suchą pogodę róże są podlewane częściej, ale nie przed wyschnięciem górnej warstwy o 3-4 cm (przelew jest bardzo szkodliwy).

Jesienią podlewanie zmniejsza się, w przeciwnym razie roślina zacznie emitować nowe pędy, co zmniejszy jej odporność na mróz.

Pierwsze karmienie odbywa się 2 tygodnie po pojawieniu się młodych liści. Możesz użyć złożonego nawozu „Tsitovit” lub innych ze stosunkiem azotu, fosforu i potasu odpowiednio 1: 2: 1.

Miesiąc później krzak znów się odżywia. Tworząc pąki, w tym ponownie, pożądane jest wykonanie guamatu. Kwitnący krzew nie jest nawożony.

Na początku jesieni stosuje się nawozy organiczne, w ciągu 2 tygodni - nawozy potasowo-fosforowe, w ciągu kolejnych 10 dni - potaż.

Przycinanie sanitarne powinno być przeprowadzane regularnie: usuń złamane i wysuszone łodygi, a także zwiędłe kwiaty, jeśli roślina nie wyrzuci ich samodzielnie. Pogrubione krzaki rozrzedzone.

Aby odmłodzić krzew, można co roku usuwać stare pędy (począwszy od wieku 5 lat) lub co 6-7 lat, aby przycinać wszystkie gałęzie, pozostawiając około 25 cm od siebie, jednak pół roku, aż do przywrócenia krzewu, roślina będzie wyglądać nieatrakcyjnie. Skrawki wykonuje się pod kątem 45 °, około 1 cm powyżej nerki. Jeśli cięcie ma więcej niż 1 cm średnicy, należy go potraktować boiskiem ogrodowym.

Najlepsze oceny

Teraz poznaj popularne odmiany.

Kwiaty są purpurowoczerwone, pod koniec kwitnienia blakną do karmazynowego koloru. Średnica 5–6 cm, gęsto obłożona (110–120 płatków). Wysokość krzewu - do 50 cm, odmiana odporna na zimno do -30 ° C

Kwiaty są białe, jasnoróżowe w środku, gęsto podwójne. Pędzel od 5 do 20 sztuk, tworzą długie łodygi. Rozsypujący się krzew, do 70 cm Odporny na mączniaka prawdziwego.

Kwiaty są białe, frotte, do 10 cm, wchodzące w kwiatostany. Obfite kwitnienie. Krzew do 1,5 m, pędy spadają. Można uprawiać jako kulturę kłutą.

Te róże okrywowe, stale kwitnące przez całe lato na długo przed pojawieniem się mrozu, są bardzo odporne na zimno, ciepło i choroby. Kwiaty są proste, białe w środku i różowawe do krawędzi. Zbierz się w bujne ręce. Wysokość krzewu - do 2 m.

Kwiaty są jaskrawoczerwone, frotte. Kwitnienie obfite i długie, aż do zimna. Liście są ciemne. Wysokość krzewu - do 0,5 m. Odmiana odporna na choroby i niekorzystne warunki.

Kwiaty są podwójne, zebrane w pędzle po 30-40 sztuk, mogą być białe lub jasnoróżowe. Wysokość krzewu - do 60 cm, rośnie szybko.

Kwiaty są półpełne, miodowo-żółte, pod koniec kwitnienia blakną do kremu. Krzew do 60 cm wysokości, z opadającymi gałęziami. Odporny na zimno i choroby.

Kwiaty są szkarłatne, półpełne, zebrane w pędzle. Wysokość krzewu wynosi do 0,5 m. Ze względu na bezpretensjonalność i wysoką odporność ta odmiana jest często wykorzystywana do kształtowania krajobrazu miejskiego.

Kwiaty mają nasycony różowy kolor, frotte. Montowane są w szczotki umieszczone na łukowych gałęziach. Wysokość krzewu do 85 cm, mocna i zimotrwała.

Opis i cechy odmiany

Róże okrywowe to nowa grupa pochodzenia azjatyckiego, charakteryzująca się następującymi cechami:

  • Długość do 4 m
  • Duży rozmiar dywanu roślinnego pełzających pędów,
  • Możliwość ponownego kwitnienia
  • Wysoka odporność na mróz
  • Wysoka odporność na różne choroby.

Grupa roślin powstała na podstawie Rosehip Vihura i Rosehip Wrinkled. Dywan ma pełzające lub opadające łodygi, dobrze rosnące w szerokości. Na wysokości krzewy nie przekraczają półtora metra. Jeśli w pobliżu zasadzisz kilka krzaków kultury, możesz uzyskać gęsty dywan, który zajmie rozległy obszar terenu. Kwiaty należą do karłowatych krzewów, które mogą różnić się rodzajem i wzrostem pędów, a także kolorem, kształtem i wielkością kwiatów.

W krajobrazie ogrodowym pełzające róże będą dobrym rozwiązaniem do dekorowania łagodnych stoków i ścieżek dekoracyjnych, stanowiąc alternatywę dla krawężników. Róże okrywowe posadzone na wzniesieniach wyglądają imponująco. Liczne pędy, które rozprzestrzeniają się po ziemi, wyglądają pięknie nie tylko w okresie kwitnienia, ale także jesienią z jasnymi owocami. Ta grupa roślin często pomaga radzić sobie z takimi problemami, jak cienka gleba i drenaż rozmarynowy: zamknięty obszar można łatwo wypełnić żyznym podłożem i pozbyć się nadmiaru wilgoci.

Altany, tarasy, tarasy, ogrodzenia, pergole i zielone trawniki często zdobią kwiaty chwiejnych odmian. Niektóre rosną rośliny na doniczkach. Нередко розы становятся акцентной частью живых изгородей или цветущих островков дачных участков. Плакучая форма крон некоторых гибридных сортов способствует использованию таких растений в солитерных посадках.Zaleca się również sadzenie dywanów w pobliżu zbiorników wodnych, gdzie odbijając się w wodzie tworzą piękny i niezwykły krajobraz. Romantyczny ogród zapewni krzakom okrywową grupę pachnących kwiatów o delikatnych odcieniach.

Rodzaje róż dywanowych

Róże dywanów różnią się wysokością krzewów i kształtem pędów, w związku z czym są one podzielone na następujące podgrupy zaproponowane przez niemiecki wybór:

  • Róże z długimi pełzającymi gałęziami,
  • Rośliny z zakrzywionymi pędami w dół,
  • Krzewy o silnie rozgałęzionych gałęziach,
  • Niskie krzewy, rosnące prosto i posiadające szeroką aureolę dyspersji,
  • Kompaktowe krzewy o niewielkich rozmiarach, charakteryzujące się krótkimi pełzającymi gałęziami.

Popularne na całym świecie róże dywanowe to:

  • Scabrosa (Scabrosa). Hybryda do 1 m charakteryzuje się wysoką sprężystością i łatwością uprawy. Kwiaty niebędące podwójnymi mają purpurowy odcień, ich średnica sięga 9 cm, aw sezonie może kwitnąć kilka razy. Owoce wielkości małych pomidorów odznaczają się wysokim efektem dekoracyjnym i długim okresem przechowywania, dlatego są często stosowane w kompilacji suchych bukietów.
  • Nutkana Nuthoany Schoener. Duże kwiaty w oryginalnej formie składają się z różowych płatków i puszystego żółtego środka. Łodygi, które nie mają cierni, mogą osiągnąć długość 1,5 m. Liczne kwiaty otwierają się, tworząc rodzaj gęstej tarczy. Dzięki dokładnemu przycinaniu sferyczne krzewy będą wyglądać korzystnie na tle jesiennych liści innych roślin. Odporna na mróz odmiana wytrzymuje temperatury do -20 stopni.
  • Sophy’s Rose. Odmiana hodowana przez angielskich hodowców, dobrze utrzymywana do -11 stopni. Krzaki wyróżniają się zaokrąglonym kształtem i zwartością, co w połączeniu ze szkarłatnymi kwiatami czyni je bardzo atrakcyjnymi. Róże te są często ozdobione dekoracyjnymi rabatami kwiatowymi, wannami i mikserami. Kwiaty frotte składają się z 80 płatków i tworzą rozetę do 6-7 cm, ledwo zauważalny różowy zapach nie będzie straszny dla alergii.
  • Knockout (Knock out). Hybryda amerykańska ma reputację najbardziej bezpretensjonalnej odmiany, której korzenie sięgają niemal każdego rodzaju gleby i rosną nawet w szerokościach geograficznych o surowym klimacie. Bardzo rzadko narażony na choroby.

Ci, którzy wolą spędzać sezon letni w wiejskim domu, decydują się na uprawę odmian róż okrywowych, które kwitną przez całe lato:

  • Ballerina (Ballerina). Jeden z najbardziej odpornych kwitnących gatunków róż, który zaczyna kwitnąć od połowy czerwca i kwitnie tylko w listopadzie. Odmiana toleruje deszcz, zimno, cień i ciepło. Kwiaty są bardzo odporne na różne choroby i pasożyty owadów.
  • Fair Play (Fair Play). Duże liście rośliny mają nasycony zielony odcień. Duże różowe kwiaty są zbierane w dużych kwiatostanach. Ta odmiana kwitnie przez całe lato i nadal kwitnie nawet jesienią, aż do wystąpienia silnych mrozów. Róże są odporne na choroby i szkodniki.
  • Fiona (Fiona). Róża, zwana piękną nazwą żeńską, charakteryzuje się długim kwitnieniem, które w ciepłych regionach może trwać do początku grudnia. Krzew powstaje z łukowatych pędów pokrytych ciemnozielonymi liśćmi o błyszczącym połysku. Duże kwiaty mają bogaty różowy odcień.
  • Fleurette (Fleurette). Odmiana krzewu osiąga wysokość 1 m. Duże różowe kwiaty wyrażają biały środek. Róża, która kwitnie przez całe lato, czasami zanika tylko w styczniu, jeśli jest uprawiana w ciepłych strefach klimatycznych. Wielu ogrodników uwielbia tę odmianę za jej obfite i długie kwitnienie.
  • Swany. Ta odmiana jest odpowiednia dla początkujących ogrodników. Swani wyróżnia się łatwością pielęgnacji i kwitnienia do końca jesieni. Potężny krzak, osiągający 0,8 m, rośnie gęsty, co wymaga częstego przycinania. Kwiatostany składają się z dużych białych kwiatów, przerzedzając wspaniały zapach.
  • Weisse Immensee. Niemiecka odmiana, która należy do nisko rosnących krzewów, nie przekracza 0,5 m wysokości. Średnica dużych kwiatów wynosi około 5-6 cm Białe płatki otaczają złotożółte pręciki. Róże mają silny aromat i gwałtowny rozkwit, który utrzymuje się przez całe lato i trwa do końca jesieni.

Róże dywanowe, kwitnące przez całe lato, coraz bardziej zyskują sławę i miłość ogrodników.

Sadzenie sadzonek

Aby róże kwitły regularnie i obficie, konieczne jest prawidłowe sadzenie roślin.

Grupa roślin okrywowych rośnie dobrze na słonecznych terenach, więc niziny, gdzie promienie słoneczne prawie nie docierają, będą nieskutecznym rozwiązaniem do sadzenia sadzonek róż. W przypadku kultury wystarczy czarna ziemia lub lekka glina o słabej kwasowości. Kwiaty o niskiej odporności na wilgoć nie powinny być sadzone na obszarach, gdzie występuje wysoki poziom wód gruntowych. Aby zmniejszyć wilgotność gleby, konieczne będzie jej opróżnienie. Silnie alkaliczny substrat będzie również niekorzystnie wpływać na rozwój roślin. W takich miejscach wykopane otwory będą musiały być wypełnione specjalną glebą.

Przed zakupem kwiaty okrywowe Należy zauważyć, że zajmują one dużo miejsca, dlatego dla nich często konieczne jest oczyszczenie terenu z innych upraw.

Przygotowanie kwiatów

Sadzonki z otwartymi korzeniami na kilka godzin przed sadzeniem są moczone w promotorze wzrostu. Próbki pojemników są wolne od opakowań, korzenie są cięte na 30-40 cm, uszkodzone łodygi są usuwane. Ale zwykle taka procedura jest wymagana tylko w przypadku rannych próbek podczas transportu. Najczęściej kwiaty z zamkniętym systemem korzeniowym są sadzone w ziemi z integralną bryłą podłoża pojemnika.

Wysokiej jakości i żywotne róże powinny mieć trzy dobrze rozwinięte pędy i dobrze rozgałęziony system korzeniowy, który ma dużą liczbę procesów. Konieczne jest zapewnienie, aby zraz i podkładka miały tę samą średnicę. Przed sadzeniem na miejscu przeprowadza się przycinanie uszkodzonych i niestrawionych gałęzi, jak również usuwanie z pędów liści i pąków znajdujących się poniżej przeszczepu. Podwyższona część i korzenie zmniejszyć do 25-30 cm Sadzonki są dezynfekowane siarczanem miedzi.

Jeśli materiał sadzeniowy został zakupiony podczas wiosennych przymrozków, to przed nadejściem ciepłej pogody powinien być przechowywany w chłodnym pomieszczeniu w pudełku, przykryty mokrym piaskiem nad protezą i pokryty folią z tworzywa sztucznego.

Lądowanie w ziemi

Sadzone wiosną lub jesienią. Gleba na róże jest przygotowywana od jesienijeśli planowane jest sadzenie wiosną. Kopanie działki 0,5-0,7 m, usuwanie chwastów. Zła i zubożona gleba jest traktowana humusem lub obornikiem. Dodaj mąkę dolomitową lub wapno do kwaśnej gleby.

  • Otwór na każdą sadzonkę jest kopany z głębokością i średnicą 0,5 m. Różne odmiany wymagają innej minimalnej odległości między rzędami - od 40 cm do 1 m.
  • Aby przygotować podłoże odżywcze, potrzebne będzie 1 wiadro ziemi ogrodowej, gliny, próchnicy i torfu, a także 100 g popiołu i fosforanu.
  • W otwory wlewa się łajno ptaka o grubości 20-25 cm, a następnie podłoże odżywcze. Z ziemi należy zdobyć kopiec. W glebach gliniastych doły są wstępnie wypełnione żwirem lub innym materiałem jako drenaż.
  • Roślina jest umieszczana na tym pagórku, delikatnie prostując korzenie.
  • Zagłębienie jest wypełnione resztą gleby, która jest starannie ubijana. Ziemia jest obficie nawilżona, tworząc kopiec wokół każdego krzewu.

Łóżka są pokryte świerkowymi liśćmi przez następne dwa tygodnie, aby uniknąć negatywnych konsekwencji ewentualnych wiosennych przymrozków.

Jesienne sadzenie odbywa się we wrześniu lub październiku. Jeśli później posadzisz róże, nie będą miały czasu na osiedlenie się w ziemi i zamarznięcie w zimie.

Zasady uprawy i opieki

Róże dywanowe są odporne na roślinydlatego w niekorzystnych warunkach środowiskowych praktycznie nie chorują i nie umierają. Ale z niewłaściwą ostrożnością ich efekt dekoracyjny może się zmniejszyć.

Dbanie o kwiaty dywanów polega na regularnym podlewaniu, mulczowaniu gleby, robieniu opatrunków i przycinaniu.

Po zasadzeniu roślin na otwartym terenie, ziemia powinna być ściółkowana przy użyciu torfu lub próchnicy. Ściółka pomoże uniknąć szybkiego parowania wilgoci i wyglądu chwastów. Ściółkowanie należy przeprowadzać natychmiast po posadzeniu sadzonek na miejscu, ponieważ w kolejnych pełzających pędach pokryje ziemię, co skomplikuje proces tej procedury.

W pierwszych dwóch tygodniach po posadzeniu młode krzewy obficie i często podlewają. Następnie zmniejsza się podlewanie, ponieważ długie korzenie róż są w stanie wydobywać składniki odżywcze na poziomie niższych warstw gleby. Następne nawilżanie odbywa się tylko wtedy, gdy ziemia jest całkowicie sucha.

Róże dywanowe dobrze reagują na regularne karmienie, ale powinny być wykonane w następnym roku po posadzeniu. Jeśli rośliny nie otrzymają dodatkowych substancji, nie przetrwają zimowania i nie będą dawały gwałtownego i długotrwałego kwitnienia. Przez jeden sezon kwiaty są karmione 6-7 razy.

Wiosną róże dodają fundusze zawierające azot. Podczas pączkowania dodaj kompleks mineralny. Raz taki kompleks można zastąpić zielonym nawozem lub wlewem dziewanny. Po zakończeniu kwitnienia do gleby dodaje się ostatnio suplementy zawierające azot. We wrześniu rośliny zaczynają być nawożone nawozami potasowymi i fosforowymi. Składniki te zwiększają odporność rośliny na zimno i choroby, a także pomagają dojrzeć młode pędy. Na zimę rośliny są pokryte materiałem ochronnym, który pomoże roślinie przetrwać przymrozki.

Pierwsze przycinanie pędów z usunięciem schroniska zimowego. Stare i chore gałęzie są odcinane, co może zakłócać normalne rozgałęzianie się krzewu i dalsze kwitnienie. Czasami pędy wymagające przycinania utknęły w zdrowych gałęziach, co komplikuje ich usunięcie. Dlatego procedura powinna być przeprowadzana w rękawicach ochronnych, aby uniknąć zranienia kolcami. Przycinanie zapobiegające starzeniu, które również należy wykonywać wiosną, odbywa się co 7-8 lat. Wszystkie pędy są skrócone do 15 cm, co zmniejszy atrakcyjność buszu w ciągu najbliższych sześciu miesięcy. Ale w przyszłości krzewy będą rosły lepiej i kwitną.

Jak widać, dbałość o róże okrywowe jest dość prosta, więc nawet nowicjusz może sobie z nimi poradzić. Jeśli nie zapomnisz o opiece nad rośliną, możesz regularnie cieszyć się szerokim dywanem o pstrokatych lub delikatnych kolorach róż kwiatowych.

Przycinanie róż

Róże okrywowe w pierwszym roku życia powinny być nieco skrócone, pobudzają krzewienie. W następnych latach należy wyciąć wysuszone i połamane łodygi, przerzedzić lekko gęste krzewy w celu cyrkulacji powietrza i utrzymać niezbędny kształt roślin. Po 5 latach można odmłodzić krzew, odcinając wszystkie łodygi w odległości 25 cm od gleby. Cięcie odbywa się pod kątem około 45 stopni, oddalając się o 5-10 mm od nerki, zaleca się obróbkę sekcji o średnicy powyżej 10 mm z pakiem ogrodowym, a cały krzew do obróbki mieszaniną Bordeaux.

Przegląd naziemnych róż

Róże okrywowe wyróżniają się szeroką gamą odmian. Jednak nie wszystkie z nich rozłożyły pędy na ziemi. Róże okrywowe to róże, których szerokość przekracza wysokość. Niektóre odmiany pokrywają ziemię i wyglądają jak prawdziwy dywan. A inne to stosunkowo wysoki krzew o zwiędłych pędach, które rosną w szerokości.

Dzięki skromnemu wzrostowi róże ogrodowe w ogrodzie idealnie pasują do różnych kompozycji. Jeden krzew może zajmować znaczące miejsce, co umożliwia opanowanie i udekorowanie dużej części ogrodu przy minimalnym wysiłku.

Wybierając róże, które kwitną przez całe lato, możesz cieszyć się kwitnącymi różami przez cały sezon, nie martwiąc się o tworzenie kompozycji, które kwitną konsekwentnie. Oczywiście jest to świetna okazja, aby uczynić swój ogród nieodpartym przy minimalnym wysiłku.

Sadzenie Róż

Sadzenie róż w upadku jest najbardziej poprawną decyzją, ponieważ pozwala korzeniom się zakorzenić w tym sezonie, aw następnej będzie rosnąć i kwitnąć. Przyczynia się również do wcześniejszego kwitnienia. Zazwyczaj róże sadzone jesienią zaczynają kwitnąć 2 tygodnie wcześniej wiosną.

Sadzenie róż okrywowych i pielęgnacja na zewnątrz jest łatwe. Musimy skupić się na zasadach wspólnych dla wszystkich grup róż.

Przygotowanie gleby

Aby właściwie przygotować grunt, musisz zacząć to robić wcześniej. Co najmniej dwa tygodnie przed sadzeniem kopią ziemię w miejscu przyszłego sadzenia. Sprawdź kwasowość. Powinien być neutralny lub słabo kwaśny. W razie potrzeby wykonaj korektę.

Podczas kopania dodaj humus, kompost, obornik, odchody ptaków, torf i piasek. Na żyznych glebach można spotkać torf i obornik. Skąpe potrzebują więcej substancji. Piasek jest używany na glebach ciężkich i gliniastych ze względu na ich ulgę i torf.

Ponieważ krzewy róż okrywowych rozprzestrzeniają się po powierzchni ziemi, chwasty są usuwane w całym miejscu, gdzie róża będzie rosła. Bardzo skuteczne jest użycie do tego specjalnych środków, które niszczą nie tylko powierzchowne chwasty, ale także zabijają cały korzeń, zapobiegając dalszemu rozwojowi i ponownemu wzrostowi.

Natychmiast przed zejściem z pokładu wykop dziurę i wykonaj drenaż. Najłatwiej jest wlać gliniankę lub piasek do dołów na dole, warstwę centymetrów na 15. Zapewni to odpływ nadmiaru wilgoci z korzeni. Nawet jeśli masz dość suchy i gorący klimat, konieczne jest odprowadzanie wody w okresie topnienia śniegu.

Czas lądowania

Określ czas lądowania na podstawie lokalnego klimatu. Jeśli zdecydujesz się sadzić krzew na wiosnę, lepiej zrobić to w maju, aby kwiat miał czas zakorzenić się i rozwinąć.

Jednak nadal, jak już powiedzieliśmy, lepiej jest sadzić róże jesienią. Musisz wybrać czas, kiedy jest jeszcze półtora miesiąca przed przymrozkami. Dzięki temu roślina będzie mogła zakorzenić się w nowym miejscu, dobrze się przystosować i dobrze zimować.

Mówiąc o porach dnia, lepiej sadzić róże wieczorem lub po południu, ale w pochmurną pogodę. W południowym słońcu trudno będzie krzakowi zakorzenić się w nowym miejscu.

Przygotowanie róż

W przygotowaniu do sadzenia krzewów dobrze sprawdzone. W razie potrzeby pędy są skracane do 25 cm Jeśli sadzonka jest sprzedawana z otwartym systemem korzeniowym, jej korzenie należy umieścić w wodzie na okres od 4 do 12 godzin. Sadzonki z zamkniętym systemem korzeniowym dobrze utrzymują wilgoć, ale muszą być obficie podlewane z wyprzedzeniem.

Przed sadzeniem całe drzewko jest traktowane fungicydem - siarczanem miedzi lub specjalnym narzędziem, które można łatwo kupić w każdym sklepie ogrodniczym.

Sadzenie róż

Róże są sadzone w środku przygotowanej fosy, równomiernie zraszane ze wszystkich stron i lekko ubijają ziemię. Konieczne jest upewnienie się, że drzewko znajduje się dokładnie, nie toczy się w jednym kierunku. Nie ma potrzeby kopać głęboko - wywołuje gnicie na korzeniach.

Po posadzeniu należy obficie podlać roślinę, co najmniej 5 litrów na każdy krzew. Podlewanie jest potrzebne tuż pod korzeniem, starając się nie wpływać na liście. Następnie lekko zabrudz glebę, aby nie powstała skorupa.

W pierwszym roku róży nie trzeba dodatkowego karmienia. Ma dość tych substancji, które zostały wprowadzone do gleby podczas przygotowywania. Wszystkie pąki są usuwane w pierwszym roku, pozwalając tylko kilku różom kwitnąć i kwitnąć pod koniec sezonu.

Ściółkowanie

Mulczowanie ma wiele zalet. Po pierwsze, pozwala zachować wilgoć i prowadzić regularne spulchnianie. Po drugie, zapewnia jednolity przepływ składników odżywczych do ziemi.

Możesz mulczować za pomocą igieł, trocin, suchego obornika lub słomy. Każdy z tych materiałów ma pewne właściwości i trzeba podchwycić ściółkę na podstawie właściwości gleby.

Podlewaj róże ciepłą, osiadłą wodą. Dobrą porą będzie albo bardzo wczesny poranek, albo wieczór po ustąpieniu upału. W pochmurne dni nie zaleca się podlewania, ponieważ wilgoć na liściach nie wysycha szybko.

Rozluźnienie i pielenie

Oba są przeprowadzane w celu zapewnienia oddychalności gleby. Wydaje się, że korzenie nie potrzebują powietrza. W rzeczywistości bez jej krążenia korzenie po prostu gniją, a roślina boli.

Od drugiego roku wymagane jest regularne karmienie. Możesz kupić złożone nawozy w sklepie lub użyć ekologiczne. Oba są równie przydatne, a wybór zależy tylko od twoich preferencji. Latem i jesienią wykonuj różne kompleksy. Niektóre z nich mają stymulować wzrost, podczas gdy inne służą do regeneracji i przygotowania do zimy.

Przycinanie i odmładzanie

Jesienią róże muszą być cięte, skracając małe pędy. To samo dzieje się na wiosnę, odcinając gałązki, które nie przetrwały zimy.

Raz na pięć lat musisz odmłodzić krzew, całkowicie odcinając wszystkie gałęzie do 25 centymetrów.

Wiosenne przycinanie róż pokrywających ziemię ma przede wszystkim znaczenie dekoracyjne i pozwala na utworzenie krzewu o pożądanym kształcie.

Schronienie na zimę

Przygotowanie róż na zimę jest przede wszystkim w schronisku. Sposób pokrycia okrywowa na zimę zależy od regionu wzrostu. Ogólnie nie można powiedzieć, że schronienie róż na zimę jest konieczne. Są dość niskie, a zimą dobrze pod śniegiem. Konieczne jest schronienie róż, gdy zima jest bardzo mroźna i bezśnieżna. Czy muszę ukryć różę w twoim ogrodzie, to zależy od ciebie.

Powielanie przez nakładanie warstw

Najprostszy sposób. Позволяет укоренить росток, при этом он будет питаться от корневой системы материнского растения на протяжении всего периода укоренения.

Требуется лишь прикопать побег в одном или нескольких местах так, чтобы в земле оказалась одна почка. Далее требуются только периодические поливы. Спустя некоторое время новый кустик можно обрезать и пересадить в другое место для доращивания.

Sadzonki

Cięcie to sprawdzona metoda hodowli róż. W tym przypadku roślina nie odżywia się korzeniami rodzimego krzewu, ale powinna jak najszybciej uformować korzenie. Jak wyhodować różę z cięcia można znaleźć w osobnym artykule.

Rozmnażanie róż okrywowych

Róże okrywowe skutecznie rozmnażane przez nakładanie warstw. Aby to zrobić, na początku wiosny młode długie pędy kilkakrotnie pochylają się do ziemi, aby uzyskać kilka roślin, a skrajne pędy pędu muszą znajdować się nad ziemią. Pęd jest przypięty w małej kopalni wypełnionej ziemią odżywczą, jedna nerka w dół, aby pozwolić korzeniom, a kilka pobliskich pąków na warstwie pozostaje nad ziemią, tworząc nowe pędy.

Warstwy należy często podlewać, a jesienią, pod warunkiem, że są zakorzenione, są gotowe do przesadzenia do innych łóżek w celu uprawy. Po tym, jak młode ukorzenione sadzonki rosną w ciągu roku, są przenoszone do stałego miejsca do wzrostu.

Jak pokryć róże okrywowe na zimę

Róże okrywowe praktycznie nie wymagają opieki jesienią, z wyjątkiem przycinania łodyg sanitarnych. Ponieważ ten typ kwiatu jest dość odporny na zimno, ma grubą warstwę śniegu do zimowania. Ale lepiej jest być bezpiecznym, zwłaszcza z prawdopodobieństwem niskich temperatur w bezśnieżnych okresach zimowych, a jesienią zakrywać krzewy okrywowej róży jodłowymi lub sosnowymi gałązkami, co również ochroni pędy przed gryzoniami. Łodygi wysokich odmian róż należy układać na powierzchni gleby, lekko wyginając je w dół. Schronienie należy umieścić na krzakach jesienią po tym, jak spadnie średnia dzienna temperatura powietrza, a wczesną wiosną należy usunąć, zapobiegając gniciu i gniciu róż pod schroniskiem.

Plusy i minusy uprawy róż okrywowych w ich domku letniskowym

Jako plusy róż pokrywających ziemię wyróżnia się jej właściwości dekoracyjne, a mianowicie: piękny krzew - zwarte lub pełzające, pachnące kwiaty, długi okres kwitnienia, prawie bez przerw, możliwość wykorzystania w różnych wariantach projektowania krajobrazu. Te rodzaje róż są odporne i odporne na choroby, co jest bardzo łatwe w pielęgnacji. Kupiwszy kiedyś drzewko róż, które będą przyjemne dla oka przez kilka lat i będą dumą jego właściciela, można znacznie obniżyć koszty uprawy rocznych kwiatów.

Wady róż okrywowych obejmują niewielki rozmiar kwiatów, jak również właściwości delikatnych kwiatów, które zanikają pod bezpośrednim promieniowaniem słońca, tracą kolor, krawędzie płatków ciemnieją, pogarszając wygląd rośliny. Wyblakłe kwiaty muszą być usunięte z buszu. Punkt ujemny - pędy tych róż rosną do późnej jesieni i są bardzo podatne na niskie temperatury, które nie zawsze mogą wytrzymać, a pod osłoną pędy mogą gnić i być dotknięte chorobami grzybowymi. Aby uniknąć tych negatywnych konsekwencji, po jesieni należy odciąć pierwsze przymrozki, nieodebrane łodygi róż.

Róże okrywowe, zwłaszcza odmiany kwitnące przez całe lato, są prawdziwą ozdobą tego miejsca, są używane przy projektowaniu ogrodu skalnego, ogrodu różanego lub jasnego klombu. Zanim wybierzesz odmianę pnącej róży, weź pod uwagę jej wysokość, szerokość i tempo wzrostu, aby optymalnie zaplanować ogród kwiatowy.

Charakterystyka i klasyfikacja

W zależności od odmiany roślina może tworzyć od 80 do 150 pąków na krzew. Przy odpowiednim wyborze odmian zgodnie z klimatem i charakterem gleby, krzew może kwitnąć od maja do najbardziej mrozu.

Klasyfikacja róż okrywowych zależy od wzrostu i cech pędów roślin. Ta jednostka jest raczej warunkowa, ale jest powszechnie stosowana w praktyce:

  1. Krzewy, które są bardziej podatne na rozszerzanie się, z pędami rozciągającymi się w górę. Przykładem jest róża Frau Dagmar Hastrup.
  2. Rośliny o łukowatych wiszących łodygach mają ponad metr długości. Żywym przykładem jest róża odmiany Fiona.
  3. Duże pędy pełzające, takie jak odmiana Max Graf itp.
  4. Krzewy o małej wysokości (do 50 cm) z pełzającymi pędami poziomymi (krawężniki).
  5. Krzewy rosnące powoli i charakteryzujące się twardymi pędami. Na przykład czerwony koc.

Cechy róż okrywowych

Początkowo te odmiany róż kwitły raz, a jesienią przynosiły obfite owoce. Nowoczesne odmiany mają długie i obfite kwitnienie prawie do początku zimowego chłodu.

Prawie wszystkie odmiany róż okrywowych mają kilka wspólne cechy wyróżniającenierozerwalnie związane z tą grupą:

  1. Pędy roślin mają wysoką szybkość wzrostu.
  2. Krzewy charakteryzują się silnym rozgałęzieniem - szerokość kilkakrotnie przekracza wysokość krzewu.
  3. Kwitnienie jest obfite i bardzo długie.
  4. Z punktu widzenia krajobrazu projektowego nie tylko kwiaty mają wartość dekoracyjną, ale także owoce i liście roślin z tej grupy.
  5. Wysoka odporność na mróz, choroby, szkodniki owadów i inne niekorzystne czynniki środowiskowe.

Wszystkie te cechy są nieocenione przy projektowaniu krajobrazu. Oprócz wszystkich innych zalet, te gatunki krzewów ozdobnych są niezwykle łatwe w utrzymaniu.

Róże okrywowe, kwitnące całe latowybranych hodowców w oddzielnej grupie stosunkowo niedawno. Praca z tymi roślinami jest jednak bardzo aktywna - na całym świecie powstało wiele różnych odmian o bogatej palecie kolorów i wysokości krzewów.

Aby stworzyć porządny projekt, zaleca się wybranie odmian, które najlepiej pasują do strefy klimatycznej.

Galeria: róże okrywowe w projektowaniu krajobrazu (25 zdjęć)

Cześć (cześć)

Sortuj Hellow Wyróżnia się niewielką wysokością krzewu i jego rozprzestrzenianiem się. Kwiaty gustomahrovye. W procesie kwitnienia zmieniają kolor z czerwonego na ciemną wiśnię. Kwiaty są bezwonne, jednak wyróżniają się największą pompą i frotte spośród wszystkich znanych odmian. Rose Hell jest wysoce odporny na mróz, dobrą odporność i obfite kwitnienie.

Funkcje lądowania

W porównaniu z innymi odmianami róż, okrywowe są bezpretensjonalne i łatwe w pielęgnacji. A jednak są pewne niuanse.

Aby uzyskać zdrową roślinę o pięknych, bujnych kwiatach, bardzo ważne jest wybranie odpowiedniej gleby do jej sadzenia.

Wybór miejsca do lądowania, należy natychmiast porzucić takie miejsca w ogrodzie, gdzie rosną drzewa owocowe - wiśnie, morele i głóg. Rośliny te bardzo niszczą glebę.

Aby stworzyć optymalne oświetlenie, pożądane jest, aby miejsce miało nachylenie na zachód lub południowy wschód. To da roślinie wystarczającą ilość światła słonecznego rano i zasłoni nieco w upalny dzień. Pod wpływem bezpośredniego światła słonecznego kwiaty mogą zacząć zanikać.

Nie należy sadzić młodych pędów przy silnych roślinach lub przy wysokich ścianach, dając silny cień. Może to prowadzić do niewystarczającego rozwoju systemu korzeniowego, złego odżywiania, aw konsekwencji słabego kwitnienia roślin.

Wybierając miejsce do sadzenia róż, należy unikać obszarów o wysokiej wilgotności. Latem nadmiar wilgoci w glebie zmniejszy cyrkulację powietrza, a zimą może prowadzić do przechłodzenia korzeni i śmierci roślin. Aby wyeliminować zwiększoną wilgotność, możesz pracować nad drenażem gleby za pomocą specjalnego systemu rur.

Najlepsza gleba do sadzenia róż - glina. Zapewnia dobrą wentylację i dostarcza wystarczającą ilość wody i powietrza do korzeni. Jeśli gleba ma charakter kamienisty lub gliniany, można dodać mieszaninę piasku i składników organicznych.

Bardzo korzystna gleba dla róż ma lekko kwaśne środowisko. Jeśli gleba ma wysoką kwasowość, można ją obniżyć za pomocą popiołu lub wapienia. Zbyt zasadowa gleba może być lekko zakwaszona superfosfatami.

Przed wejściem na róże, konieczne jest dokładne wykopanie terenu i usunięcie wszystkich korzeni i części chwastów. Możesz wstępnie traktować glebę specjalnymi substancjami chwastobójczymi.

Aby krzewy mogły swobodnie rosnąć, należy pozostawić między nimi odległość od 30 do 100 cm - zależy to od odmiany. Drift Roses można rozcieńczyć w doniczkach po 3 sadzonki na doniczkę.

Sadzonki po posadzeniu w glebie powinien być lekko zacieniony przez 2 tygodnie. Aby zwiększyć żywotność młodych pędów, są one cięte na długość 25-30 cm i traktowane siarczanem miedzi.

Podczas sadzenia korzenie rośliny muszą być odpowiednio wyprostowane, a następnie stopniowo wlać przygotowaną mieszaninę gleby. Kiedy otwór do lądowania jest wypełniony, jest lekko ubijany i podlewany dużą ilością ciepłej wody. Wokół dołu tworzy mały wał ziemi.

Opinie ogrodników

Nigdy nie zamierzała sadzić różanych róż, ale teraz zapaliła się. W ogrodzie zrobię małą zjeżdżalnię, abym mógł przejść wzdłuż stoku. Sadzonki już nabyte.

Gorąco polecam na rozety ogrodowe Fairy. Nie wymaga specjalnej opieki, tylko w upale do wody częściej. Wszystkie nawozy, których potrzebuje, są organiczne. Roślin lepiej na słonecznych obszarach.

Bardzo lubię różę Swani. Nie kwiat, ale prawdziwa dekoracja ogrodu. Rośnie szybko, nie choruje i nie zamarza. Liście i kwiaty są bardzo piękne.

Charakterystyka roślin

Główna część odmian została wyhodowana w latach 70. ubiegłego wieku w Europie Północnej. Klimat tego obszaru jest bardzo odpowiedni pod każdym względem do hodowli tej rośliny. Oprócz piękna, kwiaty te pełnią również rolę „bojowników” z chwastami, więc rośnie głównie w szerokości, a nie w górze. Inne charakterystyczne cechy tej grupy to:

  1. Róże to krzewy i byliny, których wysokość waha się od kilku centymetrów do półtora metra. Zimozielone okazy mogą kwitnąć przez cały rok, więc mają przewagę nad innymi gatunkami.
  2. Strome brzegi, zbocza, tereny wzdłuż chodników i szlaki turystyczne to idealne miejsca do uprawy róż okrywowych.
  3. Dbanie o nich nie stwarza wielkich trudności, ponieważ rośliny są odporne na choroby i mają niską potrzebę nawilżania i karmienia.
  4. Nisko rosnące odmiany doskonale nadają się do uprawy na granicy działek ogrodowych, klombów i doniczek wiszących.

Róże pełzające mają szeroką gamę kolorów i odcieni kwiatów, w zależności od odmiany.

Klasyfikacja róż pełzających

Do tej pory eksperci nie mogą decydować o klasyfikacji tych kolorów. Na przykład niemieccy botanicy podzielić je na cztery podgrupy:

  1. Pnącze o niskim wzroście - rośliny o wysokości od 30 do 50 cm i szerokości do 150 cm. Gęstość sadzenia wynosi 3-4 krzewy na metr kwadratowy. Popularne odmiany: Basino, Knirps, Nozomi itp.
  2. Wysokie krzewy, których wysokość zaczyna się od 50 cm, a szerokość - od 150 cm. Najbardziej znaną odmianą tej grupy jest Max Graf, który został wyhodowany na początku XX wieku.
  3. Małe opadanie - wysokość tej grupy róż waha się od 40 do 60 cm, a zakres krzewu - do 150 cm. Najsłynniejsze odmiany: Mirato, Pink Basino, Satin i inne.
  4. Duże opadanie - ten krzew dorasta do 100 cm wysokości i 150 cm szerokości. Stopnie: Zonenshirm, Rosie Carpet, Aspirin Rose i inne.

Prace wstępne przed lądowaniem

Przed posadzeniem róż okrywowych powinieneś wybrać miejsce w ogrodzie. Nie zaleca się sadzenia sadzonek na obszarze, gdzie uprawiano wiśnie, morele, głóg, gruszki i inne rodzaje róż, ponieważ rośliny te bardzo wyczerpują glebę. Idealną lokalizacją byłaby działka o niewielkim nachyleniu na zachód lub południowy wschód..

W tym przypadku lądowanie rano będzie pod słońcem, a po południu - w cieniu. Długotrwała ekspozycja rośliny pod palącymi promieniami niekorzystnie wpływa na ogólny stan kwiatów. Nie należy sadzić sadzonek obok dużych roślin lub drzew, ponieważ młode rośliny nie będą miały wystarczającej ilości wilgoci. Jednak obszar o wysokiej wilgotności jest również niepożądany dla kwiatów.

Na takim terenie, przed posadzeniem pnącej się róży, aby opieka nie była trudna, hodowcy wcześniej wykonywali prace odwadniające glebę. Po wybraniu miejsca rozpocznij przygotowywanie pokrywy gleby. Dla róż idealne są obszary gliniaste, które są w stanie dobrze przenikać wilgoć i tlen.

Cięższa gleba jest zmiękczana przez dodanie piasku, torfu i kompostu. Następnie ostrożnie wykop miejsce, usuwając chwasty.

Sadzenie róż na stronie

Pod każdą sadzonką wykop otwór o głębokości około 50 cm i tej samej średnicy. Odległość między dołami będzie się wahać od 30-100 cm, w zależności od sadzonej odmiany. Hodowcy kwiatów przygotowują żyzną mieszankę darni, piasku, torfu i próchnicy, dodając trochę superfosfatu i popiołu drzewnego. Na dole każdego dołka ułóż warstwę drenażową z połamanej cegły lub gruzu. Pośrodku dołu wylał niewielki pagórek żyznej mieszanki.

Na nim delikatnie, wyrównując korzenie, opuść sadzonkę. Wstępne pędy każdej młodej rośliny są cięte, pozostawiając 25-30 cm i traktowane siarczanem miedzi. Studnia jest wypełniona pozostałą żyzną mieszaniną, lekko ubitą i obficie zwilżoną ciepłą i destylowaną wodą. Następnie możesz wypluć sadzonki lub wylać mulcz z torfu i trocin. Zaleca się zacienienie każdego krzewu po posadzeniu okrywowej róży.

Dbaj o pełzające kwiaty

Zasady pielęgnacji róż okrywowych praktycznie nie różnią się od zalotów zwykłych gatunków. Konieczne jest wykonanie szeregu czynności: podlewanie, karmienie, przycinanie, przygotowanie do zimy. Podlewanie odbywa się w okresach, gdy krzewy róż są w cieniu. Ten warunek musi być przestrzegany podczas opryskiwania roślin. Zasadniczo przeprowadza się podlewanie róż, koncentrując się na stanie pokrywy gleby. Faktem jest, że te kwiaty nie tolerują zbyt mokrej gleby lub suchej gleby.

Należy podlewać, gdy powierzchnia gleby wysycha 3-4 cm w głąb. Jesienią i w okresach deszczowych zmniejsza się częstotliwość podlewania. Po każdej procedurze nawilżania konieczne jest poluzowanie gleby wokół każdego krzewu. W procesie aktywnego wzrostu krzewów róże są nawożone trzy razy w sezonie. Pierwszy spada na wiosnę, kiedy liście zaczynają się pojawiać. W tym celu należy użyć mieszanek mineralnych zawierających azot, fosfor i potas. Miesiąc później nawozy są ponownie dodawane, ale to wydarzenie nie odbywa się w okresie kwitnienia.

Następujący opatrunek jest wykonywany po zakończeniu kwitnienia, jest to szczególnie ważne dla odmian, które kwitną kilka razy. W tym przypadku stare pąki odcinają się. Jesienią sadzenie róż karmi się wyłącznie nawozami potasowymi, co sprzyja powstawaniu nowych pędów. Róże okrywowe praktycznie nie wymagają przycinania, aby utworzyć krzew. Doświadczeni hodowcy na ogół wolą je rozwijać, tworząc naturalny kształt krzewu. Tylko suszone lub mrożone pędy podlegają przycinaniu.

Większość róż pełzających nie wymaga schronienia na zimę.. Będą mieli wystarczającą grubość śniegu. Na terenach z silniejszymi mrozami i zimami z niewielką ilością śniegu konieczne jest zakrycie krzewów. Zazwyczaj dla tych hodowców kwiatów stosuje się gałęzie świerkowe lub materiał włókninowy. Mała mała rama jest wykonana z drutu nad tuleją i materiał jest na niej kładziony, mocując ją wzdłuż krawędzi. Łodygi wysokich okazów są uprzednio wygięte w ziemię.

Kwiaty, które rosną w wiszących doniczkach, hodowcy kwiatów zimą, są przenoszone do pokoju, gdzie nadal opiekują się nimi w zimie.